Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 38 - De meisjes van de leesclub


Vanaf het moment dat je geëmigreerd bent krijg je ermee te maken: logé’s!
Opeens gaan mensen niet meer weg na de koffie of de borrel. Ze blijven!
Logé’s en vis blijven drie dagen fris, blijkt niet zomaar een gezegde. Er zit wat in!
Het hebben van logé’s vraagt om een flexibele instelling. Want iedereen neemt zijn eigen IK mee en die verschilt nogal van mens tot mens.
De een verwacht 100% entertainment en alle maaltijden keurig op tijd aan tafel, de ander maakt z’n eigen hapje en drankje en trekt er zelf op uit. En daar zitten nog vele variaties tussen, dat spreekt. Natuurlijk ben je zeer gemotiveerd om het je gasten naar de zin te maken en dat kost je geen enkele moeite. Want je bent dankbaar en blij dat zij de moeite nemen om zo’n afstand af te leggen. Voor jullie! Jullie, die er bewust voor hebben gekozen om hen achter te laten. Daar, in het door de waan van de dag gedicteerde Nederland.
Dat besef maakt nederig en dienstbaar. Zo’n dag of drie!

Daarna begint het te wringen dat je ‘s ochtends de badkamerdeur op slot vindt, terwijl je HEEL nodig moet. Of krijg je de kriebels van WEER die ontbijttafel te moeten dekken, terwijl je normaal aan het aanrecht een boterham naar binnen werkt.
Je begint te verlangen naar de vrijheid van je eigen rituelen.
En ook je bezigheden moeten op een laag pitje, om voor de zoveelste keer de hightlights uit de omgeving langs te gaan. Na 'tig' keer de tuinen van Lismore Castle steek je minder spontaan je neus in de welriekende Engelse rozen.
Dolblij waren we dus toen we onverhoopt een nieuwe bezienswaardigheid ontdekten. We vonden een prachtige riviertuin in een kloof bij een landgoed. Kijk, dat is dan weer het leuke van gasten, je komt nog eens ergens!
Daarnaast brengen ze een stukje Holland met zich mee. En kun je weer eens onbeperkt Nederlands praten. De gasten vertrekken niet voordat alle bekenden de revue gepasseerd zijn en wij op de hoogte zijn gebracht van de laatste nieuwtjes.
En, ook dat zul je ervaren; er zijn gasten die de ‘houdbaarheidsdatum’ met gemak overschrijden. Zoals daar zijn: ‘de meisjes van de leesclub’.
Die komen ieder jaar het tweede weekend van september. Die brengen altijd mooi weer. Zelfs dit jaar, na een dramatisch slechte zomer! Die brengen boeken, tijdschriften en verhalen.
Die voegen zich naadloos in ons leven en zelfs de badkamer weten zij op cruciale momenten vrij te houden. Die klikken met onze nieuwe vrienden en lachen even hard om onze favoriete BBC serie 'The Vicar of Dibley'. Die zetten zelf koffie of thee en doen na het eten direct de vaat. En die zijn even enthousiast over de riviertuin als wij.
Dat soort gasten zie je node vertrekken, zelfs na vier dagen!

Margareth (harryenmar@gmail.com)




Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden