Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 7 - Ontberen doet waarderen


Mijn man is over het algemeen een genereus mens.
Behalve als het om de door hem uit Nederland meegebrachte ontbijtkoek gaat!
Daar biedt hij met pijn en moeite een klein hapje van aan.
Ik ben niet van de kleine hapjes, dus ik sla dat aanbod meestal af.
Zichtbare opluchting op zijn gezicht.
Waarom is die ontbijtkoek hem zo heilig?
In Nederland hadden we die soms maandenlang niet in huis!
Het is een rare gewaarwording dat je bepaalde etenswaren mist, puur omdat je ze niet kunt krijgen. Maar missen doe je ze!
In het begin sleepten we van alles mee vanuit Nederland.
Te gek voor woorden. Want hier is voldoende te krijgen. Anders en in beperktere mate, maar voldoende.
Het voelt als thuiskomen als je een hap van de onvervalste Hollandse kaas neemt.
Geen cheddar die daar tegenop kan!
Of als je een donker volkoren boterham uit Nederland eet. Alsof het gebak is, zo lekker.

In Ierland blijft het behelpen, wat brood betreft.
Het is wit brood wat de boventoon voert.
We haalden jarenlang bruin brood bij de enige bakker in de buurt, een km of 15 bij ons vandaan. Toen bleek dat hij aan diverse winkels leverde kochten we het daarna wat dichter bij huis. Op een gegeven moment begon hij zijn brood te verpakken.
Toen lazen we op de verpakking dat ook hij tarwemeel gebruikte voor zijn broden!
We hebben uiteindelijk redelijk volkorenbrood gevonden, maar het blijft een slap aftreksel van dat in Nederland!
De groenten, ook zoiets.
In Ierland zijn koolsoorten favoriet.
Bedenk maar eens een opwindend gerecht met groene kool. Verder dan een curry stamppot reikt mijn fantasie niet.
En zuurkool en rode kool behoorden juist niet tot het Ierse assortiment.
Dankzij de komst van de Polen werden die een paar jaar geleden toch in hun aanbod opgenomen. Helaas zijn de Polen Ierland nu weer aan het verlaten (door de recessie). Hoop dat de zuurkool wel blijft!

Oosterse producten ontbreken hier ook. Nergens een Conimex verpakking te bekennen. Voor dat soort kruiden moeten we naar Cork.
Daar bevindt zich een toko en de overdekte Engelse markt.
Ontberen doet waarderen, want ik ervaar alles daar aan mediterrane en orientaalse producten als zeer exotisch.
In Nederland behoren die producten al jarenlang tot het gewone assortiment! Nooit bij stilgestaan toen we daar nog woonden. Hoe luxe dat in feite is.
Zoals we ons nu ook bewust zijn van de ultieme smaak van Goudse kaas.
En van de uniciteit van dropsmaak. Die smaak is door geen enkel ander snoepje te vervangen!
Wat wij het aller-lekkerste vinden dat Nederland te bieden heeft?
De KROKET.
Onze eerste gang op Schiphol is naar een muur vol glazen klepjes.
Voor 1 euro en 20 cent kun je zo n klepje opentrekken en er een goudbruine kroket uithalen.
Ook die muur is uniek Nederlands. En dan die eerste hap!
Het maakt echt niet uit dat het pas 9 uur s ochtends is.
Zijn wij de enige die de kroket op een voetstuk hebben sinds we niet meer in Nederland wonen?
Neen!

Kroketten staan (met frikadellen) bij emigranten met stip op de eerste plaats als het om de meest gemiste etenswaren gaat!
Dat blijkt uit een onderzoek (2008) van Radio Nederland Wereldomroep.
Op twee staat Goudse kaas.
Op drie drop.
Op vier hagelslag en op vijf rookworst.
Is dat geen prachtige gedachte? Nederlanders verenigd in hun gezamenlijke liefde voor de kroket.
Dus als u voortaan langs een muur met glazen klepjes komt.
Sta daar even bij stil!

Margareth (harryenmar@gmail.com)




Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden