Emigratieboek.nl - Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ







   
Zoek op deze site:
Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ

Week 1 - JordaniŽ's water uit de woestijn


De woestijn oogt zeer droog voor de leek maar er zijn verschillende waterplaatsen die niet zo makkelijk te vinden zijn. Maar de BedoeÔenen van de woestijn hebben de eeuwenoude kennis om de waterplaatsen te vinden.

Ik ben veel met de BedoeÔenen opgetrokken en degene die me het meest geleerd heeft is de beheerder van de watercompanie, Ahmad. Zijn vrije tijd brengt hij graag door in de woestijn en op meerdere tochten ben ik met zijn familie op stap geweest, en soms met toeristen waarbij hij als gids fungeerde en iedere keer werden meerdere waterplaatsen onthuld en kwam de woestijn tot leven. Zowel letterlijk, als in mijn hoofd. Wat een rijk leven heeft de woestijn, die op het eerste gezicht zo droog lijkt.

Aquifer's:
Eerst kreeg ik uitleg in de watercompanie vlakbij Quwayra, die dit woestijndorpje en de landbouwgebieden eromheen van water voorziet. Het bedrijf staat midden in de woestijn... En haalt het water van grote diepte. Na zijn uitleg was het allemaal zo vanzelfsprekend dat er water onder de woestijn is.

30.000 Jaar geleden in het Pleistoceen tijdperk is het water daar verzameld. Het is fossiel water en wordt jaarlijks aangevuld door regen. Het zand werkt als een filter en het water dat door de buis naar de oppervlakte wordt gepompt is kraakhelder. Soms nam ik onze gasten mee op de tractor voor een rondleiding in de watercompanie en werd de pomp aangezet, die toch regelmatig getest moest worden. Die pompt het ongezuiverde water naar boven. Dat water kun je zien als helend water en als ik de gelegenheid kreeg nam ik er kleine slokjes van om de ingewanden te zuiveren en om de huid mee in te smeren om zo meer weerstand op te bouwen tegen de allergische prikkels waar ik zo gevoelig voor ben.

Een paar dorpjes verder ligt Disa, ook een woestijndorpje. Vanwege het tekort aan water wordt nu via een pijpleiding, Aqaba en de omgeving van Disa voorzien van water. Op dit moment wordt vanaf Disa een pijpleiding aangelegd naar Amman en de verwachting is dat het water dat opgeslagen ligt in holtes in het zandsteen over 50 jaar verbruikt zal zijn omdat er beduidend meer water ontrokken wordt dan er ooit aan regenwater bijgevuld kan worden. Het grote ondergrondse aquifer ligt maar voor een klein deel onder JordaniŽ, het grootste deel ligt onder Saudi ArabiŽ. Ook in Saudi ArabiŽ wordt het water afgetapt en er is geen overeenkomst tussen beide landen over de hoeveelheid watergebruik.

Ahmad laat me zien hoe het water klaargemaakt wordt om naar het dorp vervoerd te worden. Er is een heel grote betonnen tank die met water gevuld is en hij houdt het hoogtepijl nauwkeurig in de gaten. Voordat het naar het dorp gaat wordt er chloor toegevoegd om het water dat eenmaal aan de oppervlakte met bacteriŽn in aanraking komt zuiver te houden als drinkwater, voor huishoudelijk gebruik en als irrigatiewater voor de landbouw op de enkele boerderijen om Quwayra heen. Ook het naastgelegen plaatsje Humeima wordt met trucks, die af en aan rijden voorzien van water uit deze bron. Ieder dag wordt het water getest op chloorgehalte en een enkele keer mag ik de test uitvoeren, zoals ik die ook kende van het zwembad in het hotel waar ik werkte in Nederland.

Naar het dorp Quwayra loopt een pijpleiding de de tanks die bovenop de huizen staan vult op bepaalde dagen in de week. Is je tank leeg dan heb je pech. Er zijn meters die de hoeveelheid water meten die ieder gezin gebruikt en iedere maand ga je naar het kantoor van de watercompanie in Quwayra om af te rekenen. Is er een feest, zoals een bruiloft met veel gasten of een begrafenis waarbij mensen dagenlang rouwen en waarbij meer water gebruikt wordt dan gebruikelijk, dan kun je vragen om extra water naar de tanks te laten lopen, wat in de meeste gevallen wordt gehonoreerd.

Vroeger, miljoenen jaar geleden, is dit gebied een zee geweest, genaamd de Tethys zee die het grootste deel van JordaniŽ periodiek onder water zette. Heel toevallig heb ik tijdens een wandeling in de woestijn een stuk versteende schelp gevonden, een hele zeldzame vondst die me in verbinding bracht met de vroegere zee en de verwondering dat het nu ťťn van de mooiste woestijnen ter wereld is waar grote droogte heerst.

Bronnen:
In het woestijngebergte ten zuiden van Petra en ten noorden van Aqaba, Shafi genaamd heeft Ahmad me verschillende bronnen laten zien. Het is een zeer woeste, ruwe woestijn met hoge grillige bergen. Het gebied is niet toegankelijk behalve voor de leden van de familie Huweitat, de BedoeÔenenstam die dit gebied beheerst, samen met het leger dat er vele oefeningen doet. Bij ťťn van de bronnen in dit gebied, welke heel natuurlijk oogde, een diep gat in de bergrots, waar het water uit omhoog borrelde, was het weerzien heel emotioneel omdat Ahmad's zusje daar is verdronken, terwijl ze aan het water ophalen was. De woestijn is schitterend maar tegelijkertijd heel hard.

Oase:
De enige bekende oase in JordaniŽ is Azraq dat nu een beschermd natuurgebied is, het Azraq Wetland Reserve. Dit gebied ligt ten oosten van de hoofdstad Amman, waar ook het woestijnkasteel Azraq is gesitueerd. Daar heeft Lawrence of Arabia delen van zijn boek, The Seven Pillars of Wisdom geschreven. Ook in de woestijn Wadi Araba heb ik een oase ontdekt met dadelpalmen, veel kuddes kamelen en geiten en een stroompje begroeid met riet. Het water uit de bergen wordt opgeslagen in een grote betonnen bak en ik zag een trede en kreeg de indruk dat het ook als zwembad gebruikt wordt. Het water uit deze bak wordt gebruikt voor irrigatie van de landbouw.

Reservoir's:
Reservoirs zijn er genoeg in de woestijn bij Wadi Rum. Het is een gebied geweest waar veel mensen doorheen zijn getrokken op pelgrimsreis, op handelsreis of waar ze hebben gewoond. Omdat de wind het zand verschuifd en de rotsen doet eroderen is er weinig overgebleven van oude culturen, op de inscripties in de rotsen na. Tijdens de regen verzameld het water zich in stromen die van de bergen lopen en op geschikte plaatsen hebben bedoeÔenen met stenen, reservoirs gebouwd om het water op te vangen en voor langere tijd te gebruiken. Sommige van deze reservoirs zijn heel oud, te zien aan de natuursteen dat gebruikt is en andere zijn nieuwer, herkenbaar aan het gebruikte cement.

Wordt vervolgt.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden