Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

week 20 - Omgangsvormen op z’n Nederlands


Telefoon. ,,Välkommen till Wärdshuset Spader 2, u spreekt met Pieter Mans.’’ ,,Ja hee hoi Pieter, met John van den Berg. Zeg, we zijn in de buurt en dachten, we bellen Andreas en Pieter even om te horen of jullie een kamer hebben voor vannacht.’’ Verschillende processen beginnen in mijn hoofd. Stem: klinkt niet bekend. Naam: klinkt evenmin bekend. Bekende van Andreas? Vroegere collega? Wat mis ik hier? Ik vraag het Andreas maar ook bij hem geen blijk van herkenning. Misschien heb ik de naam verkeerd verstaan. Of wellicht als ze binnenkomen gaat er bij mij een lampje branden. Maar nee. ,,Hee hoi wat leuk zeg hoe issie nou?’’ Andreas kijkt mij vragend aan, en ik heb ook géén idéé.

We hebben het gelukkig niet verkeerd. We kennen deze mensen niet en zij kennen ons niet, maar schijnbaar is dit de nieuwe manier van benaderen op z’n Nederlands. John en zijn vrouw blijken overigens een heel aardig stel. Ze hadden ons boek gelezen, waren geïnteresseerd geraakt in de omgeving en wilden dan tegelijkertijd ons en ons hotel-restaurant wel eens in het echt zien. En de eland proeven. Het werd een geslaagde kennismaking met wat Noord-Värmland te bieden heeft en zeker voor herhaling vatbaar.

Toevallig zijn net m’n ouders weer in Zweden. Zij kijken ’s avonds naar BVN, de enige Nederlandse zender die wij hier hebben maar waar ik, mea culpa, nooit naar kijk. De wereld draait door staat aan als ik binnenkom. Ik kijk even mee. Grappig programma eigenlijk zeg. Maar ook hier alleen gejij en gejou. Is de beleefdheidsvorm in Nederland helemaal verdwenen? ,,Ja’’, maken m’n ouders duidelijk. ,,Niet alleen is de aanspreekvorm ‘u’ niet meer gebruikelijk, ook de manier hoe men met elkaar omgaat.’’ Inmiddels wordt op tv over Jeepee gesproken. ,,Dat is de nieuwe aanspreekvorm voor minister-president Balkenende’’, verduidelijken mijn ouders. Als ik het zelf niet net op tv had gehoord, zou ik denken dat ze een grapje maken. ,,En waar we vroeger nog wel eens een brief van, zeg, een elektriciteitsmaatschappij kregen, ondertekend door ir. S. Akkermans, is dat nu gewoon Stefan Akkermans geworden.’’

We zijn nog geen vijf jaar uit Nederland weg, maar de veranderingen gaan hard. In Zweden is het overigens al een generatie lang heel gebruikelijk iedereen met ‘je’ en de voornaam aan te spreken. Maar dat gaat allemaal een beetje beleefder dan in Nederland, menen wij. Alleen tegen heel oude mensen zeggen we hier nog u.

Ook het stemmen voor de Nederlandse Tweede Kamer in het buitenland ontwikkelt zich wat, in onze ogen, vreemd. Toen het vorige kabinet van Jeepee was gevallen, kreeg ik een paar codes met een apart internetadres in de brievenbus. Daarmee kon ik inloggen op een speciale site en stemmen. Eenvoudig, snel, efficiënt. Dacht ik. Inmiddels is dit soort stemmen als ‘onveilig’ bestempeld, en zijn we weer terug bij het heen-en-weer sturen van aanmeldgegevens en kopie paspoort naar Den Haag, stembiljet naar mij, stembiljet terug naar Den Haag. Hoewel ik de post in Zweden absoluut als veilig, snel (mits voorzien van de blauwe prioriteitssticker) en efficiënt beschouw, lijkt me dit niet overal in de wereld opgaan en dus snap ik de tegengestelde ontwikkeling niet echt. Ik doe al mijn bankzaken via internet, een deel van onze boekingen, inclusief betalingen, verloopt eveneens via het net. Ik bestel en betaal spullen online, maar stemmen via internet zou gevaarlijk zijn?

Ik zal me intussen maar eens op de hoogte stellen welke partijen er dit maal meedoen, en waar zij voor staan. Gewoon via internet natuurlijk. Wederom verbazing. Ik moet toch echt maar eens Nederlandse media gaan volgen. Tja, dat zei ik rond de vorige verkiezingen ook. Wederom een lijst partijen waarvan ik nog nooit gehoord heb. Trots op Nederland, Mens en Spirit, Nederland één… Ik heb nog een beetje huiswerk te doen voor ik een keuze mag maken. Een eerste bezoek aan de Stemwijzer wees echter uit dat er toch ook niet zo veel veranderd is en dat ik gerust weer kan gaan stemmen op de partij waar ik al aan dacht. In Zweden zijn dit jaar ook verkiezingen. Toch een beetje vreemd dat ik in Nederland voor de Tweede Kamer, en hier in Zweden alleen voor de gemeenteraad mag stemmen.

Ach, en u had het vast al verwacht: van mijn Zweedse rijbewijs, aangevraagd in december, nog immer geen enkel spoor.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Leuk verhaal! We zijn zelf naarstig aan het zoeken naar een huis in Zweden en tevens met het idee daar t.z.t. te gaan wonen. Het is nog lastig de regio waar we willen zitten te bepalen, dus gaan we eerst "straks" in augustus/september een aantal weken ronddwalen met een camper een zien waar ons dat brengt. Jullie hebben al meer ervaring met verhuur aan vakantiegasten? Hoe loopt dat? en waar bevindt zich jullie onderkomen (B&B, hotel, restaurant) en hebben jullie ook een website? Wellicht dat we dan in augustus/september nog eens langs willen komen met wat vragen m.n. aan Nederlanders die al wat langer in Zweden wonen en uit hun ervaring kunnen spreken. Graag tot hoors. Met vriendelijke groeten, Leo Verweij en Welmoed van Hattum

Leo Verweij en Welmoed van Hattum


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden