Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

week 2 - Zweven tussen twee werelden


We hebben de kerstdagen in Nederland doorgebracht en vliegen op oudejaarsdag weer terug naar Ierland.
Het kost altijd een paar dagen om weer om te schakelen!
Vraag me af of alle emigranten dat hebben.
Het is moeilijk te beschrijven hoe het voelt, maar het komt erop neer dat je lijfelijk aanwezig bent en je ding doet, maar dat je hoofd daar totaal niet bij is.
Je zweeft letterlijk tussen twee werelden en het landen kan even op zich laten wachten.
We wisselen op het vliegveld van Cork van parkeerticket en sleutels met de mensen met wie wij van huis en auto hebben geruild. Een aanrader!

Thuis worden we enthousiast onthaald door Jessie en Josie, onze Jack Russels.
Jessie (pain in the assie) is een jonge stuiterbal; onbesuisd, ongeremd en vooral ontwapenend.
Zo vindt ze het leuk om over de auto te sprinten.
Die staat vol afdrukken van haar modder pootjes.
Josie was toen ze jong was ook heftig en is nog steeds het leukste hondje ever.
Ze heeft met haar krullend haar en compacte lijf een hoog aaibaarheidsgehalte.
De haan die een jaar geleden aan is komen lopen en sinds die tijd aanzienlijk gegroeid is, staat dwingend voor de deur om voedsel te bedelen. Het vriest zowaar ook in Ierland en dat vraagt om bijvoeren.
Zangvogels in alle soorten en maten komen op de vetbollen en het zaad af.
Een koolmeespaartje is zelfs al bezig met het inspecteren van een nestkastje!
’s Avonds vieren we met onze Nederlandse vrienden uit Ballyduff Oud en Nieuw.

Dat blijft een wondertje, dat er in zo’n klein dorp als Ballyduff NOG een Nederlands stel een huis heeft! En dat het zo goed met hen klikt dat het echte vrienden geworden zijn.
Zij wonen nog in Nederland en zijn van plan zich hier in de toekomst te vestigen.
We zitten met hen bij het haardvuur voor de buis, kijken naar Nederlandse zenders en eten verantwoorde (dus geen Ierse) hapjes.
Youp kan niet voorkomen dat ik telkens in slaap val en daarom besluiten we om dan ook maar de Nederlandse tijd aan te houden om het nieuwe jaar in te gaan. (In Ierland is het een uur vroeger).
Geen goed voorbeeld van integratie, maar what the heck?
Onze auto doet raar dus Harry gaat op 2 januari direct naar de garage.
Versnellingsbak naar z’n grootje. Getver! Een te dure reparatie voor onze oude bak, dus we moeten als een speer op zoek naar een plaatsvervanger.
We kunnen hier nog geen dag zonder doordat we in de middle of nowhere wonen en er nauwelijks openbaar vervoer is.
Een beklemmend idee!

Op 3 januari rijden we een uur of vijf om in totaal drie auto’s te zien die we van internet hebben geplukt.
Voordeel is dat we nu eindelijk een auto met het stuur aan de goede kant gaan krijgen. In Ierland zit dat rechts omdat er links gereden wordt.
Het is prachtig winterweer. Het landschap ligt er verstild bij.
Veel bruine velden. Groene, natuurlijk met her en der wat schapen, gele stoppelvelden en er ligt zelfs sneeuw op een paar bergtoppen!
De lucht is grijs, maar als de zon doorbreekt intens licht.
Op de terugweg hebben we een Hitchcock moment.
Boven ons vult de lucht zich met kraaien. Ze zijn overal.
Op alle elektriciteit - en telefoondraden, op de velden, in de bomen. Het moeten er tienduizenden zijn. Scarry!

Op 4 januari gaan we langs bij onze Engelse buren. Die wonen een km of twee bij ons vandaan.
Ze zouden zo in een tv programma als Het roer om of Ik vertrek kunnen.
Samen met hun kleine kindjes bewonen ze een oude cottage en hebben van de oude bijgebouwen stallen gemaakt.
Anna is heel goed met paarden en daarmee verdienen ze de kost.
Ze verzorgen, berijden en trainen die, voor mensen die daar zelf geen tijd voor hebben.
Richard doet het ondersteunende werk.
Het is hard werken! Harry helpt hen regelmatig.

Ik maak een rondje langs de stallen om alle paarden te begroeten.
Effe neuzen. Zo’n paardenneus is onwaarschijnlijk zacht!
Op 5 januari gaan we ’s avonds de hot tub van een ander Engels stel inwijden.
Zij openen een B&B en hebben als extra trekpleister een grote hot tub op hun terrein laten installeren.
En zo zitten we op een maandagavond in de vrieskou onder een kraakheldere sterrenhemel in een warm borrelend bad.
De kreten van genot die wij uitstoten zouden buren op rare gedachten kunnen brengen.,br> Maar ook hier zijn de buren ver weg.
In de heuvels waar we in het maanlicht op uitkijken fonkelen her en der lichtjes.
Ik ben geland!

Margareth (harryenmar@gmail.com)




Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden