Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

week 30-Op bezoek bij een Bodega


Het gebied waar wij wonen is bekend om zijn wijnen. Wijn kost hier relatief weinig. De prijzen in de supermarkt variëren van, schrik niet, 69 eurocent tot zes euro per fles. Maar er zijn wijnen van wel driehonderd euro per fles! Een lekkere rode wijn voor bij het eten hoeft echt niet meer te kosten dan 1,25 euro. En dan heeft ze nog een alcoholpercentage van veertien procent.

In deze streek komen veel bodega’s voor. De grootste daarvan is ontegenzeggelijk de Bodega van Francisco Gomez. Tom en ik zijn daar ontelbare keren voorbij gereden. De ingang ligt namelijk dichtbij die van Primadomus. Je ziet de Bodega ook niet snel over het hoofd. Vanaf de weg kun je het in de verte al zien liggen, met zijn markante toren. Lijkt meer op een kasteel dan een huis. Het ligt op zeevenhonderd meter boven de zeespiegel en de omringende landerijen behoren allemaal tot de Bodega. Het klimaat is, mede door de hoogte, uitstekend geschikt voor wijnbouw. De Bodega ligt aan de weg van Pinoso naar Villena in de provincie Alicante (halverwege de oostkust van Spanje). In 2000 is de familie Gomez daar begonnen met deze Bodega. Ze is dus nog betrekkelijk jong.

Het is mogelijk om een rondleiding te krijgen. Even bellen voor een afspraak. Kosten daarvan zijn acht euro, maar dat bedrag kun je terugkrijgen als je meer dan veertig euro aan wijn of olijfolie koopt na afloop van de proeverij. Dat heb je al snel bij elkaar hoor. Wij hebben een paar weken geleden een rondleiding aangevraagd. Met een klein groepje vrienden stonden wij rond vier uur ‘s middags aan de poort. Voor ons uit lag een enorm lange oprijlaan met in de verte de gebouwen. Het gebied dat tot deze bodega hoort is een slordige 3500 hectare groot! Het is werkelijk een prachtig gebied. Omzoomd door bergen en heuvels. Een gebied waar zelfs olijfbomen van meer dan duizend jaar oud staan. Als je geluk hebt cirkelt er boven je hoofd een adelaar. Zwevend op de thermiek. Van de 3500 hectare grond is duizend voor wijnbouw en olijven; 320 voor wijnbouw alleen en zestig hectare alleen voor de Monastrell-druif. Een oude locale druivensoort die de beste wijn van de streek levert. In de toekomst willen ze op het terrein ook nog een hotel beginnen.

Na de oprijlaan van een kilometer of twee afgereden te zijn parkeerden we de auto vlakbij het hoofdgebouw. Daar werden we ontvangen door een uiterst vriendelijke dame die de rondleiding voor ons zou gaan verzorgen. Ze sprak wel Engels, maar niet zo heel geweldig. Het was behoorlijk heet die dag, dus liepen we van schaduwplek naar schaduwplek.

Op het plein voor de gebouwen staat links een enorm bronzen beeld in de vorm van een druiventros. Dit is het grootste bronzen beeld ter wereld en staat als zodanig vermeld in het Guinness Book of Records. Het is zo opgehangen dat de tros door de wind heen en weer kan bewegen. Echt indrukwekkend. Ernaast staan twee echte Boabab bomen. Als eerste bezochten we de kapel. Deze ligt rechts van de ingang. Links ervan staan enkele oeroude olijfbomen. De deur van de kapel is al een heel verhaal op zich. Hij is van massief hout en in de deur zijn kruizen te zien gemaakt van koper. De ingang ligt lager dan de rest van het terrein. Binnenin de kapel staan rijen banken met daarvoor een vernuftig opklapsysteem voor de knielbank. Voorin staat een houten altaar met mooi houtsnijwerk. De kapel wordt niet voor religieuze diensten gebruikt. Dit omdat ze niet ingezegend is. De kapel is dan ook alleen bedoeld voor de werknemers van Francisco Gomez.

Weer buiten gekomen kregen we uitleg over het hoofdgebouw en de binnenplaats ervoor. De gevel van het hoofdgebouw is elders afgebroken en hier weer opgebouwd. Ze stamt uit de zestiende eeuw. In de stenen van de binnenplaats zijn de letters FG met een donkerder steen ingelegd. Daaronder, met dezelfde kleur de druiventros hét handelsmerk van deze Bodega.

Van het oogsten van de druiventrossen zie je, als buitenstaander, niet veel, Het wordt namelijk in de nachtelijke uren gedaan. Dit is beter voor de druif en daarna dus ook beter voor de wijn. Na deze uitleg gingen we verder naar het hoofdgebouw. We kwamen in de ruimte waar de druiven geperst worden. Daar staan achttien enorm grote metalen containers die elk ongeveer 30.000 liter vloeistof kunnen bevatten. Eerst worden de druiven geperst. Daarna ontdaan van pitten, steeltjes, blad en andere ongerechtigheden; gezeefd en daarna als ‘druivensap’ opgeslagen in die containers. Na enige tijd wordt de wijn in wording via leidingen naar een verdieping eronder gepompt. Daar is dan de echte wijnkelder. Daar wordt de jonge wijn in houten vaten gedaan. Daarvoor worden drie verschillende soorten eikenhout gebruikt. Eikenhout uit Frankrijk, Roemenië en Amerika. De duurste van de drie is voor de allerbeste wijn. Negen kuipers zijn daar dag na dag mee bezig. De vaten worden niet langer dan vier jaar achter elkaar gebruikt. In de kelder liggen ongeveer 1300 vaten met elk een inhoud van 225 liter. Deze wijnkelder bereikten we via een trap waar op de wanden prachtige wandschilderingen waren aangebracht. De temperatuur in de kelder is constant dezelfde en de vaten worden nooit gedraaid.

In een aparte ruimte (La Ermita del Fondillón) voorzien van een speciale zware houten deur bevinden zich de vaten vol met wijn van de beste kwaliteit. De Fondillón. Een zoete wijn gemaakt van de Monastrelldruif. Deze druif wordt laat in het seizoen geoogst en heeft daardoor een hoog suikergehalte. Het is een veredelde wijn die minimaal tien jaar op vat gelegen moet hebben. Het is niet zo dat je deze wijn zomaar kunt gaan maken. Deze wijn is exclusief voor deze streek (Alicante). Een deel van deze wijn moet gekocht worden van een oude al bestaande bodega. In heel Alicante zijn er maar elf bodegas die Fondillón maken en verkopen. In 2004 werd in Bodega Francisco Gomez de eerste Fondillón gemaakt en opgelegd. Dus in 2014 zou deze wijn voor het eerst verkocht kunnen gaan worden. Prijs per fles: 300 euro. In de ‘Kapel van de Wijn’ liggen achttien vaten met deze wijn. In elk vat zit vijfhonderd liter. De Bodega zal maximaal duizend flessen per jaar hiervan vullen en verkopen.

Via la Ermita del Fondillón komen wij in de gangen waar de ‘gewone’ wijn ligt opgeslagen. Gangen vol met rekken en deze op hun beurt weer vol met flessen. Voor de goedkopere wijnen wordt een kurk van kunststof gebruikt. De betere wijnen hebben een kurken kurk. Per krat liggen zeshonderd flessen. Per sectie staat op een vel papier te lezen welke soort wijn het is en van welk jaar. Bij voorbeeld: Fruto Noble 2007. Dit is een wijn die twaalf maanden op vat ligt. Een vat gemaakt van Frans eikenhout en die daarna nog achttien maanden in de fles narijpt.

De rondleiding gaat verder en we komen in het wijnmuseum. Daar staan nog de oude persen voor wijn en voor olijven. Op deze bodega worden twee soorten olijfolie gemaakt. Eén soort die uitstekend gebruikt kan worden bij tapas en stokbrood en de andere beter om in te bakken en te braden. De oude olijfpers bestaat uit drie trechtervormige stenen die de vruchten vermalen. Alleen de olie lekt er dan uit en deze wordt opgevangen in een bak eronder. Via het museum komen we, door een ‘geheime’ deur in een ruimte waar je een wijnbox kunt huren. Het is een ruimte voorzien van een metalen hekwerk. Daar kan iedereen die dat wil zijn of haar wijn opslaan. De temperatuur is ideaal en constant. Het eerste jaar kost dat drieduizend euro, maar dan krijg je wel driehonderd flessen wijn gratis. Midden in deze ruimte staat een prachtige houten tafel omgeven door houten stoelen en banken. Huurders van een box kunnen met hun familie en vrienden daaraan zitten en tijdens een goed gesprek genieten van de wijn. Het tweede jaar kost een dergelijke box vijfhonderd euro en moet de huurder zelf minimaal zesendertig flessen wijn kopen. In het totaal zijn er bij Francisco Gomez elfhonderd van dergelijke boxen te huur.


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden