Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

week 31 - Primadomus en Stichting AAP(deel 2)


Helpen.. dat konden we blijkbaar. Want nog geen maand na het eerste mailtje ontvingen we weer een mailtje van AAP Almere. Daarin werd gevraagd of het aanbod nog steeds van kracht was en als dat zo zou zijn wij dan contact zouden willen opnemen met Feike Veldman werkzaam als manager bij Primadomus Villena Spanje.
Wij bellen. Feike is een Nederlander die al meer dan twintig jaar in Spanje woont, de taal foutloos spreekt en vroeger werkzaam geweest is bij de dierenambulance Amsterdam. En nu dus manager bij Stichting AAP Spanje. We maakten een afspraak met hem en kregen uitgelegd hoe we Primadomus zouden kunnen vinden. 

Onder het genot van een kopje koffie klikte het gelijk tussen ons drieën. We kregen een rondleiding en spraken over de werkzaamheden die gedaan moesten worden.
Een tijd geleden is er het eerste binnen- en buitenverblijf voor de chimpansees gebouwd. De dieren maken daar al maanden druk gebruik van. De plannen zijn echter dat er nog zeker acht van dergelijke terreinen gebouwd gaan worden. De bouw van het tweede was in volle gang en nu kwamen ze handen tekort. Vraag aan Tom of hij handig was met zaag en hamer. Dat kon hij bevestigen.

Voor het meer specialistische werk waren Paul Hammond en Esther Hull ingehuurd. Paul is een expert in het bedenken, ontwerpen en maken van afrasteringen van verblijven voor ‘wilde’ dieren zoals apen en beren. Hij heeft zijn hele leven al gewerkt in dierentuinen en wildreservaten.
Esther is expert in het bedenken en ontwerpen van speelgoed en klimtoestellen voor apen die in gevangenschap gehouden worden. Esther had er eigenlijk al moeten zijn, maar zat in Engeland vast in verband met de aswolk van de vulkaanuitbarsting op IJsland. Dus ging Tom maar vast samen met Feike aan de slag.

Het nieuwe terrein voor groep twee moest afgepaald worden en daarna met linten gemerkt. Daarna helemaal doorlopen en alles wat niet natuurlijk was (Blikjes, boutjes, plastic ringetjes etc. etc.) oprapen en verwijderen. Doordat AAP zich op het standpunt heeft gesteld dat de natuur zo min mogelijk iets moet merken van hun aanwezigheid, wordt veel opnieuw gebruikt en mag er niets blijven slingeren. Een van de taken van Tom tijdens het wachten op Esther. Maar toen ze dan aankwam kon ook gelijk het echte werk beginnen. Acht weken lang, drie dagen per week , van ’s ochtends 08.30 uur tot ongeveer 18.00 uur. Allemaal vrijwillig.

Met een groep van vijf ging men aan de slag. Esther, Tom en drie Spanjaarden. Van houten telefoonpalen werden klimtoestellen gebouwd. Alles chimpanseeproof aan elkaar gemonteerd met ontzettend grote bouten en moeren. Tussendoor veel drinken want de temperaturen liepen soms op tot 35 graden.
Maar het was ook weer geen straf, want zo diep in de natuur kom je soms op onverwachte momenten prachtige dieren tegen. Zo zag Tom een grote zwarte slang dwars over de weg liggen, genietend van de warmte van de ochtendzon; een koningsadelaar hoog in de lucht cirkelen en zeilen op de termiek en enkele grote hagedissen wegschieten tussen struiken en gras.

Maar er moest natuurlijk ook gewerkt worden, want er was een deadline. Diepe geulen werden gegraven en volgestort met beton voor de vier meter hoge palen waar het gaas tegenaan kwam. Binnenkeringen van metaal, half rond, zodat de apenhandjes er geen grip op konden krijgen; geen hoeken in het verblijf zodat ze zich daaraan niet omhoog konden trekken.. je moet aan alles denken en daar was Paul voor gevraagd.
Esther bemoeide zich met de vier anderen bij het maken van de klim- en klautertoestellen. Meters brandslang werden gebruikt om een soort loopbrug te maken van het ene toestel naar het andere. Planken er in en alles weer aapproof vastgesjord. Een heel karwei, want hoe krijg je een loodzware brandslang van een klimtoren naar een andere 25 meter verderop. De oplossing.. ladders. Ook werden er houten schuilplaatsen gemaakt. Het is voor een getraumatiseerde aap heel erg belangrijk om zich ergens, uit het zicht van mens en dier, terug te kunnen trekken. Ook kunnen ze dienen om onder te schuilen als het regent. Alhoewel de dieren dan toch echt de voorkeur aan hun (koele cq. verwarmde) hok geven.

Van een garage in Villena kreeg Primadomus gratis een grote vrachtwagen en tractorbanden. Daar werden dan weer schommels en andere klimmogelijkheden voor de apen van gemaakt.
Tom leerde, doordat Esther niet goed Spaans sprak en de Spanjaarden geen woord Engels, in een razend tempo de taal. Altijd was er wel iemand die even de tijd nam om werkwoorden uit te werken en te vervoegen of zelfs hele brieven te vertalen. Dit werd meestal gedaan tijdens de middagpauze.

Door een echtpaar, dat aangesteld is als conciërge, werd er dan een eenvoudige doch smakelijke lunch gemaakt. Dat kon dan bestaan uit een stoofschotel van kip met aardappel en groente gestoofd in wijn en bier of een ‘guisado’. Dat laatste is een maaltijdsoep van eigenlijk alle restjes van de vorige dagen. Basis is kip, wortelen en aardappel. Maar buiten die drie kan je er letterlijk alles indoen wat je wilt. Beginnen met de kip te koken en dan de rauwe wortelen en aardappels erbij en laten stoven. De aardappels zorgen voor wat binding. De kleur van deze soep moet waterig tomaat zijn. Dus een blikje tomatensap op het laatst toevoegen, binden tot een stevige soep en klaar is de 'guisado'. Smakelijk eten of zoals een Spanjaard zegt ‘aproveche’!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden