Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 30 - Stichting AAP in Spanje


Al lang voordat Tom en ik ook maar plannen hadden om naar Spanje te emigreren was ik al betrokken bij Stichting AAP in Almere. Een opvangcentrum voor getraumatiseerde dieren, voornamelijk apen. Om de kosten in de hand te houden kon je een dier adopteren en dat deed ik. Een klein dier, meestal een grondeekhoorn of zoiets dergelijks.
Ik werd dus regelmatig op de hoogte gehouden van alles wat er bij AAP gebeurde en zo wist ik ook dat de uitbreiding zochten in Spanje.

Eerst werd er een locatie gezocht en gevonden in Noord- Spanje. Maar de plaatselijke bevolking en burgemeester en wethouders waren daar, na lang wikken en wegen, geen voorstander van. Er moest dus een andere locatie gevonden worden.

Na lang zoeken en héél vele onderhandelen werd er een gigantisch stuk grond ( bos, bergen en vlaktes) aangekocht hoog in de heuvels van de Sierra de Salinas bij het plaatsje Villena , 50 kilometer ten westen van Alicante. Het terrein zelf ligt ongeveer 7,5 kilometer van Villena zelf af.
De eerste fase van dit complex onder de naam ‘Primadomus’ werd in 2009 afgerond en in november van dat jaar verhuisde de eerste groep chimpansees naar Spanje om daar te gaan genieten van veel rust, ruimte en uiteraard ook de warme zon. Het terrein is 180 hectare groot en leent zich qua ruimte en natuur heel goed voor huisvesting van grote apen. De aanleiding voor het opzetten van AAP Primadomus is het grote aantal apen dat in ellendige situaties leeft en permanente opvang nodig heeft.

Diep verscholen en van de weg nauwelijks zichtbaar lag daar al jaren een oude finca (boerderij). Knap vervallen. AAP mocht het terrein wel kopen van de gemeente Villena, maar moest dan eerst wel de finca opknappen, de waterput herstellen en een ander gebouw op het terrein herbouwen. De finca werd door plaatselijk ingehuurde bouwers en aannemers helemaal in oude stijl hersteld en daarin heeft Primadomus (zoals het opvangcentrum in Spanje heet) zijn kantoren, koelcellen voor het voedsel van de apen, kantine, spoelkeukens en zelfs een operatiekamer gevestigd.

Erg interessant om te zien, alleen het centrum is ‘nog’ niet opengesteld voor publiek. Wel kan iedereen die geďnteresseerd is zijn of haar naam op een lijst laten zetten bij de VVV in Villena. Zijn er genoeg geďnteresseerden dan krijgt iedereen bericht en wordt er op een zondagmiddag onder deskundige leiding een rondleiding gegeven. Je kan dan over het terrein lopen en, op afstand, de apen zien en observeren. Niet té dichtbij komen, want de getraumatiseerde apen kunnen dat niet aan en zouden dan zomaar met stenen kunnen gaan gooien.
Tijdens zo’n rondleiding wordt er verteld over wat alle dieren meegemaakt hebben voordat AAP zich oven hen ontfermde. En dat is heel wat. Sommige dieren zijn hun hele leven opgesloten in een kleine kooi of krat en daardoor zijn hun botten en gewrichten zodanig vervormd dat ze niets ander kunnen dan ineengehurkt zitten en op die manier zich voortbewegen.

Tot zover even in vogelvlucht Stichting AAP (Primadomus) Spanje. Ik kom daar later nog uitgebreider op terug want Tom is daar als vrijwilliger gaan werken.

Maar hoe is Stichting AAP eigenlijk begonnen?
In de jaren zestig van de vorige eeuw startte het echtpaar Okko en Riga Reussien in hun woonhuis in Amstelveen een opvang voor dieren. Ze konden het niet langer aanzien dat veel dieren, met name apen, gedumpt werden als huisdier nadat de eigenaar de situatie en het dier niet meer aankon. Maar het echtpaar trok niet alleen het lot van primaten aan, ook papegaaien, schildpadden, krokodillen en andere dieren konden bij hen terecht. Op 12 april 1972 werd de Stichting AAP opgericht. De locatie was toen een oude anjerkas aan de Legmeerdijk in Amselveen. Eind jaren tachtig besloot de gemeente Amstelveen dat AAP daar weg moest. Dankzij, onder andere, veel steun van het televisieprogramma Dierenmanieren werd het mogelijk om naar een nieuwe locatie op zoek te gaan.

In 1995 overleed Okko Reussien. Zijn opvolger is David van Gennep. De vrouw van Okko, Riga, bleef nauw betrokken bij AAP en verhuisde mee naar Almere. Daar werd een nieuw opvangcentrum gebouwd. Stichting AAP werd vanaf dat moment een Europees opvangcentrum voor uitheemse dieren. De dieren die daar terecht komen zijn afkomstig van de illegale handel, proefdierlaboratoria, circussen, louche dierentuinen of rechtstreeks van particulieren. Het uiteindelijke doel is om de dieren te plaatsen in een, voor hen, meer natuurlijke omgeving. Bij voorbeeld een reservaat of gerenommeerde dierentuin. Gemiddeld heeft AAP Almere rond de 300 dieren in de opvang. In 2008 werden er 102 nieuwe dieren opgevangen en 110 dieren herplaatst.

Als je een dier bij AAP adopteert wordt je meerdere malen per jaar, via het blad Apenote, op de hoogte gehouden van het wel en wee over jouw dier en de overige dieren. En als je, zoals wij, naar een ander land verhuist, krijg je alles keurig daar. Zo vonden wij enkele maanden geleden in onze postbus een mooie kleurenbrochure met foto’s van de opening van de nieuwe verblijven in Primadomus Villena. Dat uitgerekend een dergelijk opvangcentrum op een kwartiertje rijden van ons gevestigd wordt vonden wij een té mooie kans op te laten lopen.. Zouden we wat voor elkaar kunnen betekenen?
Wordt vervolgd.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden