Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

week 7 - Gered voor slechts 10 euro


De verbouwing is in volle gang en het is warm, heel warm. Af en toe rond de veertig graden celsius. In huis is het iets koeler dan buiten. Als we de rolluiken naar beneden laten koelt het nog iets meer af. We zetten de hele dag de ramen tegen elkaar open. Lucht lekker door en brengt toch een verkoelend briesje in huis.
Door dit alles merken we iets niet op dat er wel is!

Door de aannemer is de hyper moderne douche geďnstalleerd en… hij doet het. Jammer alleen dat we nog geen warm water hebben. De ketel is nog niet aangesloten. Dus dat wordt douchen met behulp van keteltjes warm water. Ook best te doen hoor als het zo warm is.
Sinds 1 januari 2009 is er een nieuwe wet in Spanje aangenomen die voorschrijft dat een bepaald percentage van de energie opgewekt moet zijn of worden door duurzame energie, zoals wind of zonnepanelen. Nou is ons huis van vóór die datum, maar de tenaamstelling was erna dus wij moeten ook gehoor geven aan deze wet.
Iemand in de arm genomen die dat voor ons kan uitzoeken met als resultaat dat wij op het dak een zonnecollector moeten plaatsen voor het opwekken van warm water! 

Zo gezegd zo gedaan. Op één dag waren er zelfs tien man op ons terrein aan het werk. Drie voor het zonnepaneel, vier voor het zwembad en drie voor de overige klussen in en om het huis. Nadat het zonnepaneel geďnstalleerd was konden we vaker een douche nemen. Met warm water! Echt lekker.
De temperatuur buiten was nog steeds hoog en zowel buiten als ook in huis was het droog en daarom merkten wij niet dat we een tikkende tijdbom in huis hadden.
Een lekkage van de douche! Maar nu de temperaturen dalen en het in huis niet warm meer is ontdekten wij plotseling schimmelplekken op de muur van de logeerkamer die grenst aan de badkamer precies daar waar de douche geplaatst is. Bij nadere inspectie bleek dat geen enkele rand van deze douche dichtgekit was!
Tom aan het repareren geslagen. Met kitpistool ging hij aan de slag. Een dag niet douchen en het leed zou geleden zijn! Dat bleek niet helemaal waar te zijn. De vochtplekken werden wel iets minder maar verdwenen zijn ze nu zelfs nog niet. Tom ging echter het huis verder inspecteren en vond nog enkele kleine plekjes. Dicht maken met een speciale pasta, daarna licht opschuren en witkalken.

In de kast van de hobbykamer staat de wasmachine. Op en in de muur lopen alle leidingen die daarvoor nodig zijn. Op zijn inspectieronde controleerde Tom ook die kast en muur. Tot zijn grote ontsteltenis zag hij dat een gedeelte van die muur nat was. Ook daar lekte iets dus. Maar wat? Hij prikte in het stucwerk en… het viel in brokken uit elkaar.
Dat was eigenlijk nog een geluk bij een ongeluk want hierdoor kwam een soort plug te voorschijn. Een eindstop om een waterleiding af te sluiten. Deze bleek te lekken! En niet zo zuinig ook! Even aandraaien en het lekken zou weldra stoppen dachten we. Maar bij aanraking van deze plug begon het lekken nňg veel harder te gaan dan het het al deed! Afblijven dus!!

Het was vrijdagavond 21.00 uur en wij zaten met een waterleiding waarvan de eindstop elk moment gelanceerd zou kunnen worden. De gevolgen daarvan laten zich raden. Wat nu? We hadden al eens kennis gemaakt met een bijzonder aardige loodgieter genaamd David Meijer, een Engelsman. Een vakman! Hem bellen op dit toch wel late tijdstip?
Er zat niets anders op. Hij kwam direct! Hij bekeek de zaak en constateerde dat deze eindstop er één van plastic was in plaats van koper en dat de leiding en de plug bijna geen enkel contact meer hadden. De schroefdraad was zo goed als verdwenen en alles stond op exploderen.
De hoofdkraan was inmiddels al dichtgedraaid en David kon deze plug vervangen voor diegene die er in had horen te zitten, de koperen!
Hoogstwaarschijnlijk waren de bouwers tijdens de bouw met deze leiding bezig geweest en hadden daar eventjes een noodplug opgezet, met de bedoeling er later de koperen op te plaatsen.
Misschien was de siësta iets té intensief geweest. In ieder geval niemand heeft meer aan die plastic plug gedacht en er is later gewoon een stuclaag overheen aangebracht. Onzichtbaar voor iedereen en zeker voor de nieuwe eigenaars. Maar wel een tikkende tijdbom!

We waren David heel erg dankbaar. Niet alleen dat hij op die dag en op dat tijdstip wilde komen, maar ook voor de rekening. Deze was, na twee keer heen en weer gereden te zijn en het nodige werk, zegge en schrijven € 10,-!


Plaatsen van het zonnepaneel


De bewuste plastic plug


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden