Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 22 - A Time for Everything


There is a time for everything,
 and a season for every activity under the heavens:
a time to be born and a time to die,
a time to plant and a time to uproot,
a time to kill and a time to heal,

a time to tear down and a time to build,
a time to weep and a time to laugh,
a time to mourn and a time to dance,
a time to scatter stones and a time to gather them,

a time to embrace and a time to refrain from embracing,
a time to search and a time to give up,
a time to keep and a time to throw away,

a time to tear and a time to mend,

a time to be silent and a time to speak,

a time to love and a time to hate,
a time for war and a time for peace.
Ecclesiastes

De non waar ik na de dood van Harry regelmatig gesprekken mee voer, zette deze tekst op de bedankkaart die zes maanden na de dood van haar vader verstuurd zou worden, en vroeg mij om feedback.

Zij weet van mijn schrijven en het vleit mij natuurlijk dat ik daardoor professionele eigenschappen toegedicht krijg. "Schrijven is schrappen", zeg ik. "Dit is veel te veel."
De tekst is over een foto van haar vader gedrukt, die daardoor nog maar nauwelijks te zien is. "De helft dan?", vraagt ze. "Nee," zeg ik streng (goed voor mijn zelfvertrouwen, die column), "alleen de titel volstaat." En zo is haar vader uiteindelijk in volle glorie te zien en staat aan de onderkant alleen: ‘There is a time for everything.’ Ecclesiastes.

Van haar kreeg ik vorige week een boekje te leen met als titel ‘Stuff Irish people love’. "Het zal je ons rare volk nog beter doen begrijpen", zegt zij erbij. Maar als ik het lees, valt het me op dat ik het meeste eigenlijk wel weet, na 8,5 jaar wonen in Ierland. Heb zelfs wat columns geschreven met vergelijkbare inhoud. En sommige eigenaardigheden heb ik me inmiddels zelf eigen gemaakt, realiseer ik me als ik het hoofdstukje ‘Waving hello to complete strangers on country roads’ lees. Wat kleinzoon Seph een keer vol ontzag deed constateren: ‘Molly kent echt iedereen hier, hè?!

Het feit dat er geen enkele noemenswaardige verassing in het boekje staat maakt me duidelijk; ik ben allang geen kersverse emigrant meer. Dat de columns in boekvorm zijn uitgegeven, is mij dierbaar. Ierland en die rare Ieren hebben voor Harry en mij veel betekend. We hadden geen enkele ervaring willen missen. En wat er verder ook gebeurt; Ierland zit voor altijd in mijn hart; ‘I chochall mo chroi’. Ik hoop dat die boodschap goed in mijn columns is overgekomen. Emigreren verrijkt je leven!

Nu is de tijd gekomen om me op andere dingen te gaan richten. Het boek waar ik mee bezig ben brengt onverwachte ontmoetingen en gebeurtenissen. Er komt veel meer bij kijken dan ik van tevoren had verwacht. Binnenkort moet ik zelfs een lezing geven over mijn bevindingen tot nu toe. Oh, my God! Daarom wil ik me volledig op dat boek gaan focussen. So, in the light of ‘There is a time for everything’, it is ‘Time to say Goodbye.’

Met een hartelijke groet vanuit het immer groene Ierland, Margareth Exl slán!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Ik zal je columns missen, Margareth! En ik kijk uit naar je nieuwe boek :)

Annelien




Ben ik blij dat je blijft schrijven Margareth want ik lees je graag! Tot eens in Ierland!

Toni




jammer ik zal je stukjes missen deel je liefde voor Ierland succes met je nieuwe boek

Catharina




Wat een besluit en wat een hartelijke liefdevolle reactie van de uitgever. Al komen er dan jammergenoeg geen columns meer van jou, ik weet dat ik je zal blijven ontmoeten en blijven lezen. Tot ziens in het altijd groene Ierland, Liefs, Hannah

Hannah van den Broek




Met een gulle lach en ook een traan heb ik al je columns gelezen en hebben we jouw boeken in huis. Het heeft ons nog meer gesterkt om de stap naar Ierland te maken. Ons huis is er bijna (veel heen en weer gemail met de sollicitor en surveyor). We hopen je ooit te ontmoeten in Ierland, Margareth het ga je goed !!

Doreen




Ha. Erg herkenbaar, het rijgedrag van de "jonge" Ier en de stille wegen. Ikzelf heb ook 8,5 jaar in het prachtige Kilkenny in Ierland gewoond en heb daar in 2002 mijn rijbewijs gehaald. Ik heb leren rijden in een grote transit bus doordat mijn baas mij de kans gaf om er in te oefenen met inderdaad die grote L op de voorruit. Het theorie examen bestond uit ongeveer 8 vragen (uit een boekje van het postkantoor met 3 pagina's) en het rijexamen (van een transit naar een mini) bestond uit 45 minuten door Kilkenny heenrijden, stoppen bij de stopborden en een paar kleine simpele rotondes. "You passed your test miss Miranda, off you go". Het duurde een jaar voordat ik een auto kocht want ik had nog steeds niet het gevoel dat ik nu ECHT kon autorijden. Ik heb heb hierna een paar jaar heerlijk door Ierland heen kunnen "scheuren"... DAN NU, terug in Nederland... overvolle snelwegen, strepen, borden, zoef zoef zoef, alles snel snel snel. Ik ben bang. Ben maar weer autorijlessen gaan nemen, want het is een wereld van verschil. Dat is het sowieso tussen Ierland en Nederland. Had the time of my life there.... I am still connected, go back as much as possible and it feels more home than Holland will ever be. Who knows I might end up back there some day....

miranda Groen




Precies wat ik nodig heb! Ik ben Klaas, 61 en getrouwd met Yvonne. Wij gaan binnenkort in co Leitrim wonen en ik zit te springen om wat ervaringen te horen van Nederlanders die de stap al gezet hebben. Met name de gezondheidszorg roept bij mij nog vragen op. Ik ben gepensioneerd en wil wel graag goed verzekerd zijn. Waar kan ik daarvoor het beste terecht? Wat kost dat in Ierland? Ik heb een aanvraag bij het College voor Zorgverzekeringen lopen voor een formulier om medische zorg te verkrijgen, maar is het ook zinvol om een particuliere verzekering te nemen? Kun je mij laten weten hoe jullie dat hebben opgelost?

klaas van dellen




Hoe verdien je de kost in Ierland ?

Jan Dehouck


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden