Emigratieboek.nl - Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ







   
Zoek op deze site:
Blog van Brenda van den Brink - Verliefd op JordaniŽ

Week 9 - Vrijwilligers (2)


Veel vrijwilliger zijn gekomen en na verloop van tijd weer verder getrokken. Oyama uit Japan, een jonge vijftigplusser die alle plastic zakjes tot origami vouwde en iedereen hielp en overal bij betrokken was. Met haar kwam Florian uit Duitsland die bij het kampvuur uren met mij heeft zitten filosoferen. Love uit Zweden, die het voorbeeld was van een vrijwilliger die altijd iets anders te doen had dan het werk wat op dat moment nodig was. In die tijd was Astrid er uit Duitsland die voor het reilen en zeilen van de keuken zorgde en overal een helpende hand bood.

Laurent en HťlŤne uit Frankrijk die met hun camper op wereldreis waren zullen ons nog lang bijblijven, zij kwamen tweemaal en in de tussentijd bleef hun camper bij ons in het kamp. Om de camper zonder 4wheel drive door de woestijn te krijgen en er weer uit was een zeer grote uitdaging. Zelden heb ik zo'n goede chauffeur gezien. We waren op de hoogte dat ze met camper kwamen en de dagen ervoor heb ik de beste weg door de woestijn uitgezocht. Laurent reed achter mij aan en de instructie was om steeds hetzelfde tempo als mij aan te houden en precies in mijn sporen te rijden. We hebben staan juichen toen het hem zonder vast te komen zitten is gelukt om de camper acht kilometer door het zand te rijden. Uiteraard werd Laurent meteen bevorderd om de tractor te mogen rijden.
Dit koppel heeft veel met de paarden gewerkt en met het bouwen van het hek dat we gingen verplaatsen. Gaten graven, cement aanmaken en gaten met ijzeren palen vullen. Zij hebben over hun reis en avonturen een website gemaakt: http://www.lesbaluchons.org/en/travel-journal/country/jordan.html. met een mooie beschrijving van alle paarden die ze zo goed hebben leren kennen. In hun tijd werd het veulen Moon geboren.

Verder waren er Orian uit Frankrijk, Thomas uit Nederland, Sam en Ashley. Onze stoere viking Mikkel uit Denemarken die een aantal maanden in Quwayra was en tevens aan zijn volgende project werkte in Ghana waar hij de boomzagerij van zijn vader zou gaan runnen. Hij was onze Willy Wortel en bedacht een koelsysteem om in de woestijn te gebruiken, het hele plan werd op het dak van het huis uitgevoerd in de brandende zon en het systeem werkte. In Quwayra, met Michel, Mikkel, Nolwenn, Jon en mij werden heel wat plannen uitgebroed. In Petra zijn Antoine en Camille uit Frankrijk geweest die samen aan de olijfoogst hebben gewerkt en Camille tevens aan de Franse vertaling van de website. Bethany uit de USA is geweest, zij heeft over haar tijd in Petra een blog geschreven: http://journals.worldnomads.com/bettedarling/story/67752/Jordan/2011-and-going-West-to-the-Middle-East .

Ook uit Frankrijk, Pauline en Flore. Flore is al twee keer geweest en grote kans dat ze opnieuw komt, deze keer om bij ons te blijven werken en driemaal is scheepsrecht. De tweede keer was om Arabisch te leren, paard te rijden en tegelijkertijd bezig te zijn met vertalingen van de website. Ze houdt van het familieleven en de cultuur in Petra, JordaniŽ.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die ik vergeten ben te noemen maar ieder heeft zijn voetstappen in het zand nagelaten en geproefd van het werkelijke leven in een land in het Midden Oosten. Ze vormen allemaal een deel van de familie en hebben ook veel gezelligheid gebracht. Jon speelde iedere dag gitaar en werd begeleid door mooie zangstemmen. Soms kwam er een BedoeÔen met de 'oud', een soort citer om Arabische ballades te zingen die werd begeleid op de 'tabla', een drum. De dozen met spelletjes stonden in de keuken en avonden lang werd gespeeld, gemusiceerd, gelezen of in de dagboeken geschreven. Of we zaten van de sterren te genieten bij het kampvuur.

Het werken met vrijwilligers is ontzettend inspirerend. Jonge mensen die bruisen van ideeŽn en met allerlei verantwoorde en duurzame oplossingen komen. Ondertussen veel van het dagelijkse werk uit handen nemen en extra's doen waar je anders nauwelijks aan toekomt. Het leukst zijn de gesprekken tussendoor en in de avond. Wat is de drijfveer van iemand, waarom doen ze vrijwilligerswerk, wat doen ze thuis. Meestal zijn het studenten die in de vakantie komen of afgestudeerden die een jaar de wereld intrekken. Ook gebeurd het regelmatig dat mensen werken en zodra ze genoeg gespaard hebben er een tijdje tussenuit trekken. Of een heel jaar vrij hebben om daarna weer een andere baan te zoeken.

Wat me opvalt is dat veel jonge mensen niet weten wat ze verder willen doen als ze eenmaal weer terug zijn in hun land. Sommigen hebben iets gestudeerd maar willen daar niet verder mee werken. Anderen zijn op zoek naar iets waarvan ze niet weten wat. En sommigen flierefluiten over de wereld, hier een betaalde baan, daar vrijwilligerswerk. In alle gevallen is het een mooie tijdsbesteding om iets van de wereld te zien en je nuttig maken en een bijzondere ervaring op te doen en misschien erachter komen wat je doel is in het leven. Feit is dat je meer leert over de cultuur in de landen die je bezoekt omdat je op een intensieve manier deelneemt aan het dagelijkse leven.

Het huidige werk dat we hebben voor vrijwilligers is een boomgaard met olijfbomen, druiven, granaatappels, guave, perziken, abrikozen, walnoten en grasland en tarweland. Daar is veel verzorging nodig, ťťnmaal per week is er water en dan worden alle leidingen die het land irrigeren nagelopen. Er wordt onderhoud gepleegd, gewied en geoogst. De familie bezit ťťn van de grotten die we willen opknappen om voor gasten klaar te maken en daar moet een deur in gemaakt worden, zodat de grot blijvend in orde is. De grot ligt op een schitterende plaats met uitzicht op de omgeving en de bedoeling is om er een terras bij te maken met BedoeÔenentent. In en rond het huis is er altijd wat te doen, brood bakken, het paard verzorgen, het huis en de tuin verzorgen en daarnaast is er het werk aan de website, vertalingen en het bedenken van nieuwe reizen in JordaniŽ. En de uitbreiding en het onderhouden van de social media op internet. Het paard heeft een stal nodig die nog moet worden gebouwd voor de winter.

Kortom, vrijwilligers zijn overal inzetbaar. Vrijwilligers hebben een plaatsje bij ons thuis, gegeten wordt met de familie en bij het werk is er altijd wel iemand van het gezin aanwezig. We wonen in de bergen en hebben uitzicht op Petra.
Er zijn bewijzen dat de omgeving van Petra al meer dan 5000 jaar bewoond wordt en misschien zelfs langer. Het is geweldig om je voetstappen achter te laten in deze historische grond en er een deel van te worden. En dat geldt zeker voor vrijwilligers waarvan men hier beseft dat ze niet in het hokje toerist, reiziger, arbeider of inwoner passen.



Deel deze column met anderen (E-mail, Twitter, Hyves, Facebook, etc.)

Reacties
Er zijn nog geen reacties op deze column.

Alle blogs op een rijtje
Lees ook deze titel

Andere blogs

Margareth Hol
Een nieuw leven in Ierland


Anneke Koorn
Avontuur in Istanbul


Marjan van den Dorpe
Onder de Spaanse zon


Pieter Mans
Volgende week misschien...


Roland en Barbara van Zeijl
A journey of a 1000 miles


Elisabeth Arts
Toekomstmuziek in Frankrijk


Stef Smulders
Italiaanse toestanden