Emigratieboek.nl - Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland







   
Zoek op deze site:
Blog van Margareth Hol - Een nieuw leven in Ierland

week 38 - Waarom emigreren?


‘Waarom?’ vragen raken aan de identiteit en zijn daardoor over het algemeen lastiger te beantwoorden. Als mensen mij vragen WAAROM wij zijn geemigreerd hou ik me meestal op de vlakte. Want de beweegredenen zijn heel persoonlijk. Als je het wat algemener en voorspelbaar houdt, hoef je je niet zo bloot te geven. Het is een beetje vergelijkbaar met een baan waar je weggaat omdat je er schoon genoeg van hebt: het gedrag van je collega’s is te voorspelbaar geworden, het salaris niet omhoog te branden, de koffie altijd lauw, de vergaderingen zijn slaapverwekkend en het management gun je een JARENLANGE ‘TSJAKAA’! trainingscursus. Maar dat vertel je natuurlijk niet. Als mensen vragen waarom je weg wilt, dan zeg je niet: “Heb je even”? Nee, dan zeg je: “Ik ben aan een nieuwe uitdaging toe.” Dat dat een statement is voelen de vragers aan hun water, maar zij laten zich zonder al teveel gesputter met een kluitje in het riet sturen.

Dus mocht u plannen hebben om te emigreren.......hou het vaag. Want voordat je het weet ben je je aan het verdedigen en waarom zou je? Als mensen bij ons al doorvragen wordt steevast gevraagd waarom we dan niet voor Oost-Groningen gekozen hebben als we zo’n behoefte hadden aan meer rust en ruimte. Tja, dat komt ervan als je niet het achterste van je tong laat zien. Bij Ierland gelooft niemand dat het klimaat de reden is, dat helpt evenmin. En Oost-Groningen is Ierland niet, zoveel is, ons in ieder geval, duidelijk.

Toen we de eerste reis door Ierland maakten werden we geraakt door de ontspannen mentaliteit van de Ieren. Hun vriendelijkheid. En, ook heel aangenaam, hun beleefdheid. Hun ongekunstelde manier van in het leven staan. We ontspanden daar als nooit te voren in een vakantieland. Ierland riep sowieso geen vakantiegevoelens op. Dat vonden we ook wel een pre. Want hoe realistisch is het om te denken dat je continue in een vakantiestemming kunt verkeren? Ierland voelde al snel vertrouwd. Gaf een gevoel van rust. Jezelf kunnen zijn. En daardoor van thuiskomen, hoe gek dat ook klinkt. We voelen ons er heel erg op ons gemak.

Begrijpen anderen dat? Lotgenoten wel. Achterblijvers minder. Dat merk je aan hun reacties. “Ik zou dat NOOIT doen, zo afgelegen gaan wonen”. Of, tegen anderen: “Wat bezielt ze?” Op zich raakt die wel aan de essentie, want (vrijwillige) emigratie heeft natuurlijk alles met JOU te maken. De keuze voor een land vertelt iets over wat je mist in Nederland. Het ging ons vooral om de rust en ruimte in onszelf en door welke factoren dat precies veroorzaakt wordt is in feite niet belangrijk. “Zit je daar op die berg, ” zei iemand laatst. Ja, daar zitten we. En soms komen we daar dagenlang niet vanaf. Heerlijk. Vinden WIJ. Ook hier gaat de vergelijking met een baan op. Het is voor de achterblijvers niet leuk dat iemand er bewust voor KIEST om weg te gaan. Dat dwingt ook tot nadenken over de eigen positie. En als die lauwe koffie jou toevallig ook al jaren de neus uitkomt, maakt dat onrustig.

Nederland is een van de beste landen ter wereld om te wonen. Staat in de top 3 bleek laatst uit een onderzoek. Geboren worden in een welvaartsland met een democratie en rechtsstaat is maar voor een klein deel van de wereldbevolking weggelegd. En vanuit die luxe positie KUN je keuzes maken en KUN je emigreren. Waarom zou je dan uit zo’n land weg willen? Daarom! Omdat je vanuit die luxe positie de mogelijkheid hebt. En als je dan aan een 'nieuwe uitdaging' toe bent, dan KUN je het doen. Of niet. Dat is het mooie van in Nederland geboren zijn!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Voor mij interesseert het me niks wat een buitenstaander daar van vindt. Is dat belangrijk? helemaal niet. Ze kunnen er een mening over hebben, dat mag. Maar wil je nou goedkeuring hebben van iedereen? dat gaat je niet lukken. Dus geef de moed maar op wat dat beterft. Richt je op echt belangrijke zaken

Hakkie




Een verhaal naar mijn hart, Margareth! Ik zou het zelf zo gezegd kunnen hebben....Wij wonen sinds ruim twee jaar in Frankrijk, ja ook op een berg, en jouw kijk op de dingen spreekt me erg aan. Veel geluk in Ierland!

Mad




Dank je voor je verhaal, het is bijvoorbeeld ZO herkenbaar die opmerkingen over hoe anderen reageren... en wij zijn nog niet eens geemigreerd! Ik heb al eens geroepen op zo'n niet ter zake doende opmerking, dat de ander niet mee hoeft hoor. Ik krijg van die recalcitrante neigingen om dan juist weg te gaan, ver weg en wel onmiddelijk. Maar goed, we zijn er al een jaar of wat over aan het info-inwinnen, en nu gaat het serieuzer worden, dus goede voorbereiding is er zeker, ondanks, of misschien dank zij, reacties op onze minder vage 'verdedigingen' om te emigreren. ;) Ga zo door met vertellen... je raakt allerlei snaren hiero!

Diana van Loo-Karsijns




Heel mooi verwoord! hoeft niets meer aan toegevoegd. leef naar wat je gelukkig maakt.

christine




Heel mooi verwoord! hoeft niets meer aan toegevoegd. leef naar wat je gelukkig maakt.

christine




Bij toeval je column gevonden. Wij hebben na niet zo heel veel nadenken dezelfde Stap genomen en onze lang gekoesterde droom waargemaakt. De kids volwassen en hun eigen weg gevonden en verhuisd naar Ierland en wel naar Kilgarvan Co.Kerry. Uiteraard alle administratieve rompslomp (pps number, car import, medical card etc, etc) Een geweldige zomer achter de rug en een sneeuwerige en koude december zijn we nog steeds geweldig in ons sas met Ierland. Open haardje aan, wijntje en een warm bedje. Goede contacten met the locals en veel bezoekjes van onze verwanten

wietsche en coen


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden