Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 17 - Ard na Ciuin


Toen ik in Nederland als juf werkte in groep 7/8 zag ik elk jaar als een berg op tegen de doorverwijzing. Drama was het elk jaar. De angel zat hem in een VMBO advies.
Veel ouders zagen hun kind het liefst als advocaat of dokter. Van Marieke tot Diederik van Yassir tot Yasmine.
Ouders haalden van alles uit de kast als het advies anders uitviel dan HAVO/VWO. Dat kon ver gaan.
Zo stond er op een dag een vader met een GROTE broer op de gang. Ze eisten een hoger advies. De leerlingen keken vol belangstelling door het raam om te zien hoe hun juf de confrontatie aanging.
Het liep goed af. Maar ik was er wel door van slag.
Ik begrijp dat ouders het beste met hun kind voor hebben, maar er zijn grenzen! En ik vroeg me af in wiens belang het eigenlijk was zo’n VWO advies. Ik vond het in ieder geval niet in het belang van het kind om het advies dat het kreeg als te LAAG te kwalificeren.
Want wat beklijft als boodschap? DIT ADVIES IS NIET OKE: IK BEN NIET OKE! Geen bemoedigende boodschap als je al je zelfvertrouwen nodig hebt om de stap naar het voortgezet onderwijs te maken.
Toen Trevor als jongetje aan zijn vader vertelde dat zijn wens was om op een boerderij te wonen nam zijn vader dat in eerste instantie niet serieus.
Maar Trevor was ervan overtuigd en bleef erover praten.
Zijn vader legde hem uit waarom hij dat geen realistisch idee vond. En dat Trevor veel geld nodig zou hebben om een boerderij over te nemen.
Maar Trevor liet zich daardoor niet uit het veld slaan.
Zijn vader moest lachen om de volharding van zijn zoon en gaf hem een pennie als eerste aanzet.

Trevor moest al heel jong trouwen omdat hij zelf vader werd. Het zag er naar uit dat hij een boerderij op zijn buik kon schrijven.
Hij kocht een huis voor zijn gezin, verbouwde dat eigenhandig in zijn vrije tijd, verkocht dat met winst en begon opnieuw.
Drie huizen, twee kinderen en vijftien jaar later liep zijn huwelijk stuk.
Hij vertrok met zijn twee pubers naar Ierland. Daar was de grond (toen nog) goed betaalbaar.
Hij kocht een braakliggend stuk op een berg. Daar kwam hij aan in zijn Jeep met een kleine caravan erachter.
Er was geen water, geen elektriciteit. Niets!
Trevor ging als een speer aan het werk. Toen hij de fundamenten gelegd had liet hij zijn vader uit Engeland overkomen voor het leggen van de eerste steen.
Hij gaf zijn vader een pennie om onder die steen te metselen. Het was dezelfde die hij ooit van zijn vader gekregen had!
En Trevor bouwde verder. Zeven dagen per week, veertien tot zestien uur per dag.
Het huis en de stallen stonden er na anderhalf jaar. Er kwamen varkens, geiten, schapen en paarden.
Het geld raakte op dus Trevor ging weer aan het werk in de bouw.
Zijn dochter ging terug naar Engeland. Zijn zoon trok in een stavcaravan op het terrein.
Trevor miste een maatje en besloot naar HET vrijgezellenfestival van Ierland (en Europa) te gaan. In Lisdoornvarna.
Daar ontmoette hij Lynette! Uit Engeland. Luton.
En laat Luton nou ook de plaats zijn waar Trevor vandaan kwam.
Na een jaar heen en weer pendelen besloot Lynette om bij Trevor te gaan wonen.
Ze moest heel wat overwinnen, maar uiteindelijk vond ze een baan naar haar zin en begon ze te wennen aan het leven in the middle of nowhere.
Vorig jaar overleed de vader van Trevor. Hij liet Trevor wat geld na.
Trevor begon opnieuw te bouwen.
Een jaar lang. Hij deed iedereen versteld staan met zijn ongebreidelde scheppingsdrift.
Zijn tekeningen visualiseerden zijn droom tot in het kleinste detail.
Drie vleugels, een bovenverdieping, een jacuzzi, een binnenzwembadje en een vijver met steigerterras later opent 'Ard na Ciuin' deze week zijn deuren voor de gasten.
Trevor en Lynette bieden hun gasten de gelegenheid om de spirituele lucht van 'Ard na Ciuin' (Stille hoogte) met hen te delen.
www.ardnaciuin.ie

Margareth (harryenmar@gmail.com)




Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden