Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 28 - Eindelijk stroom (slot)


Wat ik al in de vorige column schreef, het heeft echt effect om officiële instanties hier in Spanje op een beleefde manier 'lastig' te blijven vallen. Daar hebben ze een hekel aan en om van je af te zijn doen ze dan precies datgene wat jij wilt dat ze gaan doen. Zo ook bij ons. Nadat wij dachten dat we de hele papierwinkel op orde hadden , kwam Ibedrola weer met iets anders. Het complete dossier moest op dvd aangeleverd worden! Toen de architect van de gemeente dit ter ore kwam, werd het hem zelf te bar. Hij verzekerde ons dat, als dat dan nodig zou blijken te zijn, hij daar voor zou zorgen. Wij hoefden ons daar geen zorgen om te maken!

Wederom gebel over en weer met de elektriciteitsmaatschappij. Er werd zowaar een datum gepland waarop op ons terrein het een en ander aangesloten zou worden. Tom en ik hadden al een plan de campagne opgesteld. Als we ook maar iets van activiteit op ons terrein zouden ontwaren, zouden we direct klaarstaan met koffie en koeken (stroopwafels).

Het liep even anders. Een dag voor de geplande datum zagen we plotseling vroeg in de morgen drie auto's achter elkaar het veld oprijden. Eén van hen was van Ibedrola. Hola ging het nu al beginnen. Vlug de koffiepot aangezet! Tom holde naar buiten om de heren te verwelkomen. Maar wat bleek... het ging deze keer alleen om een inventarisatie en voordat de koffiepot doorgelopen was, was iedereen al weer vertrokken. Zouden ze morgen dan ook komen? Nee.. dat duurde nog bijna drie weken. Onderdelen hè.. die moesten besteld worden. Wij weer terug naar de gemeente. De goede man daar stond zo langzamerhand ook machteloos.

Van een goede Nederlandse vriend kregen we de namen van enkele elektriciens die vaak klussen opknapten voor Ibedrola. We maakten een afspraak en zowaar ze kwamen! Zij konden alvast voorbereidend werk doen, zoals kabels aansluiten op de paal op ons terrein; de zekeringen plaatsen; de hoofdzekering kopen; draden trekken van de paal naar het huis en een schakelkastje in huis plaatsen waardoor wij konden kiezen tussen eigen stroom (door ons aggregaat) en Ibedrola. Altijd handig voor als de stroom uitvalt. Dit alles werd in twee dagen gedaan en toen was het weer wachten op de goedkeuring van Ibedrola. Weer gingen er weken voorbij en in die tijd liepen wij trouw ons rondje gemeentehuis. Alles was klaar op één draad na!! Eindelijk werd er weer een datum gepland om de definitieve aansluiting te maken. Het werd vrijdag 16 april!!

En ja hoor rond de klok van 10.00 uur reden er weer drie auto's ons land op. Voorzien van ladders, kraanwagen etc. Nu zou het toch echt gebeuren. Onze Engelse buren, die hun huis al twee jaar eerder dan wij gekocht hadden, waren net de dag ervoor aangekomen. Ze hadden in die ruim twee jaar niet meer dan veertien dagen in hun huis kunnen wonen door gebrek aan stroom. Nu zouden ze langer blijven en hoopten dus, net zoals wij, dat we eindelijk stroom zouden krijgen.

Het liet zich aanzien dat de heren nu wel iets langer bezig zouden zijn en dus werd de koffiepot weer aangezet en de stroopwafels uit de kast gehaald. En ja hoor er werd druk gewerkt en telefonisch overlegd. De koffie werd gretig aanvaard en ook de stroopwafels vonden aftrek. Met vier man, nee drie man en een vrouw, werd de schakelkast aan de elektriciteitspaal geïnstalleerd, werden er de nodige kabels getrokken en daar tussenin draadspanners en klossen. De beide elektriciens die de hoofdzekering hadden werden gebeld. Deze werd als het ware met gepaste ceremonie op zijn plaats gezet. Konden wij nu dan eindelijk de schakelaar omzetten in huis???

Nee.. de regiobaas van Ibedrola moest eerst nog komen kijken. Hij kwam, keek en zag dat het NIET goed was... Onze Engelse buren schenen nèt één papiertje meer te hebben dan wij... en dus zouden wij nòg niet aangesloten kunnen worden. Zou die woensdag erop misschien wel gebeuren... Toen ontplofte mijn echtgenoot (inwendig) want word NOOIT kwaad in Spanje, dan gebeurt er helemaal niets meer! Gelukkig was onze Nederlandse vriend er ook en die nam de beide elektriciens even apart en met enige overreding kreeg hij het voor elkaar dat Ibedrola de goedkeuring en verdere afhandeling van de gang van zake aan de beide heren over liet en vertrok. Daarna werd ons huis ook officieel aangesloten op het net. We konden het niet geloven.. de schakelkast ging op stand één en we hebben echt alle schakelaars in huis aan en uit gedaan alvorens we tot het besef kwamen dat we echt stroom hadden zónder dat het aggregaat aanstond!

Nog dagen lang moesten we wennen aan het idee dat we niet meer, bij het weggaan, het aggregaat uit hoefden zetten of elke avond vlak voor het naar bed gaan de accu's aan moesten sluiten. Maar nu dan toch eindelijk alles tegelijkertijd konden laten lopen en draaien zonder dat de stoppen je om de oren vlogen of de lampen letterlijk doofden en het aggregaat er mee uitscheed... het was echt afkicken! Nog pesten we elkaar soms door onverwachts aan elkaar te vragen of het aggregaat al uit is...

Maar het is echt een verademing. De wasmachine maakt weer hele slagen en de was wordt écht schoon, maar we houden ons wasvrouwtje er uiteraard nog wel bij voor de fijne was. Alle lampen kunnen gelijk aan; tv kijken en stofzuigen kan ook! Zelfs de oven en drie pitten van het elektrisch fornuis aan op hetzelfde moment kan nu ook! Dus de kookboeken kunnen weer uit de kast en de eenpansgerechten zijn voorlopig van de baan. Je leert hier dergelijke basic dingen heel erg te waarderen en neemt niets meer als vanzelfsprekend aan. Onze buren kwamen met een fles champagne het heugelijke feit vieren. Ja.. Na een jaar behelpen en blijven zeuren eindelijk stroom!



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


NOOIT kwaad worden....dat moet ik dus echt oefenen. Ik vrees dat ik jantje ongeduld ben, maar soms moet je wel.

Lucia




En nú?????? Zijn nou alle hobbels genomen, of komen er nog meer?? Dan wacht ik nog even met verhuizen ;-) Als jullie alles overwonnen hebben, kom ik m'n oude dag bij jullie doorbrengen.

Dorothé




Als het zo lees hebben jullie al wat aardig hobbels gehad daar. Maar als ik goed verneem hebben jullie het daar erg naar jullie zin. Enne ambtenaren zijn echt overal het zelfde hoor hahahah

Cor Spee


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden