Emigratieboek.nl - Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul







   
Zoek op deze site:
Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul

Het heen en weer


Ruim tweeŽnhalf jaar pendelen we nu heen en weer tussen Istanbul en Schiedam. Flexibele werkplekken, zoiets. Als je ziet hoe vol de vliegtuigen zitten tussen Istanbul en Amsterdam of Istanbul en Rotterdam, moeten er vast meer mensen zijn die het heen en weer hebben. Meestal vliegen we met Transavia omdat die op het vliegveld aan de Aziatische kant vliegt en dat voor ons lekker dichtbij is.
Steeds meer Turken ontdekken de Nederlandse vliegmaatschappij met zijn schappelijke prijzen. Ik schat dat het aantal Nederlanders en het aantal Turken dat voor drie uurtjes op de groene stoelen plaatsneemt, nu fiftyfifty is. Als ik in het toestel zit, vraag ik me altijd af wat al die mensen beweegt om op reis te gaan. Soms vang je flarden van gesprekken op of knoop je zelf een praatje aan met een medepassagier.
En soms zie je ook meteen wat er aan de hand is: mannen in pakken met een serieuze laptoptas of echtparen met rugzakjes en stevige stappers. In Istanbul stappen vaak mensen met zonnebrillen op in het vliegtuig en ook mannen met brede randen vol met bebloede stipjes op hun kale hoofd. Istanbul is namelijk ontdekt door mensen met slechte ogen en kale hoofden. Ogen laseren en haartransplantaties zijn hier goedkoper en big business geworden.

Soms zie je ook een enorm grote en gevulde kledinghoes de cabine binnen schuifelen. Daarachter schuifelt dan een aanstaande bruid met haar moeder en vriendinnen, die in een van de honderden bruidszaken van Istanbul een trouwjurk gescoord heeft en daar uiteraard wat minder voor betaalt dan in Nederland. De jurk moet languit op schoot bij het hele gezelschap op rij en met een beetje geluk is er een stoel over waar hij in/op mag. Ook dat kan dus een reden zijn voor een bezoek aan Istanbul.

En dan zijn er de ouwetjes, de eerste of wellicht al de tweede generatie immigranten die inmiddels weer aan het settelen zijn in hun vaderland maar regelmatig de kinderen en kleinkinderen in Nederland bezoeken. 's Zomers kom je ze tegen op de markt. Ze vragen of je uit Nederland komt en waar vandaan precies, in de hoop dat je iets gemeenschappelijks met ze hebt. Ja, in ieder geval hebben ze weer even Nederlands gesproken.

Tja, en dan heb ik ook een keer meegemaakt dat ik de ene stewardess tegen de andere hoorde zeggen: ' we hebben een diefstal'. Dat komt dus ook voor. En een andere keer was er een man aan boord die op de verkeerde vlucht zat, er weer uit moest, maar mogelijk handbagage had achtergelaten. Het gevolg was dat iedereen zijn bagage moest aanwijzen en we een half uur later vertrokken.

Ik heb ook weleens naast een paar zeer vervelende en luidruchtige Nederlands-Turkse jongens van een jaar of 16 gezeten, die het nodig vonden de stewardess te beledigen. Toen ze daarna ook nog provocerend de bagageluiken gingen openen voordat het vliegtuig stilstond, hadden ze de stewardess echt op de kast. Drie uur is uit te houden maar je zal ze een week in je hotel naast je hebben.....

Als ik na een aantal weken of maanden in Istanbul weer in een Nederlands vliegtuig stap, weet ik weer hoe het was. De Nederlandse vrouwen in de laatste modekleurtjes, de mannen in hun vrijetijdsoutfit maar toch net even andere schoenen aan dan de meeste Turkse mannen. En ook het luide gepraat met elkaar, ook anders dan in een Turkse metro of bus. Daar wordt veel minder hard gesproken. Nog voordat we geland zijn, ben ik wel weer gewend aan het Nederlandse. Rotterdam in zicht, ik ben weer thuis.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Dat heb je weer leuk geschreven An, maar ik zou er inderdaad het heen-en-weer van krijgen!!!

Arda




Leuk stukje, An!

Stienie




Leukkk om jouw ervaringen te lezen! K zou graag via email het een en ander willen vragen, ik wil namelijk al ruim 2 jaar naar Istanbul verhuizen alleen heb ik tot op heden die stap nog niet durven zetten. Hoor graag van je! Gr. Sema (cobansemanur@gmail.com)

Sema C.


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op JordaniŽ


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden