Emigratieboek.nl - Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul







   
Zoek op deze site:
Blog van Anneke Koorn - Avontuur in Istanbul

Week 46 - Een vliegend dubbelleven


Ons leven op dit moment is alles behalve saai. In de zestien maanden dat we hier wonen zijn we ook vijftien keer heen en weer gevlogen. Daar ben ik overigens niet zo trots op, hoeveel kerosine hebben we samen wel niet verbruikt? Nee, dit moeten we zeker niet de rest van ons leven volhouden. Martin moet elke maand voor werk in Nederland zijn en ik ga meestal mee. Helaas moesten we in de laatste maanden ook twee keer extra voor familieomstandigheden naar Nederland. Dan zijn we wel blij dat we in de positie zijn om snel terug te keren naar Nederland.

Vluchten boeken, daar ben ik inmiddels goed in geworden. Het kost veel tijd maar het lukt aardig om geschikte vluchten te vinden. Meestal met een lowcost airline omdat die op het vliegveld Sabiha GŲkcen vliegen, waar wij niet zo ver vandaan wonen. Toch wel een klusje, vooral van keuzes maken: wel of geen ruimbagage, wel of geen omboekverzekering en ga zo maar door.

Dan het vliegen zelf en het gedoe eromheen. Omdat ik meestal met alleen handbagage reis moet je een organisatietalent zijn. Tien kilo in je koffertje en geen gram meer, dus vlak voor de controle je handtas in je koffertje stoppen en maar hopen dat de weegschaal niet boven de tien kilo aanwijst. Als dat wel zo is, haal je er snel een trui of jas uit die je aantrekt. En wat een gedoe toch altijd bij de beveiliging: laarzen uit, jas uit, horloge af, mobiel uit je zak, muntjes uit je broekzak, riem af, laptop uit je koffer, i-pad uit je koffer, water opdrinken, alles weer bij elkaar grabbelen en zorgen dat je niets vergeet. Dan in het toilet je flesje weer met water vullen en verhit in de rij gaan staan voor de paspoortcontrole. En dan nog ruim drie uur opgepropt in het vliegtuig zitten. Ach, dit was toch waar we zelf voor kozen?

Het bijzondere is dat we elke keer 'thuiskomen'. Een dubbele inboedel maar ook een dubbele kledingkast, keukenkast, koelkast, kortom: een dubbelleven. Ons huis in Nederland wordt door onze geweldige buren in de gaten gehouden en hier in Istanbul hebben we de bewaking die ongenode gasten buiten de deur houdt. In Schiedam voelt het thuiskomen goed, maar ook in Istanbul. Twee werelden die nu bij ons horen. Op het vliegveld hier in Istanbul hangt een mooie Turkse spreuk, vrij vertaald in het Nederlands: 'het doel van op reis gaan is terugkeren'. Hoe lang dit nog gaat duren weten we op dit moment niet, maar voorlopig genieten we van deze bijzondere tijd.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Vers van de pers!!! Als ik dit lees, word ik al moe! Nou ja, het is meer, dat ik er de kluts van kwijt raak. Maar jullie voelen je happy en dat is het voornaamste. Die spreuk heeft wel wat! En steeds "thuiskomen" is vast een lekker gevoel. Maar...al dat gedoe er omheen...!!!Brrr. Groetjes voor beiden van ons.

Arda Barreveld


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op JordaniŽ


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden