Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 3 - Double Dutch


‘Hello. Are you all with me? Or do I speak double Dutch here?’ Ik veer overeind. Wat is dit nu weer voor uitdrukking? Ik ken ‘m niet. ‘Oh sorry, I forgot you are Dutch , Mar’, zegt de cursusleidster. Iedereen moet lachen, en is weer bij de les. We krijgen een enorme hoeveelheid therorie over ons uitgestort en voor de vertaalslag naar onze eigen levens is nauwelijks ruimte. Dat gebeurt daarna. Op de terugweg al, want ik rijd er met twee vrouwen uit Ballyduff naartoe. Dat de theorie zich nou niet bepaald gemakkelijk tot het in praktijk brengen verhoudt, daar zijn we het elke terugtocht roerend over eens.

‘The Glasser theory of making choices,’ heet de cursus en de twaalf cursisten vormen een gemëleerde groep. Van twee jonge meiden die het hart op de tong dragen, tot een gesoigneerde heer van in de zeventig en van alles daar tussenin. Toch is het een (h)echte groep. De twee jonge meiden ontpoppen zich tot ware 'sheepdogs'. Een van hen vraagt als ik er een keer niet ben: ‘How is Double Dutch?’ En vanaf dat moment word ik ‘Double Dutch’genoemd.

Alle theorie komt samen in een analyse van de film ‘The Field’. Een aangrijpend, typisch Iers drama. Vol prachtige beelden van de Ierse Zuid-west kust, als achtergrond van een diep tragisch verhaal. Ik ben de enige die de film nog nooit gezien heeft, maar voor de anderen is het bekijken door de bril van onze cursusstof eveneens een nieuwe ervaring.

Wanneer passie 'pain' dreigt te worden, zul je die passie op moeten geven, is, heel kort door de bocht, de boodschap. En of die passie nu drank of drugs zijn, bezit, of een een onmogelijke liefde of droom, SKIPPEN, dat is de kern. Aan de ene kant heb je passies nodig om je bed voor uit te komen, aan de andere kant moet je ervoor waken dat die passie geen obsessie wordt.

Aan het eind van de cursus moeten we allemaal een korte presentatie geven. Het mag van alles zijn; een gedicht, een lied, als het maar iets is wat we aan de cursusstof kunnen verbinden. Ik besluit een versje mee te nemen dat al jaren bij ons in de keuken hangt over de bumblebee:
The bumblebee cannot fly
According to recognised aeronautical test, weight of his body in relation to the total wing area.
But the bumblebee doesn't know this, so he goes ahead
and flies anyway.

Na de presentaties is het tijd voor de thee (ik ben altijd de enige die koffie drinkt). Helaas zit vriendin Lynette in Engeland, want anders zou ik haar gevraagd hebben om een taart te maken voor de laatste keer. Dat zijn de meest mooie creaties. Zo maakte zij voor mijn verjaardag een taart met.....Bumblebees! Ik eindig mijn presentatie met de groep te bedanken. In het Nederlands. In single Dutch. Dat zal ze leren!



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Lieve Margareth, heerlijk weer een column van je te lezen. Je legt weer zo goed de verbinding tussen Ierland -jezelf -Nederland. Het persoonlijke in je verhaal raakt me steeds weer . Liefs Hannah

Hannah van den Broek


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden