Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 47 - November is fantastisch!


Vijf jaar lang dacht ik dat november de saaiste, donkerste, en niet in het minst bedrijfseconomisch slechtste maand van het jaar was. De klok gaat terug naar wintertijd en de dagen worden sowieso heel snel veel korter. De mensen bereiden zich voor op de winter en het geld wordt gespaard voor de kerstcadeaus. Ook dit jaar is november een rustiger maand voor ons restaurant. Maar doordat er al lekker wat sneeuw ligt, ziet de wereld er hier, rond Sysslebäck, Zweden, ineens veel lichter en mooier uit. Dat werkt positief, iedereen is in een opperbeste stemming en het kerstgevoel begint dit jaar op tijd. En doordat de sneeuw al vroeg bleef liggen, bedachten de skigebieden dat men na de lange zomerpauze nu ineens weer haast moest maken om alles op tijd af te krijgen voor de sneeuw het werk buiten onmogelijk maakt. Dat leverde ons hotel deze maand een betere kamerbezetting op dan de vijf novembers ervoor. Kortom, november is fantastisch*.

Het was dus maar goed dat we al een vakantie gepland hadden, anders waren we nooit weggegaan, deze fantastische november. Gelukkig hebben we goed personeel, zodat het werk door kan gaan en wij even vakantie kunnen nemen. Ditmaal niet geteisterd door vulkanen of overboekingen, slechts door een zeer bijzondere vliegroute, kon ik naar mijn vrienden in de VS vliegen. Oslo Gardermoen is echt mijn favoriete vliegveld geworden, mijn ‘thuisvliegveld’, maar Columbus, Ohio scoort goeie tweede. Na de hectiek van megavliegveld Chicago O’Hare (overstaptijd een half uur, inclusief terminal-wissel) voelde ik me meteen weer ‘welkom thuis’ in Columbus. Iedereen is bijzonder vriendelijk en rustig en het vliegveld biedt gratis draadloos netwerk dat het meteen doet. Dit in tegenstelling tot de gratis / overbelaste / megatrage wifi op veel andere vliegvelden (en ik mocht maar liefst tien verschillende vliegvelden bezoeken deze reis, terwijl de trip ook met slechts één overstap in beide richtingen gemaakt kan worden).

Verbaasde ik me tijdens mijn laatste bezoek aan Nederland, tijdens de Vakantiebeurs in 2009, aan het winkelaanbod, nou ja, dan is het duidelijk dat een bezoek aan de VS, zelfs aan Ohio, je hoofd laat tollen. Mijn doel dit keer: werkschoenen. Bij ons in Zweden bevindt de eerste redelijke schoenenzaak zich op zo’n 1,5 uur rijden van Sysslebäck. Een schoenenzaak die qua omvang ongeveer gelijk is aan de gemiddelde schoenenzaak in Nederland, althans, van toen ik het nog kende, zo’n vijf jaar geleden dus. Dit ‘schoenenwarenhuis’ in Columbus, één van de vele schoenenzaken daar natuurlijk, is alleen al minstens dubbel zo groot als onze echt aardige Konsum-supermarkt. Vervolgens gingen we nog even shoppen bij Costco. Alleen de –kleine- elektronica-afdeling was al groter dan onze Konsum, laten we dus maar zwijgen over de levensmiddelenafdeling. Ik geef toe, toen het vliegtuig opsteeg van Columbus en ik al die enorme winkels overal zag, dacht ik wel even ‘kunnen jullie er niet eentje missen? Jullie hebben er zo veel. Eén zo’n winkel maar in Sysslebäck, dat is toch niet te veel gevraagd?’

Na de heerlijke herfstzon van Ohio was het wel weer even wennen aan de sneeuw en kou van Sysslebäck. Maar ach, de Konsum heeft best wel veel. En het meeste andere kunnen we gewoon bestellen. Die rust en ruimte als hier, die prachtige natuur, dat hebben ze daar niet. Toen we zondag even met onze hond lekker bij de skipistes liepen keek ik weer eens rond en dacht aan jullie, in Nederland. Geweldig toch dat ik hier op loopafstand van de skipistes woon in zo’n prachtig gebied! Wij zijn bijna klaar voor het winterseizoen. De kerstbuffetten worden voorbereid, we hebben al een kleine duizend kerstgehaktballetjes gedraaid. En dan is het ineens advent-tijd. Nog snel even vandaag of morgen een boompje omhakken. Geen Sinterklaas, wel het lichtfeest Lucia op 13 december, maar vooral: nu is de kerstsfeer begonnen. En het is weer fantastisch!

* Nou ja, uitgezonderd dan dat het nu al een paar weken onder nul is buiten en zo’n 15 plusgraden binnen bij ons thuis, de kachel (dus) niet goed functioneert en de reparateur nog steeds niet is geweest. Iedere keer als we bellen zegt hij dat hij ons nog niet vergeten is en komt. Nästa vecka, kanske, volgende week, misschien. Nog vragen waarom ons boek zo heet?


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Beste Pieter en andreas, Wat geniet ik altijd van de column. Eerst in Nederland jullie boek gelezen; dan naar Branäs in een huisje (om intussen een huis te zoeken) en ook jullie hotel gezien. Inmiddels woon ik sinds 1 juli in Sunnemo en voel me hier o zo goed. Als de column komt is het intussen dus een feest van herkenning. Ik hoop het komend jaar een keer bij jullie te komen eten. En nu maar wachten op het volgende verhaal. Pieter je schrijft fantastisch. Een hartelijke groet, Lidy van Dam

lidy van dam




Dear Pieter and Andreas, In the Southern Pacific we read your columns with great interest and laughter. Your writing style shines out from the screen and your wry observations keep us in stiches most days. We hope that you will continue to emulate the traditions of the other great humorist writers. We look forward to the next installment of your word pictures of Sweden and all its foibles. Next week -- mabey?

Lianne och John


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden