Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 1 - Koud en koud


Fantastisch! Het is weer echt winter. Veel sneeuw verandert de omgeving weer tot sprookjesachtig winterwonderland. De eerste vraag die we uit Nederland altijd krijgen is: hoe koud is het bij jullie? Je hebt koud en koud. Echt waar. In Nederland kan plus drie graden vreselijk koud aanvoelen. Hier in midden-Zweden voelt min vijfentwintig niet overdreven koud aan. Klinkt raar maar is waar. Veel mensen zijn ‘bang’ om in de winter naar Scandinavië te gaan ‘omdat het zo koud is’. Maar zo erg is het helemaal niet. In de eerste plaats is het een droge kou, die heel anders aanvoelt. In de tweede plaats heb je hier niet zo heel veel wind, wat de kou-voel-factor behoorlijk verminderd. En ja, je kunt je er ook een beetje op kleden. Een paar laagjes kleding over elkaar werkt het beste; t-shirt, shirt, eventueel truitje, jas. Er uit gaan zien als Michelin-mannetje/vrouwtje werkt niet.

Ook horen we regelmatig dat mensen het eng lijkt hier in de winter auto te rijden. Valt ook best mee. Het klinkt ietwat te simpel, maar ook dit is echt waar: als je rustig en normaal voorzichtig rijdt, lukt het best. Het makkelijkst rijdt het op een pak sneeuw. Als er gestrooid wordt heb je juist meer kans dat je letterlijk op glad ijs komt. Daar heb je dan weer spijkerbanden voor. Maar de moderne winterbanden zonder metalen knopjes erin winnen aan populariteit. De nieuwe banden zonder spikes komen – behalve op ijs – tegenwoordig net zo goed uit de tests als de spijkerbanden. En in de steden veroorzaken ze minder slijtage aan de wegen, en minder stofdeeltjes in de lucht, wat weer gezonder voor de mensen is. Daarom zijn spijkerbanden in sommige (delen van) steden verboden en moet je bijvoorbeeld in grotere steden in Noorwegen een extra toeslag betalen. Klinkt wel vreemd als je voor extra veiligheid in de winter toch weer ‘beboet’ wordt.

Gezien de meeste mensen zich goed aanpassen aan de weers- en wegomstandigheden, gebeuren relatief weinig ongelukken. Maar dat is aan de andere kant natuurlijk ook te danken aan het bepaald niet overbelaste wegennet hier in Zweden. Want ja hoor, ook wij hebben wel eens een slinger gemaakt door plotselinge sneeuw of ijs, de bocht werd toch iets ruimer gegleden doordat ik toch iets te veel vaart had. Dan ben je blij dat het zo rustig op de weg is, anders had het echt anders af kunnen lopen. Of je komt in de sneeuw terecht en die zuigt je gewoon van de weg af. Gebeurt. Dan is het erg prettig dat de Zweden super hulpbereid zijn. Moet je wel geluk hebben dat je op een weg rijdt waar je anderen tegenkomt. Zeer regelmatig krijgen we Nederlandse gasten die totaal verbaasd zijn dat ze een uur kunnen rijden zonder iemand tegen te komen. Gelukkig is er vrijwel overal redelijke dekking van het netwerk voor mobiele telefonie.

In het zeer uitgebreide, over het algemeen goede wegennet, kunnen ook stukjes zitten die net wat minder onder- of bijgehouden zijn. Zo wordt niet op elk weggetje de sneeuw platgereden of aan de kant geschoven. Wij vinden het altijd verbazingwekkend dat 200 kilometer naar het zuiden de wegen duidelijk worden aangegeven met prachtige paaltjes met reflectoren. Daar waar de sneeuw zich beduidend minder laat zien dan hier. En hier, hier worden de zijkanten van de wegen aangegeven met boomtakjes! Tja, en die zie je echt niet zo supergoed in het donker of in de sneeuw met alle bossen om je heen…


Nieuwjaarsdag meldden de Nederlandse media dat in Nederland minder smsjes waren gestuurd dan de jaren ervoor. Het ging nog altijd om zo rond de 75 miljoen berichtjes door de 16-komma-zoveel miljoen Nederlanders. In Zweden hadden we hetzelfde bericht. Maar hier werden 75 miljoen beeld- en tekstberichtjes verstuurd door in totaal niet meer dan 9,2 miljoen inwoners. En ook hier werd meer getwitterd en gefacebooked. Mea culpa, ik ben geen uitzondering.

Apart: oudejaarsmiddag om twee uur stond ik hier in Zweden oliebollen en appelflappen te bakken – ja dan ben ik nog een echte Nederlander. Heb één jaar geen oliebollen gebakken maar dat werkt dus echt niet. Pling, nieuw bericht op Facebook wordt direct in mijn mobieltje zichtbaar. Vrienden zitten in een park in Sydney met uitzicht op de haven en vieren daar op dit moment het begin van 2012. Pling ik laat de oliebollen en appelflappen zien. Pling vrienden in de VS moeten daar op dit moment van de dag nog niet aan denken, het is in het oosten van de VS zes uur vroeger. Het leukste is nog hoe je die dingen moet vertalen. Apple flaps en oil balls klinkt enorm vies maar ook hilarisch. Gek he, dat buitenlanders af en toe moeten denken: die dwaze Nederlanders… Overigens hebben we nog een paar oliebollen en appelflappen moeten ‘redden’ voor onszelf, want de Zweden, Duitsers, Denen en ook Cubanen vinden ze erg lekker…


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Weer leuk geschreven Pieter en hou de Nederlandse traditie maar een beetje in ere. Dat doen wij ook in Kväggen,zo,n 10 km boven Kristinehamn. Verder een goed en bovenal gezond 2012 gewenst.

Jan en Joke Groot Jebbink




Fijn stukje Pieter, en zo herkenbaar. Ben gisteren net teruggekomen uit Nederland met veel regen en wind. Koud dat het was met + 7 graden !!!! Alle goeds voor 2012 voor jullie.

lidy van dam


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden