Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 30 - That’s the spirit!


Soms baal ik ervan om alleen maar Engels te kunnen spreken. Zoals laatst aan het einde van een dag vol reflectie en medidatie. Ik verkeerde in een Zenstemming, totdat we gingen evalueren. ‘Wat heb je aan deze dag gehad’? ‘Wat neem je hiervan mee’? Razendsnel moest ik bedenken wat voor mij het makkelijkst in het Engels te verwoorden was. Dus als ik aan de beurt ben, zeg ik: ‘Het voorbeeld van de kat die je een aai geeft, zal mij het meest bijblijven’. Ik voel me blozen omdat het wel erg onnozel klinkt. Terwijl we de hele dag naar mooie teksten hebben kunnen luisteren, noem ik een aai voor de kat.

Ik ben een dag In Ballygriffin, geboortegrond van Nano Nagle en nu in gebruik als spiritueel en ecologisch centrum (www.nanonaglebirthplace.ie) De ochtend wordt ingeleid door een jonge Indiase non, in prachtige Indiase kleren. Alba heet ze en zij begint met een tekst die Nelson Mandela ook gebruikte voor zijn inaugurale rede:
‘Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. 
It is our light, not our darkness, that most frightens us. We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? 
Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small doesn't serve the world. There's nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. 
We were born to make manifest the glory of God that is within us. It's not just in some of us; it's in everyone. 
And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we're liberated from our own fear, our presence automatically liberates others’.

Daarna krijgen we een medidatie dvd te zien, die direct zijn werk doet. Want voel ik me in het begin een beetje 'out of place' tussen zo’n 80 vrouwen waarvan ik alleen maar Gertrude ken, na de dvd geef ik me ontspannen over aan wat komen gaat. De manager van het centrum geeft een inspirende lezing over het leven van Nano Nagle. Nano komt uit de betere kringen en wordt voor haar scholing en sociaal leven naar de Ierse gemeenschap in Frankrijk gestuurd. Als zij in de vroege uurtjes naar huis wordt gereden na een bal, ziet zij een groep arme mensen voor de kerk staan wachten tot deze opengaat. Met een schok realiseert zij zich dat deze mensen na de mis aan het werk gaan en hoe ontzettend groot die tegenstelling met haar eigen leven is. Ze keert terug naar Ierland en bekijkt de schrijnende armoede van de mensen op hun landgoed en in Cork met andere ogen.

Een groot deel van de bevolking gaat gebukt onder de onmenselijke ‘Penal laws’, wat erop neerkomt dat alle katholieke en Ierse cultuuruitingen verboden zijn. Onderwijs; verboden. Geloofsuitingen; verboden. Iers praten; verboden. Nano Nagle begint met het werven van kinderen om hen in de illigaliteit te onderwijzen. Overdag geeft ze les in een hut, ’s avonds bezoekt en verzorgt ze mensen in Cork. Daarom wordt ze vaak afgebeeld met een lantaarn. In 1775 sticht ze de orde van ‘Presentation Sisters’, zodat haar werk uitgebreid en voortgezet kan worden. Ze sterft uiteindelijk aan de gevolgen van uitputting, op haar 65ste. Tot de dag van vandaag wordt er lesgegeven op (meisjes)scholen door de zusters van Nano Nagle. Tot de dag van vandaag maken de zusters over de hele wereld het verschil voor mensen in nood.

Na de lunch die geheel bestaat uit biologische producten die op het centrum zelf verbouwd worden kies ik voor een rondleiding van Alba langs de zgn. ‘Cosmic walk’ die rond het centrum is uitgezet. In vogelvlucht wordt de evolutieleer uitgelegd aan de hand van allerlei beelden langs de route. Te beginnen met een zilverkleurige bol die staat voor de ‘BIG BANG’. De rest van de groep is met de bus naar een nabijgelegen kerkje waar wat relikwieen van Nano Nagle te zien zijn. Daarna luisteren we naar een non die in Australie werkt en die in september weer terug gaat. Zij vertelt over het werk dat zij en de andere nonnen daar doen met behulp van de ‘Associates’ van de ‘Presentation Sisters’. Met name haar verhaal over hun daklozenproject wekt bewondering. Alba sluit de dag af met een Indiase dans.

En ik geef dus het voorbeeld van die aai voor de kat. Logisch dat ik daar een kleur van krijg. Maar ik bevind me in het gezelschap van de ‘Associates of Nano Nagle’, en dat zijn de beroerdsten niet. Dus ze vallen me zelfs bij. Want het ging niet zozeer over de aai, maar dat je als mens geen Nano Nagle hoeft te zijn om het verschil te maken. Dat je dat al doet door een rol voor anderen te vervullen. Als vader. Of oma. Of door de kat een aai te geven.. ...daardoor kun je al het verschil maken.

Op de terugweg in de auto mijmer ik over wat Harry van deze dag gevonden zou hebben. Dat doe ik eigenlijk altijd en vaak weet ik het antwoord wel. Hij zou het leuk hebben gevonden. Voor MIJ! Er was maar één man bij en die heette dan ook prompt ‘Paddy’. Ik zie Harry niet al zingend, hand in hand met zijn buurvrouwen voor me. Daar was ‘ie teveel vent voor, zeg maar.
Als ik de hondjes thuis uit de kennel haal, roep ik ze om de beurt bij me. En Josie, Jessie en Frodo krijgen een welgemeende aai....



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Lieve Margareth, je hebt een mooie dag gehad, en wat goed dat je je lezers daarin laat delen. Ook bij mij hangt de tekst van Mandela in huis. Het is prachtig en waar: word en wees de mens die je bent, het is alleen vaak lastig om die mens te accepteren. Lieve groet, Hannah

Hannah van den Broek


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden