Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 32- Boabdil, de laatste koning der Moren


Een tijdje geleden hadden wij met vrienden een gesprek over Granada en het feest van de Moren en Christenen. Beiden hebben banden met elkaar en een grote invloed in Spanje gehad. Onze vriend vertelde ons het verhaal over Boabdil, de laatste koning der Moren. We gaan daarvoor wel een aardig stuk terug in de tijd.

,,Je huilt als een vrouw over datgene dat je als man niet verdedigen kon.” Dat waren de woorden van de moeder van de laatste sultan van Granada”Abu ‘Abd-Allah Muhammad XII, bijgenaamd Boabdil. Zij sprak deze woorden tot hem toen hij op 2 januari 1492 het prachtige Alhambra paleis verliet.
Boabdil had gevochten tegen zijn vader, zijn oom, de katholieke troepen en de verraders binnen zijn kleine koninkrijk en zijn paleis. Maar dit alles uiteindelijk zonder succes.

Boabdil werd rond 1459 geboren in het Alhambra paleis in Granada. Hij was de zoon van de sultan van Granada Mulay Hacem en zijn geliefde vrouw Aixa. Het leven voor Boabdil was goed aan het paleis en hij leerde er wiskunde, sterrenkunde, de dichtkunst en filosofie. Maar hij werd uiteraard, als kroonprins, ook onderwezen in de krijgskunst. Zijn leven veranderde echter compleet toen zijn vader verliefd werd op een jonge mooie katholieke vrouw met de naam Isabel de Solís. Isabel was een vrouw van adel en lid van de familie van Castile. Zij werd als gevangene naar het Alhambra paleis gevoerd toen de Moren haar kasteel veroverde. In het Alhambra zag de sultan haar voor het eerst. Het feit dat de sultan een andere vrouw wilde trouwen was niet zo erg. Erger was dat daardoor de moeder van Boabdil, Aixa, niet langer de uitverkorene vrouw van de sultan was. Zij werd verstoten en verbannen naar een paleis bij de stad Albaycin. Dat lag recht tegenover het Alhambra, aan de andere kant van de rivier de Genil.

Maar Aixa liet zich niet kisten. Ze was vastbesloten dat haar zoon Boabdil de nieuwe sultan moest worden. Hij zou niet verdrongen worden door wie dan ook. Ze overtuigde haar zoon ervan in opstand te komen tegen zijn eigen vader. Hiervoor kreeg hij de steun van de rijkste en machtigste familie die in dat zelfde gebied woonde, namelijk de Abencerrajes. Deze familie had al een traditie van samenzweringen en wisselingen van sultans. Daardoor waren ze erg gerespecteerd maar ook gevreesd.

In 1482 verliet Mulay Hacem Granada om ten strijde te gaan tegen de katholieke troepen die het Alhambra binnen waren gevallen. Boabdil greep zijn kans om de troon te veroveren.

Het Moorse koninkrijk stond zwaar onder druk van de katholieke troepen die aangevoerd werden door Fernando ondersteund door zijn vrouw Isabella. Deze troepen veroverden de ene na de andere stad en waren nu onderweg naar Granada. In 1484 besloot Boabdil de oprukkende legers tot staan te brengen. Dit lukte niet en hij werd gevangen genomen tijdens de slag om Lucena, vlakbij Cordoba. De katholieke koning Fernando had de gevangen genomen Boabdil met gemak kunnen doden, maar dat deed hij niet. Hij wist namelijk dat als Boabdil gevangen zou blijven er een nieuwe oorlog rond de troonopvolging zou ontstaan. Nu was de vader van Boabdil, Mulay Hacem, weer aan de macht gekomen. Maar de broer van Mulay, Abdullah Elzagal, verraadde hem en werd sultan in zijn plaats. Mulay Hacem stierf enkele jaren later. De mare gaat dat zijn lichaam, samen met een grote schat aan goud, begraven is op de hoogste top van de Sierra Nevada.

Boabdil herkreeg zijn troon op den duur wel, na het voeren van een aantal korte burgeroorlogen. Maar zeer tot zijn ongenoegen werd hij gedwongen om torenhoge vergoedingen te betalen aan de katholieke koningen. Ook mocht hij niet ingrijpen om de veroveringen van Málaga en Baeza te verhinderen. Ironisch genoeg gebruikten de katholieken het goud van Boabdil om er hun oorlogen te financieren.

Na diverse veldslagen was in 1490 Granada nog het enige Moorse koninkrijk in Spanje. De katholieke vorsten vestigden een basis aan de rand van de stad. Ze bleven daar twee jaar en vestigden in de buurt een stad met de naam Santa Fé. Die stad bestaat nog steeds. De katholieke troepen vielen Granada niet aan maar belegerden het. Boabdil kon op dat moment geen enkele steun krijgen uit Marokko en het goud raakte ook nog op. Zijn enige kans was het op een akkoordje te gooien met de katholieke vorsten. De vertegenwoordigers van de katholieken bezwoeren dat de religie en de tradities van de bevolking gerespecteerd werden. Boabdil zou vruchtbaar land krijgen in het Alpujarra gebergte plus een ruime vergoeding om een rijk leven te leiden. Boabdil accepteerde deze voorwaarden en op twee januari 1492 werd de stad vreedzaam overgedragen aan de katholieke koningen. Uiteindelijk vertrok Boabdil naar Marokko en stierf in 1533 in Fez. Het paleis waar Aixa en Boabdil geleefd hebben werd uiteindelijk door koningin Isabella aan een nonnenklooster geschonken. Dit klooster werd in de vorige eeuw door de Spaanse regering gekocht en een groot gedeelte ervan kan bezocht worden.

Tot slot een locale legende die nog steeds rondwaart. Het zou zo zijn geweest dat sultan Boabdil de aanblik van ‘zijn’ Alhambra niet kon verdragen en hij de eerste mijlen van zijn ballingschap niet omkeek. Pas toen hij op de bergtop rond Otura stond keek hij voor het eerst om, zuchtte en huilde. Deze bergtop heet nu dan ook ‘ Suspiro del Moro’ de zucht van de Moor. Er wordt aangenomen dat zijn moeder daar dan ook de eerder vermeldde woorden tegen hem gesproken heeft.

Nog een leuke bijkomstigheid is dat ieder jaar, op twee januari, alle alleenstaande vrouwen wonende in Granada de hoogste toren van het Alhambra (Torre de la Vela) mogen beklimmen. In de toren hangt een grote bel en de vrouw die bel luidt trouwt niet lang daarna.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Kan je dan met oud en nieuw 2011/2012 met vakantie, om dan ook de'danzantes van Anguiano' mee temaken, is toch op 2 Jan 2012??

TIKKY KOOT


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden