Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Dansje rond de flappentap


Af en toe moeten we erg om onszelf lachen. We hebben een geldautomaat! ‘Jaha, en…’ denkt u nu waarschijnlijk…

Hier in Midden-Zweden gaat alles net even anders. We maken ons net als in Nederland boos over voorgenomen bezuinigingen, als er een bus uit de dienstregeling verdwijnt, als de ambulance niet snel genoeg komt. We vinden het heel gewoon dat er een uitgebreide artsenpost in de buurt is, die eigenlijk 24 uur per dag open zou moeten zijn. Net zo vanzelfsprekend zijn de supermarkt, benzinepomp en bank in het dorp. Nou ja, bijna dan. De bank ging een paar jaar geleden weg, gevolgd door de geldautomaat. Met als gevolg dat we ruim een uur voor de dichtstbijzijnde flappentap moesten rijden. Waardoor de banken, heel slim, het probleem in feite bij ons ondernemers neerlegde. Want iedereen kwam bij ons binnen en wilde niet alleen betalen met kaart, maar ook contant geld bij ons opnemen. Wat we eigenlijk helemaal niet mogen doen volgens de regels. En waar we ook niet om staan te springen, omdat iedere kaartbetaling ons geld kost.

Gelukkig duurde het niet lang voordat er een regionale bank in het gebouw van de vertrokken bank kwam. Maar contant geld, daar hebben ze het niet zo op in Zweden. Het is de bedoeling contant geld af te schaffen. Met het idee dat je daarmee ook geen zwart geld circuit meer hebt. En dus wordt het aantal geldautomaten verminderd. Met steevast de verklaring dat er te weinig gebruik van wordt gemaakt of, zeker zoals in onze omgeving, omdat de kosten te hoog zijn van zo’n geldautomaat. Een bank niet meer voor geld, alleen voor goede raad. Of we daar nu op zitten te wachten… Ik niet in ieder geval. Waar zijn die tijden gebleven dat je, als je een gulden bij elkaar gespaard had, blij naar de bank liep, waar je even vriendelijk werd ontvangen, de gulden werd in je boekje bijgeschreven en in de spaarweek kon je nog een cadeautje uitzoeken ook! Tegenwoordig kost het geld, wat je ook met je geld wilt doen. En een glimlach is ook niet vanzelfsprekend.

Om een lang verhaal kort te maken, de bank in het dorp is er alleen voor haar klanten. En geld opnemen aan de balie kost geld. Maar een andere optie is er niet. Behalve dus dat men weer bij ons binnenkomt om geld op te nemen. En, jawel, wij kregen vorig jaar een brief dat vanwege Europese regels wij geen geld meer mogen vragen om de kosten van de kaartbetalingen te dekken. Dat mogen dus schijnbaar alleen de banken…

De lokale bank kreeg natuurlijk meerdere boze klanten en toeristen aan de balie (toeristen mochten dus helemaal niets bij de bank kopen, zelfs niet voor geld…) dus beloofde men ons een geldautomaat. Er ging een jaar overheen, maar dan toch, 30 november kwamen er twee heren van de waardetransport eten. Aha, dachten wij meteen. En inderdaad. Er werd een geldautomaat geplaatst. De bank kwam met posters aan voor de inhuldiging van de geldautomaat. Of we die konden ophangen. Zondagmiddag 1 december, een heugelijke dag in de geschiedenis van Sysslebäck. Vier prominenten van het bedrijfsleven en politiek vertelden ons hoe geweldig ieder van hen zijn en haar best had gedaan, en dat het samen dan toch maar was gelukt: een geldautomaat in het dorp! Hoera, hoera, een dansje rond de flappentap! Op dat moment gierden we het uit van het lachen. Kijk ons dan! Voor zoiets als een geldautomaat wordt een ophef gemaakt alsof de koning zelf naar Sysslebäck komt. Daar zijn we dan toch een beetje te nuchter voor.

Maar we zijn ook in Sysslebäck in ieder geval helemaal klaar voor het winterseizoen. De sneeuw heeft wederom haar sprookjesachtige witte donzen deken uitgeschud. De mensen hebben de kerstverlichting aangebracht, maar de sterren schitteren ’s nachts op de sneeuw zodat je eigenlijk geen kunstlicht nodig hebt. De langlaufsporen zijn getrokken, de skipistes zijn weer geopend voor het seizoen. Voor we het weten hebben we de kortste dag gehad en gaan weer richting midzomer. Ehh, nou ja, laten we eerst nog even mogen genieten van de winter.

Vanuit immer prachtig midden-Zweden wensen wij iedereen een heel fijne kerst en een prachtig 2014!


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden