Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 23 - Guadalest


Al eerder heb ik een column aandacht besteed aan mooie of interessante routes en/of plaatsen hier in de omgeving. Er is heel veel moois te zien, zelfs op loopafstand. Maar deze keer wil ik het hebben over een plaatsje dat toch ruim een uur rijden van ons vandaan ligt, namelijk Guadalest. Het ligt in het noordelijke deel van Marina Baixa. Ten westen van en op nog geen halfuur rijden van Benidorm.

Guadalest is een middeleeuws bergdorpje en heet voluit El Castell de Guadalest. In het jaar 715 vestigden zich hier de Moren en daaraan dankt het haar naam. 
Guadalest was een onderdeel van het domein van Teodomiro en Tarik. In 1238 veroverde Jamie I de plaats. Nadat hij tegenaanvallen van de Moren neergeslagen had probeerden de Moren het in 1248 nog eens een keer. Toen onder het gezag van Alazraq. Het lukte de Moren niet en Alazraq werd verbannen.

Alazraq keerde, naar zijn verbanning, in 1276 terug. Opgejut door het voormalige hoofd van Finestrat, probeerde hij het weer opnieuw. De Moren werden ook dit keer verslagen en Alazraq werd gedood in de slag bij Alcoy door de troepen van de zoon van de koning, Don Pedro. Alle Moren die hierna bleven, werden in 1609 in opdracht van Felipe III verbannen. Dit leidde tot een nieuwe opstand van meer dan 20.000 Moren, geleid door Mellini, een Moor uit Guadalest. Mellini werd verslagen en de meeste Moren gingen naar Afrika vanuit de havens van Alicante en Denia. Naar aanleiding van dit feit worden er in deze regio vanaf dat jaar fanatiek de feesten van de Moros y Cristianos gevierd. Guadalest heeft dus voor een hele rijke historie voor zichzelf en een groot deel van Spanje gezorgd.

In 1293 gaf koning Jaime de Tweede het kasteel van Guadalest in bruikleen aan de adelijke familie Bernardo de Sarrìa. Vanaf die tijd tot 1934 hebben diverse families geheerst over het plaatsje. Onder hen de Kroon (de Spaanse Koninklijke familie, El Infante D. Pedro) de hertog van Gandia en de familie Sancho de Cardona.

Het dorpje Guadalest veranderde echter drastisch toen het in 1644, 1748 en in 1752 door enkele hevige aardbevingen getroffen werd. Die van 1644 was de ergste. Deze aardbeving eiste een hoge tol. Dit is nog veel duidelijker te zien bij het kasteel van San José. Door deze aardbeving werd het kasteel van de rest van het dorp gescheiden. Van de ene op de andere dag was het dorp in twee delen gekliefd. En als dat al niet genoeg was ontplofte de buskruitvoorraad van Guadalest. Niemand is ooit te weten gekomen of dit een ongeluk was of opzet. Maar hierdoor vertrok de militaire effectiviteit uit Guadalest en in 1848 verlieten de laatste troepen het plaatsje.

In 1953 werd er gestart met de bouw van een stuwmeer genaamd Embalse of Pantano. Het stuwmeer is een belangrijke bron van drinkwater voor de provincie Alicante. Meer dan twintig jaar duurde de bouw en pas in 1971 was deze voltooid. In de jaren daarna werd het plaatsje ontdekt door toeristen. Guadalest ontving zelfs prijzen hiervoor. Guadalest heeft toeristen veel te bieden, zoals het kasteel van San José dat stamt uit de elfde eeuw. Samen met het fort van Alcozaiba zijn deze zeer de moeite van het bekijken waard. In het fort is het Casa Orduña (het museum) gevestigd. Ook de achttiende eeuwse Parochiekerk in Barokstijl mag gezien worden. Onder het gemeentehuis bevinden zich nog de cellen van de gevangenis uit de twaalfde eeuw. Even rekening houden; tussen de middag, tijdens de siësta, is het museum dicht.

De route van Caudete naar Guadalest duurt ongeveer één uur en veertig minuten voor 104,6 kilometer. Wel een kronkelige weg, maar met prachtige natuur. Het museum kost ongeveer drie euro per persoon. In Guadalest zijn diverse leuke restaurantjes waar je voor een zeer redelijke prijs een lekkere lunch kunt krijgen. Al met al kunnen we er moeiteloos een dag doorbrengen.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Ja, écht een geweldige bezienswaardigheid. Ga alleen niet achterin de auto zitten op de terugweg, want al ben je nooit wagenziek geweest, je zult dan ontdekken wat dat is. Maar zonder gekheid, het is écht de moeite waard en als ik de kans heb ga ik de volgende keer dat ik in Spanje ben wéér naar Guadalest.

Dorothé


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden