Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 43 - Noodweer in Spanje


Het is al uitgebreid in het nieuws gekomen. Ook op de Nederlandse televisie zijn er beelden van uitgezonden, maar het zelf meemaken is toch iets anders. Waar ik het over heb? De overstromingen in Spanje eind september (2012).

In eerdere columns heb ik al verteld dat het hier al vier maanden niet meer geregend had. Volgens onze Spaanse buurman is dit niets ongewoons. Pas in oktober begint het in Caudete te regenen. Heel normaal. Rondom ons heen kan dan af en toe een fikse bui vallen, maar Caudete is omsloten door bergen van rond de 1100 meter hoog en die houden veel buien tegen. Zo viel in ons buurdorp op een dag zoveel regen dat de straten blank stonden en het verkeer stillag. In Caudete geen druppel. Wel heel dreigende donkere wolken, maar verder niets. Soms komen de buien van drie kanten op ons huis af, maar blijven dan vaak achter de bergen hangen en laten daar hun last vallen. Het gezegde dat aan de andere kant van de heuvels het gras altijd groener is (lijkt) is hier echt waar.

Elke dag kijk ik op mijn laptop naar een weersite, Daar kun je een voorspelling zien van vandaag tot veertien dagen vooruit. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze site er niet vaak naast zit. Zo ook voor die vrijdag. De voorspelling was dat er op die dag de meeste regen van die week zou vallen. Eerst bleek dat om ongeveer drie millimeter te gaan, maar het werd alras meer en eindigde op zes centimeter. Aardig wat als het in één keer zou gaan vallen, maar over een dag verdeeld zou het wel meevallen. Die vrijdagochtend miezerde het wat. Na alle dieren nog redelijk droog verzorgd te hebben spoedden we ons naar de plaatselijke markt. De lucht werd egaal donkergrijs en het miezeren veranderde in een stevige bui. Boven elk kraam hing zeildoek, maar dat heeft de vervelende eigenschap kuilen te vormen waar enorme plassen in komen te staan. Omstanders kregen dan ook regelmatig een ongewilde douche. We hadden niet zoveel nodig en binnen een uurtje waren wij weer thuis. De lucht klaarde iets op en we konden zowaar de wandeling met onze honden nog droog afronden. Maar we waren nog niet thuis of de kraan met hemelwater werd vol opengedraaid.

Tom moest met zijn auto naar het keuringsstation en eigenlijk zou ik meegaan. Gezien de ontwikkelingen van het weer leek het mij verstandiger om thuis te blijven. Iets wat achteraf maar goed was ook. In de namiddag rond zes uur begon het opeens ongelofelijk hard te regenen. De wind draaide plotseling van oost naar west en kwam daardoor pal op ons terras te staan. Daar liggen normaal onze beide honden. Was de regen alleen al niet genoeg, barstte ook nog een hevig onweer los! Niet echt een leuke situatie. Op het terras kwam binnen enkele minuten meer dan twee centimeter water te staan. De honden hadden een ‘schuilplek’ in de benche gevonden. Tenminste dat dachten ze tot dat daar ook water naar binnen kwam. In de tussentijd had ik in één van de badkamers al een noodopvang voor ze gereed gemaakt en riep ze binnen. Daar waren ze heel erg dankbaar voor. Ze zijn niet graag binnen en slapen altijd buiten, maar dit was echt té gek.

Kat en honden binnen, waren alleen onze kipjes nog in gevaar. Het regende echter zó hard dat er geen doorkomen aan was. Ook kon op elk moment de elektriciteit uitvallen. In de hoofdmeterkast op één van de palen in het veld zit een bescherming. Komt er in die kast té veel water binnen dan schakelt het een beveiliging in. Die zorgt ervoor dat er een overdosis elektriciteit gegeven wordt en daardoor valt de stroom bij alle aangesloten huizen uit. Als dan het niveau gedaald is komt de stroom vanzelf weer terug. Maar dat kan uren duren. Ik had dan ook zeker verwacht dat op die vrijdag de stroom uit zou vallen, maar gelukkig was dat niet het geval. Na anderhalf uur nam de hevigheid van de regen iets af en kwam Tom thuis. Zijn auto (een 4x4) was de enige auto die nog kon rijden. Op de snelweg kon hij niet harder dan dertig kilometer per uur rijden. Hij voelde de auto (toch aardig zwaar) alle kanten opglijden. Overal stonden auto’s stil. Met de hoogste stand van de ruitenwissers was nog maar nauwelijks te zien waar je reed. Eigenlijk levensgevaarlijk.

Toen de regen iets afnam konden we de situatie van onze kipjes gaan bekijken. Allemaal in het (hoger gelegen) hok gestopt. Dat was qua stro droog. Buiten het kippenhok stond het terrein blank. We hebben toch best wel hevige regenval meegemaakt, maar dat het daar blank staat hebben we nog nooit gezien. Pas rond een uur of negen in de avond begon de regen echt af te nemen en konden we buiten de manden en verblijven van de honden verschonen. Ze slapen toch liever buiten dan in een benauwde badkamer. De volgende dag scheen, alsof er niets gebeurd was, de zon weer uitbundig. Wel zo lekker. Konden we tenminste alles wat nat was geworden eerst wassen en daarna in de zon te drogen hangen. Het duurde zeker vier uur voordat we alles weer hersteld hadden. Maar ernstige schade hebben wij gelukkig niet gehad.

Enkele van onze vrienden waren minder fortuinlijk. Zij waren met vrienden die vrijdag onderweg naar huis toen ze overvallen werden door het noodweer. Ze probeerden toch naar huis te rijden maar na enkele luide knallen stopte de auto en reed geen meter meer. Motor opgeblazen. Lopend naar huis. Andere vrienden van ons konden hun hek niet meer uit. De rivieren, die door de regen gevormd waren, sleepten alles mee en dat bleef hangen tegen het eerste het beste opstakel. Meters hoge bergen rommel. Met de hand of met een machine wegscheppen dus. Allemaal heel erg vervelend maar niets in verhouding bij wat er in het zuiden van Spanje gebeurd is.

De streek Andalusië is zwaar getroffen door hevig noodweer. Niet alleen regen maar ook onweer en hagel. Stenen ter grote van tennisballen. Ongeveer vijfhonderd autoruiten sneuvelden en achttien mensen raakten hierdoor gewond. Cádiz, Huelva, Sevilla, Córdoba, Málaga en Jaén werden het zwaarst getroffen. Plaatselijk viel rond de tweehonderd liter per vierkante meter. Het gevolg vele overstromingen; rivieren die normaal gesproken droog stonden kolkten nu over van het vele water wat in één keer van de bergen naar beneden kwam stromen. Het ging zo snel dat de mensen totaal verrast werden. Een man die zijn auto snel uit een ondergelopen garage wilde halen, kwam bij deze actie om het leven. De muur van de garage viel door de druk van het water om en hij werd daaronder bedolven. Bij Málaga verdronk een tachtigjarige vrouw in haar huis. Ze werd totaal verrast door het wassende water en kon de woning niet meer verlaten. Zo vielen er op die dag tien slachtoffers en is de schade niet te overzien. Snelwegen, zoals de A7 (dé snelweg langs de kust ten noorden van Almária) werd afgesloten voor alle verkeer omdat er zoveel water opstond dat het niet langer verantwoord was daarover te rijden.

Slachtoffers vielen er niet alleen door het kolkende water maar ook door aardverschuivingen zoals in de buurt van Alicante. De havens in Valencia en Sagunto moesten in de nacht van vrijdag op zaterdag gesloten worden vanwege de hevige regenval en modderstromen. Pas zaterdagmiddag gingen ze weer open. Ook konden de vijfhonderd mensen die eerder geëvacueerd waren, dagen later nog steeds niet naar huis. In de stad Gandia vielen gewonden door een tornado die over een kermis daar raasde. Al met al hebben wij hier op de heuvel waar ons huis staat nog heel erg veel geluk gehad.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Dat het in Sevilla raak was had ik gezien maar van Huelva wist ik het niet maar een groot deel vd stad ligt hoog. Wij wonen hemelsbreed 20 km van Huelva aan de kust en hebben die dag(en) slecht een paar buitjes gehad en dus geheel geen schade of overlast. Maar in januari 2010 is er hier ook zoveel regen gevallen dat een deel vd duinen waren veranderd in duinmeren en dus niet meer toegankelijk waren.y3A3H5

cor van der list




Ik lees altijd met veel plezier je berichten. Ook dit bericht heb ik gelezen. Ik weet dat het enorm tekeer kan gaan in Spanje wat regen betreft. Ik heb twee jaar geleden hetzelfde meegemaakt in Denia en Quadalest. Ongelooflijk wat natuur kan doen. Dank voor je leuke en minder leuke verhalen. Wij lezen deze graag. Loes en fred

Fred Aukes




Quisiera saber el nombre de esa "botella" de vidrio con un pico delgado y largo donde se toma el vino, no es la "bota". Desde ya les agradezco. Aurora

Aurora Fano


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden