Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

Week 47 - BN-ers en de gossips


Wellicht zijn er landen waar al zoveel Nederlanders wonen dat het niet meer opvalt, maar zo niet dan wordt je er één. Een Bekende Nedelander. Hebben de echte bekende Nederlanders erom gevraagd, als emigrant is het een vreemde gewaarwording! Want opeens kennen mensen je naam, weten ze waar je woont en ben je onderwerp van gesprek. Dat ze je kennen ondervindt je regelmatig als je met mensen in gesprek raakt en dat je onderwerp van gesprek bent daar kun je vanuit gaan als je op het platteland woont. Want DAAR wordt wat af gekletst!

De meest sappige roddels zijn natuurlijk die over een buitenechtelijke verhouding. ‘Barbie’ is een opvallende verschijning in ons dorp, want ze is heel dun. Anorexia, zo wordt gefluisterd. Zo’n dennetje is opvallend hier, want de meeste mensen lijden aan het tegenovergestelde. Barbie is getrouwd met een aardige, doch niet al te knappe boer. Het is daardoor een intrigerend stel. The Beatuty & the Beast. Samen hebben zij vier roodharige dochtertjes. Even fréle als hun moeder, dus het is nog maar de vraag of Barbie aan anorexia lijdt. Barbie houdt er volgens de dorpsroddels minnaars op na. Op een zaterdagavond werd zij gespot in een stad zo’n anderhalf uur rijden hier vandaan. Ze zat in een pub met een andere man. Het toeval wilde dat dorpsgenote Anna zich in dezelfde stad bevond. Barbie schrok zich wild toen zij Anna de pub binnen zag komen. “Het is niets, zomaar een vriend,” haastte zij zich te zeggen. Maar het kwaad was al geschied. Nog diezelfde avond wist ons halve dorp van haar vermeende affaire. De rest, waartoe ik behoorde, hoorde het in de loop van de week. Ik vind het een minder verheffende kant van het leven in de country. En je moet nog op je tellen passen ook, want voordat je het weet vertel je zelf iets door wat je hebt gehoord en maken mensen daar hun eigen opgehypte versie van.

De allerergste roddeltante heeft een kapperszaakje in het dorp. Ik zat altijd heel ongemakkelijk bij haar in de stoel, want zij probeerde me continue uit te horen. Wilde bv van alles weten over onze buren en dat stuitte me echt tegen de borst. Ik raadde mijn man ten zeerste af nog naar haar toe te gaan, want ik wist zeker dat hij niet opgewassen zou zijn tegen haar verhoortechnieken. Zij heeft met haar geroddel al heel wat vijanden gemaakt.Toen zij mijn haar een keer vaalgroen verfde in plaats van zonnig blond was ik bijna opgelucht. Nooit zet ik daar nog een stap over de vloer! Dezelfde opluchting voelde ik nadat ik gestopt was met de wandelclub. Het geklets begon al in de auto. Als de huwelijken, geboortes en begrafenissen de revue waren gepasseerd waren we zo’n beetje op de wandelplek aangekomen en kon tijdens het lopen het echte werk beginnen. Nou ben ik zelf ook niet vies van een roddel op z’n tijd, maar als je het onderwerp van gesprek niet kent is de ‘lol’ er snel af. Verder ervaar je ook in het soort geroddel het cultuurverschil.

Voor het eerst voel ik aan den lijve wat de Nederlandse tolerantie inhoudt. Mensen kunnen over het algemeen toch zijn wie ze zijn in ons land. Die vrijheid is in Ierland nog ver te zoeken! Ik ken bv geen enkele homo hier. Geen mens die daarvoor openlijk durft uit te komen. Alleen daarom al vind ik het heerlijk om af en toe in Amsterdam te zijn. Die veelzijdigheid aan mensen. Die vrijheid in kledingkeuze, leefwijze en autonomie zorgt voor een positieve vibe. Die free spirit VOEL je in Amsterdam. Saillant is dat de Ieren zelf ook dol zijn op Amsterdam! Heel veel Ieren gaan er regelmatig een weekendje naartoe. “Niet alleen naar het red light ditrict gaan hoor!” adviseer k dan met klem. Amsterdam heeft veel meer te bieden! Nederlanders! In alle kleuren en geuren. Ook niet BN-ers durven zich te etaleren naar eigen stijl en smaak. En durven het leven te leiden naar eigen ionzicht. Dan wordt de neiging tot roddelen al snel minder.

Margareth (harryenmar@gmail.com)




Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden