Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

week 15 - Het weer in Spanje


Tom en ik zijn nu ongeveer een jaar hier in Spanje en qua weer schijnen wij het meest onstuimige jaar meegemaakt te hebben dat er in de afgelopen twintig jaar geweest is. Tja wij hebben geen vergelijkingsmateriaal en namen aan dat dit weer normaal was voor Spaanse begrippen.

April vorig jaar, toen wij hier definitief kwamen wonen, was het warm weer. Heel lekker als je het weer in Nederland gewend bent. De truien konden de kast in en werden ingeruild voor een t-shirt en korte broek.
Een maand later, mei 2009, begonnen de aannemers aan ons zwembad. Dat hebben ze geweten.. Temperaturen van rond de dertig graden Celsius waren geen uitzondering!
Zij stonden op het einde van de aanleg te werken in een soort betonnen bak. Gloeiend heet was het daar! Wij konden de frisdrank bijna niet aangesleept krijgen.

Maar het weer kon, door deze hoge temperaturen, af en toe ook behoorlijk van slag zijn. Zat je het ene moment nog in de zon te bakken, het volgende moment vlogen de hagelstenen ter grote van stuiterballen je om de oren. Prachtige luchten, regenbogen geprojecteerd óp wolken en adembenemende zonsondergangen wisselden elkaar regelmatig af. Alles te zien vanaf je terras. Wat een luxe!

Deze, voor ons, heerlijke zomer hield aan tot half oktober. Het was op 17 oktober zelfs nog mogelijk om 's avonds een duik in het zwembad te nemen! Daarna werd het weer onstuimig. De wind stak op en de winter deed zijn intrede. Wind.. Heel veel wind!
Het gierde letterlijk om het huis. Maar regen kwam er niet, nog niet.
De plaatselijke bevolking begon zich al zorgen te maken over de gewassen die op het land geplant moesten worden en door de droogte niet gepoot konden worden. Ook voor het oogsten van de olijven was dit weer niet best. De meesten vielen op de grond en het oogsten daarvan is dan meer werk dan dat het plukken is. Maar omdat de zomer veel heter en droger was dan gewoonlijk viel de oogst ook nog tegen.

De wind nam toe, in alle hevigheid. Het, door gebrek aan water droog geworden land, stoof alle kanten op. Het leek af en toe alsof er een zandstorm woedde. Dit fijne stuifzand drong overal in door. Tot in de kleinste gaatjes vond je het geelachtig- bruine spul. Je hoorde het knarsen tussen je tanden.

Maar het kon nog erger. Na weken achter elkaar bulderende wind om het huis gehad te hebben explodeerde deze op een nacht. Windstoten van 85 tot 100 kilometer per uur beukten tegen ons huis. Alles wat niet echt aard- en nagelvast zat vloog de lucht in en sloeg verderop kapot.
In die nacht zijn Tom en ik nog buiten in de weer geweest om lampen te zekeren. Die zouden anders kapot geslagen zijn tegen het plafond van ons terras waaraan ze hingen. Het hok van de kipjes (iets waar 4 volwassen mannen een hele til aan hebben) vloog met ren en al het gaas in en de schotelantenne leek meer op een dubbelgevouwen pannenkoek! Met als gevolg,wekenlang geen tv! De schotel werd echter door de verzekeringsmaatschappij binnen enkele weken volledig vergoed.

We waren uiteraard niet de enige die schade hadden. Zo vlogen er diverse pannen van het dak van onze buren af. En dat terwijl ze in cement ingemetseld waren. Ook sneuvelden diverse televisie-antennes.
De wind heeft hier vrij spel. Hij raast vanuit het westen over de toppen van de bergen (1100 meter hoog) en valt dan met alle kracht het dal beneden aan. Je hoort het echt aan komen bulderen. De drie huizen op de heuvel, waarvan een het onze is, zijn het eerste obstakel wat de wind tegenkomt. Omdat deze huizen er pas enkele jaren staan is de begroeiing ook nog niet al te hoog! De boompjes die geplant zijn kunnen deze wind nog totaal niet tegenhouden. Enkele hebben we zelfs met tuidraden vast moeten klinken aan het terras anders lagen ze plat.

Na de wind kwam de, langverwachte, regen. In verhouding met Nederland viel er niet eens zó ontzettend veel en regende het echt niet elke dag. Toch was het voor Spaanse begrippen een hele natte winter. Niet alleen in de provincie Alicante was dat het geval. In de provincie Málaga, één van de droogste provincies van het land, was dit één van de natste winters ooit. Sinds 18 december 2009 tot half maart 2010, zijn er maar zestien dagen geweest dat het droog of nagenoeg droog was.

Het hydrologische jaar begin in oktober en sindsdien is er op sommige plekken tussen den 1000 en 1200 liter per vierkante meter gevallen. Dat is het dubbele van wat er normaal gesproken valt. Ook zijn er veel bomen omgevallen die met de wortels in de, door het vocht doordrenkte, grond stonden. Het vele water heeft wel de drinkwatervoorraad van Málaga grondig aangevuld. In 2009 waren de stuwmeren na de winter maar voor 50% gevuld. Dit jaar is het gemiddelde 90%. Er waren er zelfs bij die meerdere keren water hebben moeten lozen. Er is daar nu voor zeker twee jaar water genoeg.

Tussen de regenbuien door viel er af en toe ook sneeuw. Op een dag trokken we de gordijnen open en zagen een hele witte wereld. Een prachtig gezicht. Je waant je dan, met de bergen op de achtergrond, in Zwitserland of Oostenrijk. Maar het blijft nooit erg lang liggen. Het kan namelijk gebeuren dat de temperaturen overdag stijgen tot negentien graden en dan is het zo gedaan met de sneeuw.

Over wisselingen van temperatuur gesproken. In het eerste weekend van maart werd er door de cycloon Xynthia een ongekende temperatuurstijging veroorzaakt. In de nacht van zaterdag op zondag, rond 03.00 uur, steeg de temperatuur in sommige streken van Spanje binnen een half uur met meer dan 10 graden! Deze temperatuurstijging ging gepaard met hevige windstoten van 95 tot zelfs 200 kilometer per uur. Al met al een jaar met uitersten dus. Onze vuurdoop!
Leuk om dat eens meegemaakt te hebben, maar we verlangen allemaal nu toch echt heel erg naar zon, warmte, het voorjaar en de zomer!



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


test

marjan




Dag Marjan, mooie blog over de extreme weersomstandigheden daar bij julli en de foto's maken het beeld compleet. Waar is die berg met die typische top? 'k heb eigenlijk ook een verzoeknummer. Hoe is het om juist in dit crisisjaar in Spanje te zijn beland? Wat merken jullie daarvan? Succes daarginds en hopelijk wordt het er ook weer gauw warmer, zoals we gewend zijn van het klimaat daar. Het is tenslotte de belangrijkste attractie die Spanje te bieden heeft. Dag Ite

Ite Op den Orth


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden