Emigratieboek.nl - Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...







   
Zoek op deze site:
Blog van Pieter Mans - Volgende week misschien...

Week 9 - Cultuurverschillen


Afgelopen week hadden we een groep Nederlandse gasten voor een heerlijk winterweekend. Het weer was optimaal met heel veel zon en nog veel meer sneeuw, de Sweden Rally werd verreden, wat een spektakel, en de groep had nog veel meer leuks op het programma. En toch waren de dagen te kort om alles te doen, want er was nog zoveel méér…

Wat ontzettend leuk om de verschillen weer eens scherp te krijgen. De Nederlanders: duidelijk, direct, voor niet-Nederlanders is dit al snel op het botte af. De Zweden: overal licht en verwarming aan. De Nederlanders: jongens wat is het heet op de slaapkamer. Raam open! Maar bij –25 duurde dat niet de hele nacht. En ja, het licht doe je achter je uit. Opvallend: deze groep Nederlanders wilde zelfs bij deze temperatuur het bier vooral koud hebben en koos dus liever voor de kleinere flesjes dan voor de ‘grote’ halve liters. Normaal gesproken verkopen we weinig kleine biertjes, de Zweden gaan voor de halve liters, en is het kouder dan -20 buiten dan hoeft het bier niet ook echt koud te zijn. In Nederland spoel je de bierglazen voor gebruik, in Zweden is schuim zonde van het bier. De Nederlanders eten graag ’s avonds warm, en het liefst tussen 19 en 20 uur. De Zweden eten graag in ieder geval tussen de middag warm en eventueel nog een keer rond 17-18 uur. De Zweden nemen geen tijd voor het eten, de meeste anderen wel. Koffie hoort bij de toet, menen de Zweden. Nee, vinden de meeste bezoekers van ‘het continent’, de koffie komt tot slot.

Na 5,5 jaar Zweden, een boek en zo’n 12 columns hebben we het uitgebreid over cultuurverschillen tussen Zweden en ‘het continent’ gehad. Zijn we eigenlijk helemaal vergeten dat wij zelf al Duits-Nederlandse cultuurverschillen te overwinnen hadden en hebben? En daar hebben we het nog nooit over gehad…

Maar laten we eens beginnen binnen Nederland. Zelf heb ik een aantal jaar in Coevorden gewoond en gewerkt. Een paar honderd meter van de Duitse grens. We gingen aan de andere kant van de grens eten en drinken, fietsen, inkopen en tankten 91 octaan benzine, waar de 95 al goedkoper was dan aan de Nederlandse kant van de grens. We waren buren en gingen goed met elkaar om. Geen probleem. Dat voelde anders meer in het westen van Nederland. Grapjes over en een veel negatievere houding tegenover Duitsers. De mensen in Coevorden vonden dat lekker centraal liggen: je bent immers snel overal in Nederland en in grote delen van Duitsland. In Amsterdam en Den Haag vond men het niet nodig buiten de stadsgrenzen te komen. Bijeenkomsten ‘op het platteland’, alles buiten de stadsgrenzen, moeten ergens in de late voormiddag, liever na de lunch gepland worden vanwege de reistijd. Vergaderingen in Den Haag kunnen om 09.00 uur beginnen, of er nu gasten uit Groningen bij zijn of niet. Omgekeerd geldt de reistijd namelijk nooit. Ditzelfde ‘grotestadsdenken’ geldt overigens hier net zo als het gaat om Karlstad en bijvoorbeeld Sysslebäck.

Inmiddels woon ik bijna tien jaar onder één dak met een Duitser. En hoewel er heel veel overeenkomsten zijn, zijn er ook heel veel verschillen. Op zondag wassen of het gras maaien? Andreas vindt dat nog steeds niet nodig en dat komt niet door zijn christelijke achtergrond. À propos religie, ‘zijn’ gereformeerde geloof (Luthers) is door mijn bril gezien haast katholiek. ‘Mijn’ gereformeerde achtergrond is voor hem erg ‘zwart’.

Toen we bij Andreas’ broer in Zuid-Duitsland op bezoek waren, wilde ik me even nuttig maken en helpen grasmaaien. Ik pakte tegen de middag de grasmaaier en wilde die net aanzwengelen toen de vrouw van Andreas’ broer het raam opende en mij toch duidelijk maakte dat het nu ‘mittagsruhe’ was en er tussen 12 en 15 uur onder meer geen gras gemaaid mag worden.

Andreas vindt de Nederlanders tè direct, ja gewoonweg erg bot. En tolerant? Nee, niet echt, ehh.. echt niet, zelfs. De Duitsers klaagden in Nederland bij Andreas over de slechte schoonmaak van de huisjes, iets waar bijna geen Nederlander over viel. Andersom klaagden de Nederlanders steen en been over het te lang in de rij wachten voor incheck, iets wat de Duitsers niet interesseerde In Duitsland kwamen we een oud-collega van Andreas tegen. Ze hadden jaren in hetzelfde hotel gewerkt, maar zeiden nog steeds u tegen elkaar, meneer en mevrouw. In Zweden zeg je eigenlijk tegen niemand meer ‘u’. In Nederland en Duitsland moeten dingen liefst gister geregeld zijn. In Zweden is het ‘nästa vecka, kanske’, volgende week, misschien…


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Brenda van den Brink
Verliefd op Jordanië


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden