Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Skål för fan!


Gelukkig! November, de meest vervelende maand van het jaar, is bijna voorbij. Vervelend, omdat het voor ons hotel-restaurant de meest rustige maand is, en vervelend omdat de dagen al zo kort zijn, maar de sneeuw hier in zuidelijk midden-Zweden komt en gaat. Zonder sneeuw is november echt een saaie, snel donker wordende maand, vind ik.
Het landschap verandert echter gelukkig langzaamaan weer naar een altijd weer sprookjesachtig wit wonderland. Dan maakt het ook niet meer zo veel uit dat de zon pas na half negen opgaat en kort na drie uur ’s middags weer ondergaat.

De Zweden maken zich op voor kerst. De eerste kerstverlichting zag ik twee weken geleden al aan een huis. De alledaagse gordijnen worden gewisseld voor de kerstgordijnen en we hebben al iemand horen zeggen dat hij verlangt naar de kerstham. Nu we onze negende Zweedse kerst tegemoet gaan kan ik veel zeggen, maar niet dat ik verlang naar het Zweedse Julbord, het Zweedse kerstbuffet. Niet voor het werk, ontzettend veel werk waar je heel weinig aan overhoudt, en niet privé om te genieten. Serveer mij een lekker zesgangendiner, en doe daar niet op z’n Zweeds een uur maar liever een hele avond over.

Voor ons restaurant betekenen de kerstbuffetten ontzettend veel voorbereiding, omdat het Julbord uit zo vreselijk veel aparte onderdelen bestaat. Je moet haring toch minstens op vier verschillende manieren inleggen, en ook zalm hoort op z’n minst in twee variaties te verschijnen bijvoorbeeld. In sommige grote steden zie je al een modern Zweeds kerstbuffet, waar wat losjes met de tradities wordt omgesprongen. We hebben dit jaar zelfs al een kerstmenu gezien met Zweeds en continentaal kersteten, waar Zweedse favorieten worden gemixt met meer luxe gerechten zoals wij die kennen van de kerstmenu’s en als meergangenmenu wordt geserveerd.

Dat is hier in Värmland echter ondenkbaar. Men weet al jaar en dag wat er nog tot minimaal 2025 op het kerstbuffet dient te verschijnen, en waag het niet om daar van af te wijken. Iedere kleinste afwijking wordt streng bestraft; dan is je hele Julbord slecht. Dus maar weer beginnen met de kerstham, de verschillende soorten ingelegde haring, zalm, gehaktballetjes, spruitjes, ribbetjes, en vergeet de ingesneden worstjes niet. Je kunt wel pluspunten scoren door ook nog een uitgebreid dessertbuffet aan te bieden, naast de verplichte onderdelen natuurlijk.

Wij zijn dus blij als het kerst is, en om 15.00 uur als vanouds Kalle Anka (Donald Duck) op tv begint.

Over tv gesproken, mijn meest favoriete tv-programma is met een nieuw seizoen bezig. Allt för Sverige, alles voor Zweden, waarin tien Amerikanen met Zweedse voorouders op zoek gaan naar hun wortels. En daarbij een prachtige hoeveelheid Zweedse cultuur opsnuiven. Helaas via svtplay.se alleen binnen Zweden te bekijken, is dit programma eigenlijk een must voor alle Zwedenfans om meer over het land, haar bewoners en gebruiken te leren.

Afgelopen week waren de Amerikanen op een vrijdag bij gezinnen in en rond Göteborg. Vrijdagavond wordt, volgens het tv-programma, in 80% van de huishoudens taco’s gegeten. Hier op het Zweedse platteland komen we niet aan de 80% , daarvan ben ik overtuigd.

De Amerikanen krijgen natuurlijk ook Zweedse les. Niet alleen in gebruiken, dat je bijvoorbeeld altijd je schoenen uit moet doen als je een Zweeds huis binnenkomt, maar ook in taal. En dat dan behoorlijk praktisch. Dat je niet zomaar nee kunt zeggen bijvoorbeeld, en als je wilt zeggen ja, oké, vooruit dan maar, dan gebruik je niet gewoon ‘ja’ maar ‘afforfaaan’. Zo is de nette vertaling van ‘proost’ ‘skål’, maar vrienden onder elkaar stoten het glas aan met ‘skål för faaaaaan’.

De radio stort de eerste kerstmuziek weer over me uit. We hebben toen het nog licht was de kerstboom uitgezocht die we morgen om gaan zagen, in de tuin zetten en versieren. Morgen ja, want ze voorspellen voor morgen maar een paar graden onder nul, terwijl het vandaag niet warmer dan –12 wil worden. Alle kerstdecoratie moet natuurlijk voor zondag klaar zijn, want dan is het eerste advent. Maar ik kijk nu al weer uit naar Oud en Nieuw. Naar oliebollen bakken en vooral naar middernacht, als de skiërs met fakkels de piste af komen. En wij aanstoten op een nieuw jaar: Skålförfaaaaan!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden