Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 28 - De tuin


Had ik het de vorige keer over de verbouwing van de badkamer nu onze belevenissen met de aanpassingen in de tuin. Al eerder heb ik verteld over de rotsachtige bodem. Met een schep kan je ongeveer dertig centimeter de grond in en dan houdt het op. Met een houweel kom je nog dertig centimeter dieper en dan is ook dat over. Dan moet er een graafmachine aan te pas komen.

Toen we ons huis kochten, in 2009, waren er al enkele boompjes geplant maar deze zagen er miserabel uit en dat niet alleen door te weinig water. Goede rijke grond was ook nodig en die was er niet. Aangezien we in ons huis de zaken aardig op orde gekregen hebben besloten we de tuin eens onder handen te gaan nemen. Her en der kijken naar hoe anderen deze problemen opgelost hebben. Daar kan je van leren. Ook van de fouten die zij gemaakt hebben. Uiteindelijk kwamen we op de volgende oplossing. De al aanwezige perken zouden we groter gaan maken en ommuren. Door er een muur omheen te maken kan je er hierna goede grond in doen zonder dat deze wegwaait of wegspoelt. We legden de plannen voor aan Chimo, onze Spaanse vriend. Hij zag het wel zitten en begreep precies wat we bedoelden. Met kalk werden de vormen van de komende borders aangegeven en uitgegraven. In de toen ontstane geul werd beton gestort. Dat werd de basis voor de muurtjes. Daarna werden muurtjes van twee bouwblokken hoog gemetseld. We hadden besloten dat aan de buitenkant van deze muurtjes dezelfde natuursteen gemetseld moest worden als de randen van het huis en terras. Dan werd het één geheel.

Zand, cement en stenen werden besteld en afgeleverd door een plaatselijk bedrijf. Chimo kon zijn gang gaan. Het bleek een aardige klus te zijn! Vijf grote perken van ik weet niet hoeveel meters lang. Ook al was het voorjaar, het weer zat geweldig mee. Regen konden we eigenlijk niet gebruiken, niet goed voor het metselwerk. En er viel nauwelijks regen in die tijd. Eigenlijk veel te weinig voor de tijd van het jaar. Maar dat kwam ons deze keer prima uit. In de tuin stapelden de materialen zich op. Honderden bouwblokken, zeker twee grote zakken met zand en anderhalve palet met sierstenen bleken we nodig te hebben. Maar het werd mooi. De muurtjes van twee stenen hoog vorderden gestaag. Als je de stenen op een bepaalde manier op elkaar zet ontstaan er gaten aan de bovenkant. Om de zoveel gaten werd er één gat opengehouden. Later zou dit dan volgestopt worden met goede grond om daarin plantjes te poten. We denken dan aan een soort Hedra. Een plant die langs de stenen naar beneden gaat groeien en daardoor een natuurlijke afscheiding gaat vormen. De overige gaten werden met cement dicht gemaakt.

Na het metselen van de muurtjes was het de taak van Chimo om de, over het algemeen, grimmig gevormde natuurstenen zodanig in te passen dat het een mooi geheel werd. Soms moest de cirkelzaag eraan te pas komen, maar het lukte. De stenen werden met een speciale lijm op de blokken geplakt, maar moesten daarna nog wel met gekleurde cement tot een egaal geheel gemaakt worden. Hierna moesten de stenen en het cement ingewassen worden met een spons. Nu Chimo toch bezig was werden rond de buitenkranen ook muurtjes gemaakt met een plaats voor een gieter of emmer. Zo zouden ook deze in het geheel opgenomen worden. Ook hebben we in plaats van twee buitenkranen er gelijk maar een aantal bij laten maken. Vijf in het totaal. Nu kunnen we elke hoek van de tuin met water bereiken.

Even terug naar de ommuurde borders. De planten die eerst in de perken stonden zijn daarin blijven staan. Echter eerst stonden ze eigenlijk bovenop de harde grond. Nu met de muurtjes stonden ze eigenlijk ‘in’ de border. We besloten dan ook om het niveau op te vullen met ‘goede’ grond. We vroegen onze overbuurman, de boer, of hij deze kon leveren. Ja hoor.. geen probleem. Zelfde grond die hij ook op zijn akkers gebruikt. Daar groeit alles goed op, zo vertelde hij. Het duurde echter weken voordat hij de door ons bestelde grond kwam brengen. Op een zondagmorgen vroeg was het zover. Wat bleek... we hadden heel wat meer nodig dan de vijf wagenladingen die wij dachten nodig te hebben. Het bleek dat we meer dan het dubbele moesten hebben. Maar het resultaat mag er zijn. Niet alleen voor het oog maar niet in de laatste plaats voor de planten zelf. Dat merkten we eigenlijk pas dit voorjaar.

De planten die jaren lang in arme grond gestaan hadden kregen nu een ware boost. Zelfs planten die meer dood dan levend in de tuin gestaan hadden zijn nu zodanig opgefleurd dat ze drie keer zo groot geworden zijn. Ook krijgt alles bloemen en zelfs vruchten. Zelfs onze olijfbomen! Ze zaten plotseling vol met bloemen (die overigens heel onopvallend zijn) en nu zitten enkele bomen vol met kleinen olijfjes. Zouden we dit jaar dan toch onze eerste kilo’s olijven van eigen bodem kunnen oogsten? We houden u uiteraard op de hoogte. De afgelopen weken zijn we bezig om de perken met nieuwe, vaste, planten en struiken op te vullen. Niet alles kan hier groeien.

Zo is het niet mogelijk om in vaste grond sinaasappels en citroenen te houden. In potten kan dat wel, maar die moeten in december dan op een vorstvrije plaats gezet worden. De temperaturen in de winter zijn hier regelmatig te laag voor voor citrusboompjes. Eén nachtje met vorst kan nog wel, maar enkele dagen achtereen (zoals dat hier kan voorkomen) is voor die planten en struiken iets te veel van het goede. Maar vijg, perzik en amandel kunnen hier goed gedijen. Die staan dus ook in onze border. Langzaam maar zeker krijgt onze tuin vorm!



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden