Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

week 2 - Onze kerst – en nieuwjaarsviering


Kerstmis, maar ook nieuwjaar zijn echte familiefeesten hier in Spanje. Daar wordt alles voor opzij gezet. Toch gaat het anders dan in Nederland en dat is juist zo leuk. In de supermarkten wordt wel af en toe kerstmuziek gedraaid, maar veel is dat niet. Op de radio hoor je bijna geen kerstmuziek. Vreemd genoeg hoor je veel meer bekende kerstplaten nŕ de kerstdagen dan ervoor. Ook met het wensen van een gelukkig kerstfeest gaat dat heel anders. Uiteraard wens je hier iedereen voor deze dagen een fijne Kerst maar die wensen hoor je nog tot en met Drie Koningen!

Vorig jaar rond deze tijd woonden Tom en ik helemaal alleen hier op de berg. Dit jaar was dat anders. Vanaf begin 2011 heeft de compagnon van de bouwer van de huizen het huis, wat overigens op zijn naam staat en te koop is, als weekend- en vakantiehuis gebruikt. Regelmatig worden wij bij feestelijkheden uitgenodigd zoals ook nu op Kerstavond.

Maar goed.. het kerstgevoel begon eigenlijk al op de markt. Hier in Caudete is er elke vrijdagochtend markt. Een heel gezellige kleinschalige markt met groente en fruit, planten, kleding, schoenen, huishoudelijke spullen plus vlees en vis. We hebben zo onze favoriete kraampjes waaronder een groente en fruitstalletje. Heel aardige mensen staan daar en meestal krijg je, buiten de betaalde groente om, ook nog iets extra’s mee. Gratis. Maar de vrijdag voor de kerstdagen werden we bij hen getrakteerd op een glaasje Muscatel en koekjes van een soort zandgebak. En dat rond het middaguur! Ach de politie controleert de eigen bevolking toch niet. Het was heel erg gezellig op de markt, maar nergens iets van kerstsfeer te merken of te zien zoals in Nederland. Maar het is dan ook lastig een voorstelling van Kerst te maken als de dagtemperaturen boven de twintig graden liggen. Boven nul dan wel te verstaan. Na de markt moesten we nog even naar de apotheek. Ook daar kregen we een cadeautje. Een grote fles badschuim. Na het doen van onze inkopen reden we terug naar huis.

We waren nog niet eens thuis of we werden gebeld. Onze vriend Chimo vroeg of het schikte dat hij even langskwam om wat af te geven.. Geen punt..Hij kwam twee hele mooie dozen met deodorant en bodylotion. Een voor Tom en een voor mij. Ontzettend aardig van hem.

De dag daarna, zaterdag voor Kerst, kregen we een telefoontje van een andere vriend van ons met dezelfde vraag als Chimo. Hij bracht vier doosjes met heerlijke handgemaakte chocoladegebakjes mee. Hij werk in een chocoladefabriek waar ze alleen maar Belgische chocolade verwerken in de meest prachtige kunstwerkjes. We kregen in het totaal acht van deze heerlijkheden.

Toen dachten we dat we alles wel gehad hadden en maakten ons op voor Kerstavond. We hadden zelf allerlei hapjes gemaakt en zaten daar net van te genieten toen de bel ging. Nou is de bel aan het hek en via een intercom konden we zien dat de buurman, José, aan het hek stond. Hij nodigde ons uit om rond half twaalf naar zijn huis te komen om met zijn familie de overgang van 24 en 25 december te vieren met champagne en lekkere hapjes. Daar kan je geen nee op zeggen, dus .. ja graag. Gewapend met een fles wijn en een klein cadeautje voor zijn zoontje van drie gingen we rond die tijd naar ons buurhuis. De openhaard stond fel te branden. Spanjaarden vinden een winter van vijftien- twintig graden overdag en zes ’s nachts véél te koud. José zag ons nog niet komen of alle gerechten en drank werd onze richting uit geschoven. Een leeg glas of bord was geen optie. Opa, oma, neven, nichten, broer en zus. Iedereen was aanwezig. Een pracht van een kans om ons geleerde Spaans in praktijk te brengen. De televisie stond aan en precies om twaalf uur werden de glazen geheven en getoast op kerstmis in Spanje.

Na een uurtje volgestopt te zijn met lekkere hapjes en drankjes vertrokken we weer naar ons eigen huis. We hadden genoten van de grote gastvrijheid van de Spanjaarden. En dan te bedenken dat geen van de daar aanwezige jongeren een baan had. Maar de familie is heilig en diegenen die werk hebben betalen voor diegene die dat niet hebben en zo wordt een feest voor iedereen een feest! En dat werd het en ging nog tot in de vroege uurtjes door.

De avond van de eerste kerstdag hadden we afgesproken met vrienden van ons. Wij zouden naar hun gaan en iedereen zou één of twee gerechten maken. Op die manier hoefde de gastvrouw niet de hele tijd in de keuken te staan en waren de gerechten voor iedereen een verrassing. Ook daar werd het een hele gezellige avond. Tweede kerstdag in gepaste rust doorgebracht. Traditiegetrouw(voor ons) was het op oudejaarsdag oliebollen bakken geblazen. ’s Morgens het beslag maken en op een elektrisch kacheltje dat laten rijzen. Het was een prachtige dag, warm en zonnig. Beslist geen temperatuur voor het bakken van oliebollen. Nadat het deeg gerezen was ging Tom aan de slag. De ene goudgele bol na de andere werd uit het kokend hete vet gehaald. Ze zagen er weer prachtig uit. Buurman José kwam op de geur af. Zoiets had hij nog nooit gezien, laat staan geproefd! Maar daar kwam snel verandering in. Zo vers uit het vet kreeg hij de eerste oliebol van zijn leven te proeven. Hij glunderde ervan. Zoiets lekkers had hij nog nooit geproefd. Met een zak bollen voor de thuisblijvers ging hij weer een deurtje verder.

De jaarwisseling hebben we thuis gevierd met vrienden die die dag anders alleen geweest zouden zijn. Even na de twaalf slagen van twaalf uur en nadat iedereen de even zo vele druiven naar binnen gepropt had, vloog bij onze buren het vuurwerk in de lucht. Met als gevolg dat onze beide honden zich lam schrokken. Maar het duurde maar kort. In Caudete zelf gebeurde er op dat vlak helemaal niets. In Spanje mag je op elke dag van het jaar vuurwerk afsteken, dus de drang om dat met nieuwjaar te doen is eraf. Om drie uur in de morgen vertrokken onze laatste gasten. Bij onze buren was het feest nog lang niet afgelopen en we gingen even bij hen langs om hen allemaal een fantastisch Nieuwjaar te wensen. 2012 was begonnen.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden