Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 38 - Moderne slavernij?


Arctische braam, aardbeien, frambozen, bosbessen, aalbessen… het groeit allemaal zomaar in het wild hier in Zweden. Geweldig! Even gewoon als luxe is het om ’s morgens even naar de hoek van onze tuin te lopen. Daar hebben twee kleine stekjes frambozenplant zich tot een ware frambozenoase ontwikkeld. Ieder jaar worden het er meer. En lekker dat ze zijn! Dus ’s morgens voor het ontbijt is het even een schaaltje verse frambozen plukken en genieten maar. Hetzelfde geldt als we een eind gaan lopen. Hier heb je wilde bosaardbeitjes, daar arctische bramen, wilde paddestoelen… Dat is volop genieten. Meer genieten dan gewoon je schaaltje uitzoeken in de supermarkt.

In Zweden geldt Allemansrecht, dat weet ongeveer iedereen. Maar wat houdt dat nou precies in? Iedereen mag genieten van wat de natuur te bieden heeft, zolang je maar niets kapotmaakt/achterlaat. Dat is een beetje een simpele uitleg. Dat Allemansrecht kun je uitleggen hoe je wilt. Zo reed vorige week een camper ons terrein op, parkeerde achterin en deed de rolluiken dicht. Waarop wij er toch maar heen gingen om te vragen wat de bedoeling was. In Zweden mag je toch overal parkeren waar je wilt? Nou, niet helemaal.

Anderen leggen het Allemansrecht weer anders uit. De besjes die er groeien zijn voor iedereen. Iedereen mag ze plukken, ook al is de grond niet van jou. Dus mag ik de hele dag bessen rapen en vervolgens aan anderen verkopen. De winst is voor mij. Dat kan. Zo hebben we hier in de omgeving niet alleen veel hobbyisten die voor eigen gebruik plukken en overschotten aan vrienden en bekenden geven, de meer commerciële plukkers plukken zo weinig mogelijk voor zichzelf maar verkopen zo veel mogelijk. Al jaren komen hier in Värmland elk jaar veel Poolse mensen die zo bijverdienen. Elders in het land komen ook veel mensen uit Roemenië en Bulgarije, die in tenten in het bos verblijven. Ook al maken deze mensen niet zozeer dingen kapot, ze laten vaak wel van alles achter. Op die basis zijn boseigenaren in opstand gekomen tegen oneigenlijk gebruik van het allemansrecht.

Een nog ‘slimmer’ iemand die geen zin had om de hele dag gebukt door de bossen te lopen bedacht de volgende variant: ik huur iemand in die voor mij door de bossen gaat, ik neem die bessen af en verkoop ze voor meer geld door. Deze variant is de laatste drie jaar populair. En omdat de marges bij het inhuren van een Zweedse plukker nihil zijn (buiten dat ze menen recht te hebben op overuren, avond/wiekent-toeslag, vakantieuren etcetera) en bij overige Europeanen ook nog aan de lage kant, doen zij het op de volgende manier, aldus een landelijke Zweedse kwaliteitskrant. In Aziatische landen ronselt een uitzendbureau mensen voor werk in Zweden. De mensen worden natuurlijk megaverdiensten in het vooruitzicht gesteld, men kan binnen een paar maanden een ruim jaarsalaris verdienen.

De Zweedse werkgever leent de werknemer geld voor de vlucht, onderkomst en eten en vervoer van en naar de bossen hier en verplicht de werknemers dat ze de bessen alleen aan hem mogen verkopen. U raadt het al, de kiloprijs is vervolgens een stuk lager (tot wel de helft) van de marktprijs. De mensen komen op slippertjes aan en hebben het bij onze behaaglijke 15 graden overdag ontzettend koud en om op een redelijk loon te komen moeten zij vele uren per dag door de bossen op bessenjacht. De mensen die al moeite hebben hun schuld van reis en verblijf af te lossen, laat staan in korte tijd een ruim jaarsalaris bij elkaar te plukken, worden afgeschilderd als lui. En dit schijnt allemaal legaal te zijn. Zweden, Europa in de wereld van 2013… Ik schaam me voor deze in mijn ogen moderne slavernij.


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Toen wij van de zomer in Zweden waren, heb ik hierover inderdaad in een van de kranten een heel stuk gelezen Klonk niet goed in ieder geval!

Irene Buurman-de Nie




Het is inderdaad schandalig. Maar wie denkt dat dit alleen in Zweden voorkomt heeft het mis. Wij woonden tot voor kort in Zeeland. De fruitboeren daar doen hetzelfde. De mensen hoeven weliswaar niet op slippertjes door de bossen, maar voor een tarief van 1,50 per uur appels of peren plukken.

Corrie Boeve




Het is zo schandalig!! De VOC mentaliteit is niet typisch Nederlands. Overal waar mensen rijk zijn wil die mens nog rijker worden over de hoofden van armen. Gistermorgen vroor het 6 graden en..........jawel hoor daar gingen ze op slippers, in T-shirt met een of ander jack er over. De behuizing is in een lege fabriekshal, die ook niet verwarmd wordt en ze moeten zelf voor eten zorgen. Overigens is de 'baas' hier een oude Zweed die een piepjonge Thaise heeft getrouwd en nu dus Thaise werknemers invoert.

Lidy van Dam


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden