Emigratieboek.nl - Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul







   
Zoek op deze site:
Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul

Week 29 - Op huizenjacht


Turkije heeft zijn economische crisis al lang gehad. In 2000 stond Turkije er slecht voor maar na hervormingen in 2003 zit de economie volop in de lift en is Turkije nu zelfs één van de sterkst groeiende economieën ter wereld. Als je je verplaatst in Istanbul is dat goed te zien: overal wordt gebouwd. Het grootste project aan deAziatische kant, de kant waar wij gaan wonen, is de aanleg van de metro. Maar er worden ook volop appartementencomplexen gebouwd.

Vanaf mijn laptop in de hotelkamer begint mijn speurtocht naar een onderkomen in zo’n complex. Rijtjeshuizen of vrijstaande huizen zijn zeer schaars in deze stad. Het valt me op dat er veel huurwoningen op de markt zijn en daar zitten ook veel nieuwe en moderne appartementen bij. We zoeken naar een huis dat gebouwd is na de aardbeving van 1999, toen heeft men de bouwvoorschriften danig aangepast en zo hopen we iets te vinden wat in ieder geval op papier, aardbevingbestendig is. Of dat in de praktijk zo is: ik hoop dat dat nooit getest zal hoeven worden… Men raadt ons aan op de Turkse “marktplaats ”te gaan zoeken: Sahibinden.com. Sahibinden betekent: “van de eigenaar”. Het huisaanbod is aanzienlijk en ook de makelaars profileren zich daar volop.

Het liefst willen we in de buurt van Martins werk gaan wonen in het district Maltepe. Istanbul is eigenlijk een provincie die is opgedeeld in 27 districten met een eigen bestuur en een eigen burgemeester. In het district Maltepe wonen bijna een half miljoen mensen. En hier begint dus onze zoektocht. Al gauw vind ik een leuk project ,flats met kleurrijke gevels die pas 4 jaar oud zijn. Ze staan op een heuvel, 200 m boven de zee. Op mijn eerste dag in Istanbul gaan we ’s avonds direct op pad met een makelaar die geen woord Engels spreekt. Gelukkig heb ik de afgelopen jaren al aardig wat Turks geleerd en dat kan ik nu zeker goed gebruiken.

We verbazen ons over de goede afwerking en de voorzieningen die bij het complex horen en herinneren ons de gebreken in de hotels die we tijdens onze eerste vakanties zo’n 20 jaar geleden in Turkije tegenkwamen: krakkemikkige stopcontacten die uit de muur vielen, deuren die niet sloten, en douches die waren betegeld met een willekeur van bonte tegeltjes en waar niet één kraan goed werkte. Er is de laatste jaren veel veranderd in Turkije, ook in dit opzicht.

Na diverse zoektochten en vele uren speuren op internet, komen we toch weer terug bij het eerste project, Narcity genaamd. Het is een wijkje met ongeveer 15 gebouwen, verdeeld over 4 blokken dat ieder zijn eigen bewaking heeft en (niet onbelangrijk) een mooi zwembad. Na 2 weken, op mijn voorlopige één na laatste dag in Istanbul is het raak: een 3 kamerflat met uitzicht op zee in Narcity wordt ons nieuwe onderkomen voor 2 jaar! Ongemeubileerd, dat wel, maar met een groot balkon, op het zuiden, strak in de verf, ja dit is ons plekje! Narcity betekent granaatappelstad; het terrein staat dan ook vol met jonge granaatappelbomen.

Mijn laatste dag in Istanbul, voordat ik weer 3 weken in Nederland moet gaan werken, wordt gevuld met contracten lezen, dollars wisselen, dollars storten, lira’s pinnen, lira’s storten, en vooral veel wachten in de rijen bij de banken. Gelukkig geeft de firma van Martin veel hulp want mijn woordenschat is op dit gebied niet altijd toereikend.

Als ik ’s avonds laat in het vliegtuig zit, ben ik uitgeput maar zeer voldaan. Martin zal pas over een week weer voor 10 dagen naar Nederland komen, maar hij krijgt deze week wel al de sleutel. Ik zou het liefst ook nog even blijven maar ik moet me nu weer gaan concentreren op ons andere leven, het leven in Nederland. Bovendien gaan we nog een afscheidsfeestje geven en moet ik nog 3 weken lesgeven en mijn werkzaamheden in Nederland gaan afronden. Istanbul en Narcity lijken na een paar dagen in Nederland ver weg. Alsof ik het gedroomd heb, maar ik weet ook dat ik over 3 weken verder mag dromen. Leuk, we hebben er allebei veel zin in!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Welkom in Turkije, een zeer boeiend land met de meest vriendelijke mensen die je kunt voorstellen.

Ad van Herk




Hi Anneke, wat kan je leuk schrijven! Ik wacht op vervolg, hoe bevalt de eerste periode? Groetjes aan Martin, ook van Dirk.

Wally


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden