Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 36 - Wijnfeest in Jumilla


Dat er in Spanje en zeker de streek waar wij wonen feesten gehouden worden, daar heb ik al eens eerder over verteld. Hét feest van het jaar is Moros y Cristianos. Maar dank zij een tip van goede vrienden van ons kwamen we er achter dat er nog meer erg leuke feesten zijn. In het plaatsje Jumilla worden namelijk in augustus de wijnfeesten, de Cabalgata tradicional, gehouden . De omliggende Bodega’s prestenten dan hun wijnen. Dat wordt gedaan in een feestelijke optocht van karren en tractoren. Maar dat gaat niet zomaar. Dat is een hele happening, zeker de laatste avond.

Maar eerst even iets meer over het plaatsje zelf. Lange tijd was het Jumilla bekend vanwege de zware, rode wijnen die voornamelijk werden gebruikt als mengwijnen. Er is hier veel veranderd door de uitbraak van phylloxera en de verminderde vraag naar bulkwijnen. Door deze veranderingen worden er nu lichtere en kwalitatief betere wijnen geproduceerd. Van de circa 41.000 hectare wijngaarden in Jumilla ligt ongeveer driekwart rond de stad. Jumilla ligt in de provincie Murcia. In een heuvelachtig landschap. De overige wijngaarden liggen in zes verschillende gemeenten in de provincie Albacete. De druivensoort die het belangrijkst is in Jumilla is de inheemse blauwe druif Monastrell. Deze druif is al eeuwen geleden aangeplant en is goed bestand tegen de droogte en hitte in het gebied. Jumilla wordt hierdoor ook wel het Koninkrijk van de Monastrell genoemd en kan rosé en rode topwijnen opleveren.

Dan het wijnfeest. Om zes uur ’s avonds zou het van start gaan. De laatste avond van deze feestweek. Op aanraden van onze vrienden, die zelf ook zouden gaan kijken, moesten we vooral oude kleren aantrekken en eveneens verschoning meenemen! Zou het er echt zo woest aan toe gaan? Het was warm weer en gewapend met flesjes water en iets te eten vertrokken we. Iets meer dan een half uur later waren we ter plekke. Een rustig parkeerplaatsje gevonden en wij op stap.

Aangekomen in het centrum kwamen er al enkele personen ons tegemoet met kleding aan vol rozige vlekken... Naar mate we meer en meer het centrum naderden nam ook het gejuich toe. De wegen waren afgezet voor verkeer en men hield rekening met het ergste want de ambulances stonden al klaar. Wat stond ons te wachten? We liepen verder en kwamen van het ene op het andere moment in het feestgedruis terecht. Op de weg stond een tractor met daaraan gekoppeld een kar. Op die kar stond jong en oud wijn over het toegestroomde publiek uit te sproeien. Op de kar stonden plastic vaten met ieder een inhoud van duizend liter wijn. Rode wijn (een soort Sangria). Een wijn waarvan je na een fles leeg gedronken te hebben niet gelijk met een kater rondloopt, maar die je wel krijgt als je iets te diep in het vaatje gekeken hebt. En dat kan zomaar gebeuren want bijna iedereen liep die avond rond met een plastic fles gevuld met deze wijn. In de dop van de fles hadden ze één of meerdere gaatjes gemaakt wat resulteerde in een prima sproeidop. Diegenen die op straat stonden werden rijkelijk voorzien van dit vocht. Stond je op de stoep dan liep je niet zoveel risico om drijfnat te worden.

Wij zagen het eerst even op een afstandje aan, maar al snel dacht ik dat ik het er toch maar op moest wagen en begaf mij tussen de hossende en feestvierende mensen. Ik werd opgenomen als een van hen. Kreeg af en toe de volle laag. Maar doordat ik een filmcamera bij me had maakten ze voor de lens ook de meest leuke capriolen. De camera uiteraard wel ingepakt in een plastic zak met alleen een gat voor de lens. Het was echt feest dus! Je hoefde je mond maar open te doen of iemand schonk daar wel een deel van een fles in uit. Smaakte best lekker.

De stoet bestond uit ongeveer vijftien wagens voorafgegaan en gevolgd door een hele stoet mensen. Die hadden allemaal te maken met de Bodega waar de wijn van kwam. Sommigen deelden zelfs in plastic verpakte broodjes uit. Al die wijn op een nuchtere maag zou wel eens verkeerd kunnen vallen. Op elke kar was een vernuftig systeem aangebracht van slangen en tapkraantjes. De mensen die achter de kar liepen en de wijn over iedereen heen sproeiden konden hun lege flessen vullen aan een van deze tapkraantjes. Op sommige wagens stonden zes of meer vaten, dus zesduizend liter wijn! De muziek werd ook vanaf de kar verzorgd. Het was echt een dolle boel. Maar geen onvertogen woord, geen uit de hand gelopen situaties of iets dergelijks. Jong en oud hoste en zong mee. Zelfs hele jonge kinderen zag je daar vrolijk aan de wijn zitten. Van enkele karren werden zelfs hele stukken watermeloen naar het publiek gegooid. Waarom dat was, daar ben ik nog niet achter gekomen.

Dat je echt met alles rekening moet houden blijkt uit het feit dat sommige mensen van drie hoog emmers water naar beneden gooien. Dit ter verhoging van de feestvreugde. Mij is verteld dat op die avond met gemak ongeveer zestigduizend liter wijn vergoten wordt. Ik besloot om de stoet tegemoet te gaan lopen. Natter dan nat kon ik toch niet worden. Onze vrienden bleven liever op de stoep staan. Hoe verder je kwam hoe doller het werd. Mensen met de dop van een halve watermeloen op hun hoofd of met woest uitziende pruiken. De fontein in hartje Jumilla spoot voor deze gelegenheid ook rood in plaats van gewoon water. Nadat de hele stoet aan ons voorbij getrokken was, besloten wij ook huiswaarts te keren. Het was goed dat ik reserve kleding bij me had. Thuisgekomen maar gelijk onder de douche gegaan. Rode wijn kan best kleverig zijn. Nu rest mij nog een vage wijngeur aan mijn fototas als herinnering aan deze bijzonder leuke avond. Jumilla is in augustus echt een aanrader.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden