Emigratieboek.nl - Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon







   
Zoek op deze site:
Blog van Marjan van den Dorpe - Onder de Spaanse zon

Week 34 - Feesten in Spanje


De Spanjaarden staan erom bekend dat ze graag feesten. Vandaar dat er ook veel plaatselijke feesten terug te vinden zijn in het land. Als toerist is het mogelijk om mee te doen met de lokale feesten, zo kom je in aanraking met de cultuur en een stukje geschiedenis van Spanje.

Naast de lokale feesten zijn er ook voldoende nationale feestdagen die op grootse schaal gevierd worden.
 De meeste feestdagen zijn voortgekomen uit de katholieke overtuigingen die het land kent en eert. De feestdagen duren meestal één dag lang, soms komt het echter voor dat het enkele dagen duurt of zelfs een week.

En een dergelijk feest start over ongeveer anderhalve week in Caudete. Het meest belangrijke feest van het jaar daar. Het heet: Moros y Cristianos. Dit feest bestaat uit vieringen in diverse steden van Spanje, maar vooral in de autonome regio’s Valencia, Murcía en ook in Castilla la Mancha. Er zijn ook steden en dorpen in Catalunya, Andalucía en Aragón die de traditie overnamen.

Het feest Moros y Cristianos groeide uit de traditie om eeuwen bezetting door de Moren te herdenken, alsmede de zegevierende katholieke Reconquista. Een geschiedenisperiode die loopt van het jaar 711 tot 1498. Het feest begint met de inname van de stad of dorp door de Moren en eindigt met de bevrijding door de katholieke legers. Er is niet een speciale dag voor deze feesten, zoals bij voorbeeld in Nederland Koninginnedag, dat landelijk op 30 april gevierd wordt. Nee Moros y Cristianos worden het hele jaar lang elke keer op een andere plaats gevierd. Zo wordt het feest in Alcoy op 22, 23 en 24 april gehouden. In Villena, ons buurdorp, begint het in het eerste weekend van september. En dat zou in Caudete ook zo geweest zijn, maar doordat Villena die dag al claimt, viert Caudete het een dag later.

De opeenvolging van de plechtigheden zijn wel gelijk aan elkaar. Eerst wordt het kasteel van de stad of het dorp veroverd door de Moren en vervolgens wordt de herovering van dit kasteel door het Christelijke kamp in gang gezet met veel lawaai, donderbussen, zwart kruid en zelfs kanonnen. Maar de feestelijkheden beginnen met een grandioze optocht door de hoofdstraten van dorp of stad.

Vanaf ongeveer 18.00 uur trekken non stop een onafzienbare rij ‘Comparsas’ (groepen gemaskerde mensen die ofwel de Moren uitbeelden, ofwel de christenen) door de straten. Zij zijn uitgedost in een aangepaste Middeleeuwse klederdracht. Zo kunnen ze arbeiders (labradores) uitbeelden of smokkelaars (contrabandistas), vissers (pescadors), bandieten (bandoleros), piraten (pirates), zigeuners (gitanos) of vrijschutters (pacos). Elke groep heeft een eigen klederdracht en voert eigen nummertjes, danspasjes of… gevechten op.
De groepen dopen zich zelf ook met een naam, zoals bijvoorbeeld ‘Ridders van el Cid Campeador’. De kostuums die de 'Comparsas' tijdens dit feest dragen zijn echt een vermogen waard. Niet zelden kost zo’n kostuum nieuw gemaakt tussen de twintig en dertigduizend euro! Het is dan ook gebruikelijk dat kostuums aan elkaar verhuurd worden, anders is het niet meer op te brengen.

Elke comparsa bestaat uit ongeveer tien tot twaalf personen die in de optocht meelopen vooraf gegaan door een aanvoerder. Laatst stond in de regiokrant van de kust dat een klasgenoot van Anne Frank, die hier bijna zijn hele leven gewoond heeft, de eerste buitenlandse aanvoerder van een comparsa was. En dat is echt een hele eer.

Muziek speelt eveneens een belangrijke rol bij ‘Moros y Cristianos’, vooral de ‘pasodoble’ Paquito el Chocolatero geschreven door Gustavo Pascual Falcó, die voor de viering in Alicante eveneens de ‘Cocentaina’ componeerd. Deze melodie is daar zowat de officiële hymne van de feestvierders geworden. Na elke 'comparsa' volgt een muziekkorps. De kledij en de manier van lopen van de groepen is ontzettend indrukwekkend. Ook rijden er enkele praalwagens mee in de stoet, De mensen die daarop zitten gooien snoepgoed naar de belangstellenden langs de route. Er lopen eveneens enkele paarden mee, maar daar is men niet echt gelukkig mee, want het gerucht doet de ronde dat die eerste dag van het feest ook de enige dag is dat die dieren buiten komen. De rest van het jaar staan ze op stal. Op die dag zijn ze, doordat ze dit niet gewend zijn, uitermate schrikachtig. Niet alleen van het buiten zijn, maar nog meer van alle herrie, muziek en publiek. De berijders hebben dan ook grote moeite om ze in bedwang te houden.

De optocht begint dus om zes uur 's avonds en duurt tot diep in de nacht. Bijna de hele bevolking van de plaats zelf doet hieraan mee. De dagen erop worden op verschillende plaatsen in het dorp of stad schijngevechten gehouden en ziet de lucht soms blauw van de rook van het zwartkruid. Op een van de laatste dagen( het feest duurt een hele week) wordt het kasteel weer heroverd en dat gaat gepaard met een heel toneelspel dat alleen voor genodigden bij te wonen is. De teksten stammen uit een grijs verleden. Heeft een stad of dorp geen eigen kasteel, dan wordt er een opgebouwd, zo ook in Caudete. Het plein tegenover het gemeentehuis wordt dan omgetoverd tot een echt fort. De feestweek wordt afgesloten met een gigantisch vuurwerk op het plein in het centrum van Caudete.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Ben ik even blij dat ik volgende week vrijdag arriveer in Caudete. Ik ga dit spektakel maar eens met eigen ogen bekijken. Heb er al zo veel over gehoord..... ben écht heel benieuwd.......... Én heb natuurlijk enorm veel zin in m'n verblijf bij Tom en Marjan. ;-))

Dorothé




Vind ik het even jammer dat ik dit spektakel niet bij kan wonen! Ik had er nog nooit van gehoord maar de foto's die ik van de kostuums heb gezien zijn werkelijk prachtig. Wie weet zal ik dit feest in de toekomst nog eens met eigen ogen kunnen bekijken... Geniet ze zusje. Inge

Inge


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden