Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 50 - De verhuizing


Nadat de verhuiswagen, volgeladen met 53 m3, de straat in Leersum uitreed is er heel erg veel gebeurd. Tom en zijn maatje Eelke vertrokken de volgende dag in de avond met de Landrover volgepakt met spullen en onze vier lieve kipjes. Ongeveer 21 uur later kwamen ze aan in Caudete. De kipjes werden in de logeerkamer ondergebracht en beide heren gingen in huis kamperen. Ja kamperen want er was geen elektriciteit en ook geen gas. Geen warm water en licht dus…met de kippen op stok.!
De elektriciteitmaatschappij Ibedrola had besloten dat die drie huizen op de heuvel nou niet echt de moeite van aansluiten waard waren en liet zich niet zien. Ook niet na verschillende keren gebeld te hebben. Dus zat er niets anders op dan voor alternatieven te gaan zorgen. Nou had René, onze aannemer, al een aggregaat staan om de stroom op te wekken voor de apparatuur die hij gebruikt, en die konden we overnemen.

Eelke en Tom moesten eerst de vloeren schoonmaken en de resten van verf en beton eraf krabben. Net klaar daarmee kwam de verhuiswagen er al aan en kon het uitladen beginnen. Alle dozen waren voorzien van een opschrift naar welke kamer ze moesten en daardoor ging het uitladen snel.
Voordat Tom en ik definitief in Spanje aankwamen, was Tom al een weekje met de aannemer aan de slag gegaan. In die tijd werd er onder andere een schuurtje gebouwd; muren opgetrokken en de garage omgetoverd in een heuse hobbyruimte. De muren in de zitkamer en keuken waren door de bouwer al wit geverfd. Dat had hij dan wel gedaan, maar verder ontbrak er het nodige.
Na het uitpakken werd de kattentuin voor Tuffie de kat in elkaar gezet en het hok voor de kipjes over de omheining getild. Konden de dames tenminste weer in hun eigen hokje overnachten. De lieve beestjes waren al snel gewend en hadden zelfs tijdens de rit naar Spanje toe al een eitje gelegd.



Vijf dagen nadat Tom vertrokken was werd het voor mij tijd om in het vliegtuig te stappen, samen met Tuffie. Eerst nog even mijn auto volladen met de allerlaatste spullen. Deze zou op een trailer geladen worden en zó naar ons nieuwe vaderland vervoerd worden. Tuf was betalende passagier en mocht in haar transportmandje naast mij op de lege stoel staan. Na enkele aanpassingsproblemen vond ook zij haar draai in huis en in haar eigen kattentuin die drie keer groter was dan het balkon in Leersum.

Nadat de verhuiswagen uitgepakt was hebben we onze schouders gezet onder de inrichting en verbouwing van het huis en omgeving. Zo werd er een ruimte gebouwd voor het, inmiddels nieuw gekochte grotere, aggregaat. Daaraan gekoppeld zijn nu 3 accu’s voor het leveren van stroom gedurende de nacht. Dit nieuwe apparaat loopt op gas en daarvoor moest een gastank op het terrein geplaatst worden met een inhoud van 2500 liter vloeibaar gas; leidingen gelegd en door de muren geboord etc.etc.

Maar voordat dit allemaal gedaan kon worden moesten we door de hele Spaanse papierwinkel en dat is echt een ramp. Mappen vol met aktes, vergunningen en bewijzen zijn nodig voor het krijgen van een vergunning voor het aanleggen of aanbrengen van iets. Tom kwam, door wanhoop gedreven, op een lumineus idee en nodigde alle betrokkenen uit op dezelfde dag en tijdstip zonder dat ze dat van elkaar wisten… en dat leidde tot een wonder… iedereen keek elkaar in de ogen en de volgende dag waren er 10 man tegelijk aan de slag om alles in orde te maken zoals een boiler op het dak voorzien van zonnepanelen voor de warmwatervoorziening. Hadden we tot op dat moment nog niet. De enige bron van warm water was het koffiezetapparaat!!

Toen we elektriciteit hadden via het grote aggregaat, bleek dat geen enkele knipschakelaar in huis het deed. Er is iemand uit Nederland gekomen om ons daarmee te helpen en hij deed er, met al z’n kundigheid, ruim 20 uur over om de chaos uit de knoop te halen. Het blijkt namelijk dat als een Spaanse elektricien niet genoeg draad meer heeft van een bepaalde kleur hij doodleuk een andere pakt en deze met een kroonsteentje aan elkaar verbind. Niet meer uit te komen. Maar het is hem gelukt en nu branden alle lampen!!

Maar op een droevige vrijdagavond gebeurde er iets vreselijks. Ik was alleen thuis voor enkele dagen en had net alles(dacht ik) onder controle. Tegen de schemering ging ik, zoals gewoonlijk, de kipjes insluiten voor de nacht.. maar na enig zoeken vond ik ze alle 4 doodgebeten in de ren. Een klein roofdiertje had dit op z’n geweten. Een ontzettende ontdekking! De ren en het hokje staan er nu verlaten bij.

Maar het is niet alleen maar kommer en kwel hoor. We hebben al menig gast en logé hier gehad en dat was ontzettend gezellig. Ook schijnt de zon hier bijna elke dag en is het heerlijk warm. Iets dat de spieren en gewrichten goed doet.
De bouw van het zwembad is inmiddels voltooid. Het ligt er prachtig bij. Nog even enkele kleine dingen in orde brengen en dan kan het gevuld worden met water.
De tuin krijgt iets vorm, de planten genieten van elke dag water krijgen en worden weer mooi groen. Abrikozen en pruimen uit eigen tuin en zelfs een konijn dat zijn slaapplaats onder de schuur gevonden heeft. Vanuit de slaapkamer zicht op een verlicht Caudete met de krekels op de achtergrond…we wonen in een prachtige omgeving… we hebben het erg naar onze zin hier.


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden