Emigratieboek.nl - Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ







   
Zoek op deze site:
Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ

Week 26 - Naar JordaniŽ


Hoe kom je erbij om naar JordaniŽ te emigreren? Ze spreken daar Arabisch, er wonen Arabieren, is het wel veilig? wat moet een vrouw alleen in zo'n land, kun je ze wel vertrouwen? Wie ooit als vrouw naar een Arabisch land is gereisd zal deze vragen zeker herkennen. Het is niet een alledaagse gebeurtenis om uitgerekend een land als JordaniŽ uit te kiezen om daar verder te leven. Andere cultuur, andere taal die je niet op school leert en waarvan je de letters niet kunt lezen, patriarchale gemeenschap, andere fauna en flora, ander landschap, eigenlijk is alles anders.

Mijn naam is Brenda van den Brink en sinds bijna drie jaar woon ik in JordaniŽ nadat ik eerst acht jaar op en neer ben gereisd. Mijn eerste contact met dit gebied was het zout uit de Dode Zee waarmee ik als schoonheidsspecialiste cliŽnten behandelde. In het jaar 2000 ontmoette ik op een cosmeticabeurs een Nederlands bedrijf dat La Cure Dode Zee cosmetica importeerde uit JordaniŽ, ik heb daar de hand geschud van de eigenaar van La Cure JordaniŽ. Mijn eerste Jordaanse contact en meteen mijn eerste fout. Een Jordaanse vrouw zal nooit de hand schudden van een onbekende man. Haar religie leert haar om behalve met haar vader en broers, geen lichamelijk contact te hebben met een andere man, zelfs geen handen te schudden En omgekeerd geldt dat ook voor de man.

Het leven is vaak niet voorspelbaar en ik had nooit kunnen verwachten dat ik met dezelfde man zaken zou gaan doen. Vanaf 2003 ben ik importeur geworden voor Nederland en BelgiŽ van La Cure Dode Zee cosmetica. Dat was meteen een aanleiding om JordaniŽ te bezoeken. In oktober datzelfde jaar was mijn eerste JordaniŽ reis een feit. Met in gedachten dat ik er de komende vijf jaar waarschijnlijk niet weer zou komen had ik nogal wat op mijn lijstje staan om te bezoeken. Allereerst drie dagen in het bedrijf om te studeren, vervolgens moet je de Dode Zee hebben ervaren om meer uit te kunnen leggen over de Dode Zee cosmetica. Een bezoek aan het Medical Center waar de artsen en verpleegsters hun patiŽnten behandelen met Dode Zee therapie was noodzakelijk om meer kennis te verkrijgen over de wijze van behandelen. De artsen en verpleegkundigen hebben veel van hun kennis met mij gedeeld waardoor ik in Nederland nog meer kon betekenen voor mensen met huidziekten.

De laatste paar dagen ben ik als toerist door JordaniŽ gaan zwerven, duiken in Aqaba in de Rode Zee, Petra (veel te kort tijd), in Wadi Rum: slapen bij de BedoeÔenen (waar ik uiteindelijk niet geweest ben want geen tijd). Nogmaals naar Petra, maar zonder het te zien want ik kwam in small Petra terecht. Naar Jerash, Bethany en Amman. Het onvermijdelijke gebeurde, ik werd verliefd. Verliefd op een land dat me de kans niet gaf om het goed te ontdekken omdat mijn tijd te kort was.

Eenmaal terug was het moeilijk om weer in het Nederlandse ritme te komen, ik was iets kwijtgeraakt in JordaniŽ maar wist niet wat. Tot ik na twee weken een beslissing nam: Ik moet terug! Pas nadat ik een ticket had geboekt voor mijn twee zoons en mij, om tijdens de kerstvakantie ruim twee weken terug te kunnen keren, voelde ik mij opgelucht.

Dat heen en weer reizen heb ik acht jaar volgehouden, ik bezocht ook andere landen, maar daar vond ik niet wat me steeds weer naar JordaniŽ trok. Als een liedje bleef het zich maar eindeloos herhalen in mijn hoofd. Uiteindelijk heb ik de grote beslissing genomen die alles zou veranderen: emigreren naar JordaniŽ.

Eerst heb ik negen maanden in de woestijn bij Wadi Rum gewoond, iets noordelijker, acht kilometer ten oosten van het BedoeÔenen dorpje Quwayra. Als BedoeÔenen heb ik samen met mijn oudste zoon een soort kamp met zes paarden gerund. Geen water, geen elektriciteit, geen internet, een mobiele telefoon die alleen werkte als je twee tot soms wel honderd meter buiten het kamp stond. We woonden in tenten, we hadden wel sanitair en een soort keuken maar verder was het heel basic.

Na het woestijn avontuur zijn we een half jaar in het dorpje Quwayra gaan wonen bij een BedoeÔenenfamilie. Als echte nomaden moesten we weer verder en zijn in Wadi Musa neergestreken, naast het nieuwe zevende wereldwonder Petra. Mijn zoon is inmiddels terug naar Nederland om te studeren en te werken en om zijn leven vorm te geven. Nu woon ik na tweemaal in Wadi Musa te zijn verhuisd bij de familie van mijn Jordaanse echtgenoot. Ik hoef maar naar buiten te lopen en ik zie Petra in het dal liggen.

Aan reizen heb ik geen behoefte meer, mijn reis is nu het leven zelf in het land waar ik van houdt. Mijn passie is nu om de reizigers die naar ons toekomen een bijzondere JordaniŽ ervaring te laten beleven. Hen mee te nemen in het alledaagse bestaan als BedoeÔen, mee te maken hoe het Jordaanse leven zich afspeelt. En om de bekende, minder en niet bekende plaatsen te bezoeken, zodat ook zij een bijzondere en intensieve reis kunnen maken.

Mijn passies zijn: paardrijden, schrijven, tekenen en schilderen, koken en Arabisch leren, de woestijn en Petra en het leven als Jordaanse vrouw.
In de vrij korte tijd dat ik hier nu woon zijn er al zoveel belevenissen geweest waar ik jullie graag in wil betrekken. Net als in de andere wetenswaardigheden over JordaniŽ zoals de cultuur, de delicatessen, de geschiedenis, de veranderingen die de moderne tijd meebrengen, de tradities, de geneeskunde van de BedoeÔenen, de religie, het dagelijkse leven en veel meer.

Als jullie iets willen weten over JordaniŽ of ook naar JordaniŽ willen emigreren of reizen dan kunt u mij altijd als vraagbaak gebruiken en ontvang ik graag jullie reacties.

Brenda van den Brink


Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties


Klinkt als een enorme opluchting. Ben erg nieuwsgierig geworden naar dit land.

Floor




Mooi! Zelf woon ik sinds enkele maanden in Abu Dhabi, meer naar de grens met Saoedi, min of meer ook woestijn. Jordanie, met name Petra staat zeker ook op ons lijstje om te bezoeken (nu we hier toch zijn)..

Bettina


Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden