Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 49 - We zijn er zo…


Centraal gelegen. Hoe vaak kom je die uitdrukking eigenlijk tegen? Heel vaak, zeker als je er eens op gaat letten. Maar wat is eigenlijk centraal gelegen? ’t Is maar net hoe je het bekijkt. Toen ik in Utrecht werkte dacht ik dat Utrecht centraal gelegen was. In Nederland, ja. Toen ik naar Coevorden verhuisde verwelkomde de buurman me in het zo lekker centraal gelegen stadje, met Nederlandse en Duitse steden vlakbij. Den Haag was lekker centraal gelegen tussen Amsterdam en Antwerpen.

En ons hotel-restaurant Wärdshuset Spader 2 is lekker centraal gelegen in het centrum van Sysslebäck. Vlakbij de wintersportgebieden Långberget, Branäs, Trysil en Sälen. Maar ook als je het iets ruimer neemt is Sysslebäck heerlijk centraal gelegen. Tussen Oslo en Stockholm, Malmö en Åre. Best lastig kiezen als je een uitje zoekt. Er zijn zo veel mogelijkheden! De Noorse postboten van de Hurtigruten, steden als Bergen, Trondheim en Oslo, de fjorden en bergen aan de Noorse kant, Stockholm en de Zweedse oostkust aan de andere kant, Göteborg, Malmö, Kopenhagen, de west-Zweedse kust en Denemarken inclusief Bornholm, Duitsland en ja, Nederland, naar het zuiden en nog bijna 2.000 kilometer Zweden ‘boven ons’. Vanuit Stockholm ben je zo met de boot in Riga en Letland, Tallinn en Estland, Turku en Helsinki en Finland, en mag je zelfs 72 uur visumvrij in Sint Petersburg doorbrengen. En ook kunnen we twee keer per dag (maandag-vrijdag) voor twintig euro met een vliegtuigje van Torsby naar Stockholm en vandaar verder de wereld rond vliegen. En wij wonen precies in het midden. Fantastisch toch! Bij zoveel keus kunnen wij als bijna echte Zweden geen keus meer maken en blijven dus maar voorlopig Oost West Thuis Best!

December is altijd een prachtige maand. Op 1 november krijgen we een apart ‘voorproefje’. November, de wintertijd is ingegaan en de sneeuw komt en gaat. Een beetje sombere, donkere maand. November begint met allerheiligen, en dat betekent dat alle graven voorzien worden van kaarsjes en tegenwoordig ook veel elektrische lampjes. In ieder geval is dat zo’n prachtig gezicht dat de begraafplaats ’s avonds gewoon mooi is om naar te kijken met die honderden kleine witte lichtjes overal. Heel bijzonder. Als de sneeuw eenmaal valt verandert de omgeving natuurlijk helemaal in een winterwonderland, een sprookje! De afgelopen twee winters waren extreem lang en koud en sneeuwrijk, waardoor menig lokalo in mei meer dan genoeg had van de sneeuw. Natuurlijk is de zomer ook supermooi hier, helemaal anders. Maar van dat witte sprookje kan ik eigenlijk ook geen genoeg krijgen.

Op de dag af de eerste advent verandert de omgeving van vrij donker in een sfeervolle lichtzee. Duizenden en duizenden lampjes lichten overal op in bomen en struiken, aan gevels, muren en daken van de huizen, in en rond de ramen. In een enkele tuin kom je naast de niet-lichtgevende echte elanden ook wel lichtgevende nepperds tegen, naast enkele rendieren die je hier anders niet echt tegenkomt. De lokale elektriciteitsleverancier is ongetwijfeld zo blij met dit extra licht dat ze tussen de (kerst-)bomen op de heuvel aan de andere kant van het dorp uit lampjes ook nog eens een grote kerstboom maken.

Tegelijkertijd breekt op eerste advent de tijd van de ‘julbords’ aan, de overdadige kerstbuffetten met vele verschillende soorten ingelegde haring, kerstköttbullar (kleine gehaktballetjes) en nog een stuk of twintig andere gerechten. De eerste stap in de voorbereidingen is voor ons altijd het draaien van de kerstköttbullar. We hebben er ruim 300 gemaakt en ook hebben we al een aantal verschillende soorten ingelegde haring voorbereid, zodat ze rustig op smaak kunnen komen.

Dit jaar laat de sneeuw echter nog enigszins op zich wachten. Hoe snel je ergens aan went! Is het in Nederland heel normaal de kerstboom zonder (echte) sneeuw op te zetten, voor ons voelde het hier heel ongewoon om de standaard zonder problemen in de nog niet bevroren aarde te prikken en de lampjes en strikken in de boom te hangen zonder sneeuw om ons heen. Geen handschoenen nodig, ach dit heeft ook zo z’n voordelen. We gaan nog steeds gewoon uit van een witte kerst, net als de afgelopen zes jaar.


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Leuk om te lezen dat jij de witte winter ook zo mooi vindt. Wij vinden dat ook. Wij wonen sinds (bijna) 2 jaar in Brunskog/Arvika. We hadden gelijk 2 strenge winters, waar we beiden van genieten. Er ligt hier nu wel sneeuw en ik heb de eerste foto's al weer gemaakt. Friedy

Friedy




Een Witte Kerst toegewenst! Bedankt voor je leuke verhaal. Leuke reistip ook, Zweden / St.Petersburg

Margriet van der Woerd




Saai gesreven

Irene


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden