Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 10 - Zonnewende


Zondagmiddag was ik één van de gelukkigste mensen in de wereld. We hebben een paar uur vrij genomen, pakten thuis de ski’s en nog geen tien minuten later stonden we boven op de Branäsberg in het zonnetje, om even later voor het eerst in twee jaar (!) weer naar beneden te zoeven. Skiën is als fietsen, als je het eenmaal kunt verleer je het niet. Even wiebelen, zachtjes door je kniën, en je hebt de slag weer te pakken. De alpine- en langlaufpistes liggen er prachtig bij. Meer dan genoeg sneeuw, geen ijs, iedereen blij. Een fotootje op Facebook, even neefjes bellen. En dan merk je weer hoe fantastisch het hier toch is! Frisse lucht, zon, sneeuw, prachtig uitzicht over heuvels met ontelbare met sneeuw bedekte bomen. Het weggetje, onze levensader, dat daar beneden langs de dichtgevroren rivier kronkelt. De eland die daar langs de rivier loopt. Zondag is wisseldag van de huizen bij Branäs en dus is het op de pistes superrustig. We kunnen gek doen, achterstevoren skiën, ik kan me als een dwaas naar beneden laten vallen en/of gewoon rustig bochtjes draaien om –eenmaal beneden aangekomen- snel weer de lift terug naar boven te nemen voor de volgende afdaling. Beneden in het dal is het bijna twintig graden onder nul, boven op de heuvel slechts vriest het slechts vier graden.

Zweden is in de winter veel te koud en veel te donker. Dat vooroordeel horen we vaker.
Koud, nee, dat valt mee. Het voordeel is dat het hier droge kou is. Zolang het niet te veel waait is het tot rond de min vijftien nog aangenaam hier. Dan voelt het nog lekkerder aan dan een paar plusgraden in dat nat-koude Nederland. Een aantal jaar geleden hebben we nog bij min vierentwintig geskied, maar dat is toch wel een beetje te koud. Kom je beneden aan, is je adem in je sjaal tot ijspegeltjes geworden. Deze winter was met wekenlange dagtemperatuur begin december en heel januari onder de min vijftien best koud. ’s Nachts was het zelfs een keer min dertig. Inmiddels is het weer een heerlijke min acht tot min vijftien.

En donker, dat valt ook erg mee. Natuurlijk zijn de dagen in met name december erg kort. Tot de zonnewende. Eigenlijk zouden we ook midwinter apart moeten vieren, het terugkeren van de zon. Maar dat is natuurlijk ook al een beetje verweven met kerst. Dat de zon hier in midden-Zweden rond midwinter pas om een uur of negen ’s morgens opkomt en om drie uur ’s middags alweer verdwijnt klinkt natuurlijk donker. Maar vergeet niet dat er hier overal sneeuw ligt. Prachtige witte sneeuw. Op de bomen, huizen, straten. Hoe dat oplicht in het donker! Als het dan ook nog niet te bewolkt is en de maan en duizenden sterren helder aan de hemel stralen en het licht weerkaatst in de sneeuw… dat is haast nog mooier dan een zomeravond. Het noorderlicht is hier ook af en toe te zien, de statische elektriciteit van de noordpool die grillige groen-blauwe vlammen aan de hemel vormt. Wat is en blijft het toch een magische sprookjeswereld.

Vanaf midwinter komt de zon weer dichterbij. Niet langzaam, dat gaat best wel heel snel. Vanaf half januari merk je dat al. Per dag wordt de dag een paar minuten langer, gaat de zon eerder op en later onder. Dat je ineens merkt dat het ’s morgens al licht wordt als je opstaat. Of dat het nog steeds licht is als je met de hond loopt. De zon wint ook snel aan kracht. Vanaf ongeveer half februari kan het al echt lekker zijn in het zonnetje. En op 15 februari was de zon hier alweer op van kwart voor acht 's morgens tot vijf uur 's middags, meldt de weer-site op internet. Maar we zullen nog wel een tijdje van de sneeuw mogen genieten. Het skiseizoen loopt officieel altijd tot rond de Pasen. Nou valt Pasen dit jaar wel erg vroeg. Normaal gesproken kun je in april nog lekker skiën in een heerlijk voorjaarszonnetje. De lente begint later dan in Nederland en is kort. Kan het begin mei heerlijk zijn in Nederland met bloemetjes en volop lentegevoel, dan zitten we hier net tussen de smeltende sneeuw. Hier begint de lente half, eind mei. Dan barstten de bomen in één keer in prachtig fris groen uit. Fantastisch gewoon. Tja, en in september is het alweer tijd om geel, rood, oranje te kleuren. Ook dat is een prachtig gezicht natuurlijk. Maar zover zijn we nog lang niet, we gaan eerst nog lekker genieten van de sneeuw en de zon. Op naar midzomer.


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Hej Pieter, Ontzettende bofkonten! Herfst is ook prachtig in Zweden. Afgelopen oktober nog van mogen genieten. Wat een intense kleurenpracht is dat, en we hadden geluk, we hadden mooi weer...al wel wat frisser in avond en ochtend wat dan weer schitterende kleuren in de lucht en boven water gaf. Mijn fototoestel is dus ook nauwelijks ingepakt gebleven. We hebben waanzinnig genoten!

Lique




We wonen nu zelf ook sinds 5 maanden in Zweden. En we leven in een droom. Alles wat je verteld is heel herkenbaar. Ik heb nooit kunnen bedenken dat het hier zo verrukkelijk zou zijn. De winter is niet koud en donker, maar glinsterend en zonnig. En nu bijna half maart, met al bijna drie weken zon, genieten we nog iedere dag van de sneeuw. Ik kijk natuurlijk uit naar de eerste bloemen, maar ik weet ook dat het eraan zit te komen. Voorlopig geniet ik van de winter. We zitten iedere middag zeker een uur in de zon, en vandaag heb ik voor het eerst een wandeling over een bevroren meer gemaakt. Ik ben 55 maar ik denk dat ik voor het eerst in mijn leven echt leef. laten we voral blijven genieten van al het prachtigs dat Zweden biedt. Tosca

tosca leenderts




Wat een herkenbaar verhaal! Wij wonen in midden-Noorwegen (Tolga kommune in het dorpje Vingelen) en hier is helemaal hetzelfde met het weer en het licht. Ook hier genieten we volop van de sneeuw en we raken langzaamaan helemaal verslingerd aan het langlaufen. 2 km van ons huis begint een loipe en 7 km met de auto bovenop de berg een andere. Nooit gedacht dat ik de winter zo leuk zou vinden! Colnda

Colinda van Liere


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden